Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Η Ρωσία και η Τουρκία συμφωνούν ότι η απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του Ισραήλ αποσταθεροποιεί την κατάσταση στην Μέση Ανατολή, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στην κοινή συνέντευξη τύπου μετά τη συνάντηση, ενώ ο Ερντογάν ανέφερε ότι την επόμενη εβδομάδα θα οριστικοποιηθεί η συμφωνία αγοράς από την Τουρκία ρωσικών πυραύλων εδάφους-αέρος S-400.
Σε κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στην Άγκυρα με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Πούτιν τόνισε επίσης ότι η Ρωσία ελπίζει να υπογράψει συμβάσεις πίστωσης για την αμυντική βιομηχανία με την Τουρκία στο κοντινό μέλλον.
Τούρκοι και Ρώσοι αξιωματούχοι θα συναντηθούν την επόμενη εβδομάδα για να οριστικοποιήσουν την συμφωνία αγοράς από την Τουρκία ρωσικών πυραύλων εδάφους-αέρος S-400, δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Άγκυρα και η Μόσχα έχουν την ίδια άποψη σχετικά με την απόφαση των ΗΠΑ για την Ιερουσαλήμ και πρόσθεσε ότι οι δύο ηγέτες θα συνεχίσουν να βρίσκονται σε επικοινωνία για το ζήτημα.
11/12/2017 21:27, ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters-Sputnik, Άγκυρα
Παρόμοιες οι θέσεις Τουρκίας-Ρωσίας
Αυτή τη βδομάδα θα καταλήξουν οι εργασίες μεταξύ των δύο χωρών για τους S400 ανακοίνωσε ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαδιμίρ Πούτιν στην Άγκυρα. Ανέφερε ακόμη ότι οι δύο χώρες έχουν παρόμοιες θέσεις σε σχέση με την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τις ΗΠΑ. Από την πλευρά του ο Ρώσος Πρόεδρος είπε ότι η απόφαση των ΗΠΑ προκάλεσε αστάθεια στην περιοχή ενώ ανέφερε για τον πυρηνικό σταθμό Άκκουγιου απέναντι από τις ακτές τις Κύπρου ότι έχουν ξεκινήσει οι εργασίες.
Συγκεκριμένα στη συνέντευξη Τύπου ο Τούρκος Πρόεδρος ανέφερε ότι είναι η όγδοη φορά που συναντώνται φέτος και πως οι σχέσεις Τουρκίας – Ρωσίας κάθε μέρα που περνά ενισχύονται. Ανέφερε ότι η απόφαση των ΗΠΑ για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση σε όλο τον κόσμο και επεσήμανε ότι με τον ομόλογό του τον Πούτιν έχουν παρόμοιες απόψεις σε αυτό το θέμα.
Ο Τούρκος Πρόεδρος είπε ότι συζήτησαν και το Συριακό και είχαν την ευκαιρία να αξιολογήσουν τα θέματα που συζήτησαν στο Σότσι, ενώ επεσήμανε ότι το δεύτερο τους βήμα είναι να πραγματοποιηθούν διαπραγματεύσεις σύντομα. Συζήτησαν τα επιπρόσθετα βήματα που μπορούν να κάνουν ώστε να συμβάλουν στις διαπραγματεύσεις που θα γίνουν.

Για τους S400 ο Τούρκος Πρόεδρος είπε ότι αυτή τη βδομάδα οι εκπρόσωποι των δύο χωρών θα κάνουν τις αναγκαίες εργασίες και θα ολοκληρώσουν αυτό το θέμα. Όπως είπε αυτή η στενή σχέση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας είναι σημαντική για τη σταθερότητα της περιοχής.
Από την πλευρά του ο Ρώσος Πρόεδρος ανέφερε ότι συζήτησαν το Συριακό και πως οι δύο χώρες έχουν στενή συνεργασία. Πρόσθεσε ότι η συνεργασία πραγματικά αναπτύσσεται με επιτυχημένο τρόπο ενώ είπε ότι από τον Ιανουάριο μέχρι τον Σεπτέμβριο ο εμπορικός όγκος των δύο χωρών αυξήθηκε κατά 36%. Όπως είπε, όλα αυτά έγιναν χάρη στις κοινές αποφάσεις.
Ο Ρώσος Πρόεδρος είπε ακόμη ότι έχουν ξεκινήσει εργασίες σχετικά με την ίδρυση του πυρηνικού σταθμού Άκκουγιου στην Τουρκία ενώ και ο ο αγωγός Turkish Stream (Τουρκικό Ρεύμα) προχωράει κανονικά. Για το Συριακό είπε ότι συζήτησαν τα βήματα που έγιναν στις διαπραγματεύσεις του Σότσι στις 22 Νοεμβρίου.
Για την απόφαση των ΗΠΑ σχετικά με τα Ιεροσόλυμα είπε ότι προκάλεσε αστάθεια στην περιοχή και ότι μπορεί να σαμποτάρει την ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων. Ο Ρώσος Πρόεδρος είπε ότι ενημερώθηκε και για την σύνοδο του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης που θα γίνει σε δύο μέρες στην Κωνστaντινονούπολη.

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Δεν είμ' εγώ ή Η λογική (θεατρικό εργο) - Ξενόπουλος Γρηγόριος


Ο καθηγητής μαθηματικών Πέτρος Παπαπέτρου   βγάζει με τη λογική του το συμπέρασμα πως πάσχει από διχασμό προσωπικότητας και προσπαθεί να πείσει τους γύρω του πως είναι δύο άνθρωποι, ο Α και ο Β: ο ένας σοφός, φρόνιμος, εγκρατής, ηθικός κι ο άλλος γλεντζές και παλιάνθρωπος. Το έργο σατιρίζει τους ανθρώπους που βασίζονται πάρα πολύ στη Λογική και πορεύονται μόνο μ' αυτήν, ενώ για την εκτίμηση των γεγονότων και την εξαγωγή θετικών συμπερασμάτων, είναι απαραίτητες κι άλλες δυο ανθρώπινες δυνάμεις, η Φαντασία και η Διαίσθηση. (Γρηγόριος Ξενόπουλος


Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Τι θα μπορούσε και έπρεπε να έχει γίνει στην χώρα

αν ο Θεός ολοκλήρωσε την κατασκευή του κόσμου ειδοποίησε όλα τα έθνη να προσέλθουν μέσα στη βδομάδα να τους δώσει τη χώρα που θα κατοικήσουν.
«Δέχομαι μέχρι Σάββατο» τους ξεκαθάρισε. «Την Κυριακή θα ξεκουράζομαι».
Δευτέρα πρωί – πρωί, στήθηκαν οι Γερμανοί στους οποίους ο Θεός έδωσε μια μεγάλη χώρα στην καρδιά της Ευρώπης. Ακολούθησαν οι Κινέζοι που έλαβαν την Κίνα.
Την Τρίτη προσήλθαν οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Άγγλοι, οι Πορτογάλοι, οι Σουηδοί, οι Αμερικανοί και οι Καναδοί.
Την Τετάρτη πήγαν οι Αφρικανοί.
Την Πέμπτη πήγαν οι Αβορίγινες στους οποίους έδωσε την Αυστραλία.
Την Παρασκευή, αφού τελείωσαν με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες προσήλθαν οι Ρώσοι που τους έλαχε η παγωμένη αλλά πανέμορφη Ρωσία.
Το Σάββατο πήγαν όλες οι υπόλοιπες φυλές και έθνη και πήραν ότι περίσσεψε.
Αργά το βράδυ του Σαββάτου έφτασαν οι τσιγγάνοι. Ο Θεός τους είπε ότι άργησαν πολύ και σαν λύση της τελευταίας στιγμής τους επέτρεψε να πάνε σ’ όποια χώρα θέλουν, κι έτσι απλώθηκαν παντού.
Την Κυριακή ο Θεός, όπως είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή, προσπάθησε να ξεκουραστεί.
Κατά το απόγευμα βλέπει ένα πλήθος έξω από την πόρτα του να φωνάζει να του ανοίξουν. Ήταν οι Έλληνες, ως συνήθως εκπρόθεσμοι. Μόλις τους άνοιξε την πόρτα άρχισαν τα παρακάλια.
-Τί θέλετε ρε παιδιά, είπα ότι την Κυριακή ξεκουράζομαι.
-Το ξέρουμε Θεούλη μου αλλά μπερδέψαμε τις ημερομηνίες. Σε θερμοπαρακαλούμε, μη μας αφήσεις χωρίς πατρίδα σαν τους τσιγγάνους.
-Τί να σας πως ρε παιδιά (είπε ο Θεός ξύνοντας το κεφάλι). Κι εσείς παιδιά μου είστε αλλά δεν υπάρχει άλλος χώρος.
-Σε παρακαλούμε καλέ Θεούλη!!!
-Καλά, τότε θα σας δώσω ένα μικρό κομμάτι γης που είχα κρατήσει για τον εαυτό μου!!!
(Λέγεται ότι το ανέκδοτο αυτό το είπε πρέσβης της τότε Σοβιετικής Ένωσης).
Το «ανέκδοτο» αυτό ομολογεί μετά παρρησίας και άνευ δισταγμού μίαν αλήθεια που όλοι γνωρίζουν εκτός Ελλάδος και που μόνον οι Έλληνες αγνοούν, πιπιλίζοντας τεχνηέντως και αδιαλείπτως την παλαιάν και νοστιμοτάτην καραμέλαν της ψωροκώσταινας.
Ομολογεί –παρά τον τόνο υπερβολής- ότι ο ελλαδικός χώρος είναι προικισμένος με άπειρα πλεονεκτήματα που ένας λαός έξυπνος κι εργατικός θα μπορούσε να τα αναδείξει, να τα εκμεταλλευτεί με σύνεση και να προκόψει.

Τουρισμός

Εκτός από τον ήλιο τη θάλασσα και τα νησιά, όλα πολυδιαφημισμένα και καταταλαιπωρημένα για την προσέλευση τουριστών μεσαίου και χαμηλού επιπέδου, διαθέτει τεράστιο αριθμό πλουτοπαραγωγικών πηγών που μπορούν να ανεβάσουν κατακόρυφα το κατά κεφαλήν εισόδημα.
(Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι ακόμα και ο τουρισμός, αυτός ο τόσο σημαντικός παράγοντας για την ελληνική οικονομία λειτουργεί σε ερασιτεχνικές κυρίως βάσεις διότι ουδέποτε υπήρξαν ουσιαστικές δομές και επιτελικός σχεδιασμός ώστε να αναπτυχθεί ορθολογικά και επαγγελματικά επάνω σε διεθνείς σταθερές. Ουδέποτε ο κρατικός παράγοντας σχεδίασε στρατηγικά για την ανάπτυξη του τουρισμού σε βάσεις σύμφωνα με τις διεθνείς σταθερές. Όλα λειτουργούσαν και λειτουργούν στην τύχη).
Εάν η τουριστική βιομηχανία επανατοποθετηθεί σε διαφορετικές βάσεις, τεθούν σταθερές στην ποιότητα παροχής υπηρεσιών και προϊόντων, εντός αυστηρών πλαισίων με ορθή χρήση του υπάρχοντος επιστημονικού δυναμικού, μπορούν να πραγματοποιηθούν θαύματα στον συγκεκριμένο κλάδο της οικονομίας.

Ναυτιλία

Κυρίαρχος τομέας με μεγάλη ιστορία και πολύ αισιόδοξο μέλλον είναι αυτός του εφοπλισμού.
Γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο, μονοπωλώντας τις παγκόσμιες μεταφορές.
Αναπτύσσεται και εξακολουθεί να ανθίσταται με επιτυχία στον ανταγωνισμό και στις παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις.
Ο βασικός κορμός του ελληνικού εφοπλισμού εδρεύει στο Λονδίνο, στην Ν. Υόρκη και στον Πειραιά – Αθήνα.
Ούτε μια κυβέρνηση κατάφερε να κινητοποιήσει το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο να επενδύσει στην μητέρα πατρίδα. Ούτε μία.
Επιβεβαίωση του κανόνα αποτελεί το Kosta Navarino του Βασίλη Κωσταντακόπουλου ο οποίος καταταλαιπωρήθηκε πάνω από δέκα χρόνια από τις ελλαδικές κρατικές υπηρεσίες με την απίθανη γραφειοκρατία, στην προσπάθειά του να στήσει μια σύγχρονη τουριστική επιχείρηση που έδωσε ζωή σ’ όλη την Μεσσηνία και όχι μόνον.
Ο ελληνικός εφοπλισμός, με 3.000 χρόνων ιστορία κατέχει την πρώτη θέση στην παγκόσμια ναυτιλία (και σε αριθμό πλοίων και σε χωρητικότητα).
Τελευταία μπήκε ως κάρφος στον οφθαλμό του Βερολίνου επειδή είναι ανταγωνιστικότερος από τον γερμανικό αντίστοιχο παρόλο που πληρώνει μεγαλύτερους φόρους.

Τεχνολογία

Η τεχνολογική έρευνα στις πολυτεχνικές σχολές Αθηνών, Κρήτης και Πατρών έχει αποδώσει σημαντικά αποτελέσματα και παγκόσμιες διακρίσεις.
Με ποιο τρόπο ο κρατικός μηχανισμός εκμεταλλεύτηκε αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα;
Πριν από 100 χρόνια στην Ελλάδα κατασκευάζονταν αυτοκίνητα και μηχανές.
Μέχρι την δεκαετία του 1970 κατασκευαζόταν στην Θεσσαλονίκη το PONY, από μια κερδοφόρα εταιρεία που έκλεισε λόγω «συνδικαλιστικών» απαιτήσεων.
Πριν λίγα χρόνια αναγγέλθηκε από την NAMCO Α.Ε. η επανακυκλοφορία του. Μέχρι σήμερα πάντως το αυτοκίνητο δεν κυκλοφόρησε. Φαίνεται ότι στην πορεία υπήρξαν «προσκόμματα»…
Κάποτε υπήρξαν τρία εργοστάσια κατασκευής πετρελαιοκινητήρων. Του Μαλκότση, του Αξελού και του Παπαθανάση που κατασκεύαζαν τρακτέρ, σκάφη κ.λπ.
Στην εταιρεία του Σωκράτη Μαλκότση δόθηκε παραγγελία για κατασκευή 1.000 μηχανών από την ΕΛΒΟ για στρατιωτικά οχήματα.
Ο Μαλκότσης πήρε δάνειο από την Εθνική για να ανταπεξέλθει στην παραγγελία. Παρέδωσε τις μηχανές στην ΕΛΒΟ αλλά καθυστερούσε η πληρωμή του.
Η κρατική τότε Εθνική Τράπεζα ζητούσε τα λεφτά της, δεν δεχόταν συμψιφησμό και έκανε κατάσχεση. 3.000 εργαζόμενοι διώχθηκαν. Η παραγωγή ντιζελομηχανών έσβησε για την Ελλάδα.
Ο διαπρεπής μηχανολόγος μηχανικός Δημήτρης Κορρές, κατασκεύασε το πρώτο υπερ-αυτοκίνητο παντός εδάφους που σκαρφαλώνει απίστευτα εμπόδια.
Στη γραμμή παραγωγής έχουν μπει δοκιμαστικά τέσσερα αυτοκίνητα. Έχει προγραμματισθεί να κατασκευασθούν, τα δύο στην Κατερίνη από την Replicar Hellas και τα άλλα δύο στην Αμερική από την εταιρεία Kirkham Motorsports.
Μέχρι και αεροπλάνα κατασκευάζονται στην Ελλάδα κι ας μην είναι ευκόλως πιστευτό.
Ένας απλός αστυνομικός στη Φλώρινα κατασκεύασε το πρώτο παγκοσμίως, όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές, υπερελαφρύ αεροσκάφος.
Διαθέτει κινητήρα 46 ίππων, ζυγίζει 300 κιλά και πετάει στα 12.000 πόδια.
Ο συνταξιούχος πλέον αστυνομικός Γιώργος Ηλιόπουλος και κατασκευαστής αεροπλάνων αντιμετωπίζοντας προβλήματα με την ελληνική γραφειοκρατία προκειμένου να λάβει άδεια να πετάξει δοκιμαστικά το αεροσκάφος που κατασκεύασε, αναγκάσθηκε να καταχωρήσει το αεροπλάνο σε ιταλικό νηολόγιο.
Σήμερα ο Ηλιόπουλος προσπαθεί να βάλει σε παραγωγή το αεροπλάνο το οποίο θα κοστίζει κάτι λιγότερο από 15.000 ευρώ, δηλαδή, όσο ένα μικρό αυτοκίνητο.
Η Ελλάδα λόγω της ιστορίας της, της γεωγραφικής θέσης και του εύκρατου κλίματος, έχει μεγάλες δυνατότητες ώστε αν εκμεταλλευτεί τους φυσικούς της πόρους και το δυναμισμό της νέας γενιάς, μπορεί να ανοίξει πολύ σύντομα και πάλι τα φτερά της.
Με τις κατάλληλες πολιτικές ανά κλάδο της οικονομίας, με έμφαση στην ανταγωνιστικότητα και στην καινοτομία, σαφώς, τη σωστή δημοσιονομική διαχείριση και τις ριζικές αλλαγές στην παιδεία, μπορεί να ατενίσει με αισιοδοξία το μέλλον.

Γεωργία

Οι εξαιρετικές κλιματολογικές συνθήκες του ελλαδικού χώρου και τα μοναδικά εδαφολογικά χαρακτηριστικά αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα για την γεωργική ανάπτυξη.
Από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα έγιναν αρκετές προσπάθειες (τουλάχιστον τρεις) για την επιστημονική ανάπτυξη της γεωργίας οι οποίες όμως ουδέποτε ολοκληρώνονταν.
Επιπλέον η ασκούμενη μεταπολεμικά αγροτική πολιτική στην Ελλάδα, έδιωξε βίαια αγρότες και κατοίκους από την ελληνική ύπαιθρο.
Αφαίρεσε από την επαρχία επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Οι νέοι δεν βρίσκουν δουλειά και την εγκαταλείπουν.
Υπάρχουν κι άλλες βαρύτατες συνέπειες της ασκούμενης από τη δεκαετία του 1950 αγροτικής πολιτικής.
Άρχισε έκτοτε να αυξάνεται η κατανάλωση εισαγόμενων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων που σήμερα έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά.
Συνέπεια όλης αυτής της αρνητικής κατάστασης είναι η σταδιακή καταστροφή της αγροτικής τάξης ως παραγωγικής τάξης. Δηλαδή, η απώλεια εμπειρίας χιλιετιών για τα καλλιεργούμενα παντός είδους φυτά.
Στις βασικές, αδυναμίες για την ανάπτυξη της γεωργίας στην Ελλάδα θα πρέπει να τονίσουμε πως είναι ο μικρός κλήρος και η έλλειψη σχεδιασμένης στήριξης της γεωργίας και των γεωργών.
Ενδεικτικό παράδειγμα η καλλιέργεια βαμβακιού.
Ο Λάζαρος Αρσενίου έχοντας ασχοληθεί χρόνια πολλά με τα αγροτικά προβλήματα σημειώνει:
«Το ελληνικό βαμβάκι είναι το καλύτερο στον κόσμο στην κατηγορία του. Αν νηματοποιηθεί και πωληθεί θα αποδώσει οικονομικά δύο και τρεις φορές περισσότερο απ’ ότι αν πωληθεί ως πρώτη ύλη εκκοκκισμένο. Σε ύφασμα το ίδιο βαμβάκι αποδίδει τέσσερις φορές περισσότερο. Αν πωληθεί ως τελικό προϊόν (κάλτσες, φανέλες και συναφή) αποδίδει πολλαπλάσια. Αν το βαμβάκι μεταποιηθεί σε ελληνικό ρούχο υψηλής ραπτικής τότε τα οικονομικά οφέλη υπέρπολλαπλασιάζονται».
Αντ’ αυτού πουλάμε την πρώτη ύλη στους γνωστότερους ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς οίκους και το αγοράζουμε ως τελικό προϊόν πληρώνοντας ιλιγγιώδη χρηματικά ποσά.
Σήμερα, η καλλιέργεια βιολογικά καθαρών προϊόντων και η άνοδος της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων είναι τα μοναδικά όπλα για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας, γιατί αυτά μπορούν να δημιουργήσουν μια νέα δυναμική ταυτότητα διακριτή στην ευρωπαϊκή τουλάχιστον αγορά.

Κτηνοτροφία

Εξαρχής πρέπει να παραδεχθούμε ότι η γεωργία και η κτηνοτροφία τις τελευταίες δεκαετίες έχουν δεχθεί ισχυρά πλήγματα με αποτέλεσμα να υποχωρούν ραγδαία.
Παρουσιάζεται μάλιστα το φαινόμενο της αγοράς καλλιεργήσιμων γαιών (χιλιάδες στρέμματα) σε πολλές περιοχές της Ελλάδος από ξένες εταιρείες.
Παρουσιάζεται λοιπόν το φαινόμενο να εισάγουμε γεωργικά προϊόντα τη στιγμή που τα χωράφια μας είτε πωλούνται είτε μένουν ακαλλιέργητα και ταυτοχρόνως να ξοδεύουμε κολοσσιαία χρηματικά ποσά για την αγορά κτηνοτροφικών προϊόντων (γάλα, κρέας, τυρί).
Εδώ συμβαίνουν ορισμένα παράδοξα. Ειδικά στο χώρο της τυροκομίας οι Έλληνες είναι πρώτοι στην κατανάλωση τυροκομικών (27 κιλά/κάτοικο), η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις μεγαλύτερες παραγωγούς του κόσμου με 545 είδη τυριών και 300 είδη σε παραγωγή.
Η πραγματικότητα καθιστά τους Έλληνες τυροκόμους τους πλέον έμπειρους σε παγκόσμια κλίμακα στην παραγωγή και αξιοποίηση του πρόβειου και γίδινου γάλακτος. Η κτηνοτροφία όμως φθίνει.
Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι τα τελευταία δέκα χρόνια η ελληνική αγελαδοτροφία από 30.000 ζώα μειώθηκε στα 6.820 και βαίνει διαρκώς μειούμενη.
Επίσης διαπιστώνουμε ότι παρά το γεγονός ότι ο κλάδος της τυροκομίας μπορεί να εξελιχθεί δυναμικά οι εισαγωγές τυροκομικών είναι διπλάσιες από τις εξαγωγές.
Αναφερθήκαμε ενδεικτικά και μόνον στον τυροκομικό κλάδο για να επισημάνουμε ότι για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κρίσης είναι αναγκη επιτακτική η ανάπτυξη μέσω των εξαγωγών και ο προστατευτισμός των ντόπιων αγορών.

Αλιεία

Στον τομέα της αλιείας, λόγω της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας υπάρχουν σημαντικά περιθώρια δυναμικής ανάπτυξης των ιχθυοκαλλιεργειών, όχι μόνο για εσωτερική κατανάλωση αλλά και για εξαγωγές. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στο ζήτημα της ρύπανσης των υδάτων που απειλεί κυρίως τις ακτές του Αιγαίου.

Ορυκτός πλούτος

Σύμφωνα με υπάρχουσες μελέτες η χώρα διαθέτει σημαντικό ορυκτό πλούτο.
Πρωτοπόροι σ’ αυτό τον τομέα ο Δημήτρης Μπάτσης (Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα, 1947) και ο καθηγητής του Ε.Μ.Πολυτεχνείου Σταύρος Κατράκης (Ορυκτός πλούτος και Οικονομική Ανάπτυξις της Χώρας, 1965), οι οποίοι κατέδειξαν ότι ο ελλαδικός χώρος διαθέτει τεράστιο ορυκτό πλούτο αλλά και τον τρόπο αξιοποίησής του.
Αλουμίνιο, μαγνήσιο, χρώμιο, μόλυβδος, μαγγάνιο, νικέλιο, βωξίτη, ψευδάργυρο, χρυσό, αργυρός, ουράνιο, λιγνίτη, χαλκό, ελαφρόπετρα, γύψος, θειάφι, σπάνιες γαίες (17 μεταλλικά στοιχεία που είναι απαραίτητα μεταξύ των άλλων στην κατασκευή ηλεκτρονικών υπολογιστών, αυτοκινήτων, δορυφόρων, ανεμογεννητριών κ.λπ.), όσμιο, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, υδρίτες.
Όσον αφορά στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πρώτη στην παραγωγή νικελίου, πρώτη στην παραγωγή περλίτη, πρώτη στην παραγωγή μπεντονίτη, τέταρτη στην παραγωγή μαγνησίτη, τέταρτη στην παραγωγή μαρμάρου, έκτη στην παραγωγή αλουμινίου.
Τα στοιχεία έδωσε επίσημα ο υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης (19.6.2014).
Ακόμη συμπλήρωσε ο κ. Μανιάτης ότι ο εξορυκτικός κλάδος εξάγει το 75% του υλικού που εξορύσσεται και απασχολεί περίπου 20.000 εργαζομένους άμεσα και 80.000 έμμεσα.
Εμείς, δεν είμαστε ειδικοί επί του ορυκτού πλούτου και της εκβιομηχάνισης της χώρας αλλά ουδείς μας στερεί το δικαίωμα να κάνουμε απλές σκέψεις.
Επί παραδείγματι, το εργοστάσιο επεξεργασίας σιδηρονικελίου στη Λάρυμνα απασχολεί περί τους 1.100 εργαζομένους και το παραγόμενο προϊόν εξάγεται στο σύνολό του ως πρώτη ύλη.
Μας επιστρέφει δε ως τελικό προϊόν ως μαχαίρια, κουτάλια, πιρούνια, εξαρτήματα μηχανολογικού εξοπλισμού, εργαλεία, ανταλλακτικά κ.λπ.
Για ποιο λόγο τα τελευταία 70 χρόνια που υφίσταται αυτή η διαδικασία δεν κατασκευάστηκαν και άλλες εργοστασιακές μονάδες επεξεργασίας της πρώτης ύλης και κατασκευής τελικών προϊόντων ώστε και μερικές χιλιάδες Ελλήνων να βρουν εργασία και το οικονομικό όφελος να είναι πολλαπλάσιο;
Την ίδια απορία έχουμε και για το εργοστάσιο αλουμινίου ή για την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική. Την απάντηση βεβαίως θα μας την δώσουν στη συνέχεια ειδικότεροι επί του θέματος.
Ο καθ. Κατράκης τονίζει ότι «η Ελλάδα ανήκει στην κατηγορία των υπό ανάπτυξη χωρών και εξάγη το σύνολο σχεδόν της μεταλλευτικής παραγωγής στο εξωτερικό, το πρόβλημα της αξιοποιήσεως του ορυκτού της πλούτου, μέχρι της εκβιομηχανίσεώς της, εντάσσεται στο πλαίσιο της παγκοσμίου μεταλλευτικής βιομηχανίας και σε αλληλεξάρτηση με ειδικούς παράγοντες της εμπορίας των μεταλλευτικών προϊόντων».
Και καταλήγει: «Η Ελλάς παρουσιάζει αξιόλογον μεταλλευτικήν βιομηχανίαν και μεταλλευτικόν πλούτον μεγάλου ενδιαφέροντος, όστις δύναται να καταλάβη εξέχουσαν θέσιν ως πλουτοπαραγωγικός παράγων εν τη οικονομίαν της χώρας, καθόσον υπάρχουν σοβαρά αποθέματα μεταλλευμάτων και υπό λίαν ευνοϊκάς συνθήκας εκμμεταλεύσεως τούτων»… «Εν κατακλείδι, δια της καθολικής αξιοποιήσεως του υπογείου πλούτου, θέλει ανυψωθή το βιοτικόν επίπεδο του ελληνικού λαού και η μικρά μας χώρα, η Ελλάς, κοιτίς του παγκοσμίου πνεύματος και του πολιτισμού, θα παύση να θεωρήται υπανάπτυκτος και δικαίως θα αποκομίση τα αγαθά της εκβιομηχανίσεως».
Αυτά το 1965. Το 1947 (χρησιμοποιώ τις χρονολογίες εκδόσεως των έργων τους) ο Δ. Μπάτσης αφιέρωσε μεγάλο μέρος από την προσπάθειά του στην επεξήγηση του πρωταρχικού ρόλου της βαρειάς βιομηχανίας και στην απόδειξη πως υπάρχουν στην Ελλάδα οι φυσικές και οικονομικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία και την ανάπτυξή της.
Υπέρ της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου και της εκβιομηχάνισης ήταν και ο Δωδεκανήσιος πολιτικός Ιωάννης Ζίγδης.
Όταν υπηρετούσε στο διεθνές προσωπικό της UNRA, στο Λονδίνο και στην Αθήνα (1944-1947) και μάλιστα ως πρόεδρος της μεγάλης Επιτροπής Τεχνικών και Οικονομολόγων, κατάρτισε το πρώτο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για τον εξηλεκτρισμό και την εκβιομηχάνιση της Ελλάδας.
Το 1948 κλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση ως Διευθύνων Σύμβουλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Ανασυγκροτήσεως.
Παραιτήθηκε λίγους μήνες αργότερα γιατί η Ειδική Οικονομική Αποστολή που στάλθηκε στο Παρίσι ώστε να συμμετάσχει στην Συνδιάσκεψη για τον καταρτισμό του Σχεδίου Μάρσαλ, αρνήθηκε του αρνήθηκε την υποβολή του Προγράμματος Ανασυγκρότησης που είχε ως βάση την εκβιομηχάνιση και τον εξηλεκτρισμό της χώρας.
Ο Έλληνας πολιτικός μηχανικός, γερουσιαστής, βουλευτής, καθηγητής και πρύτανης του Ε.Μ. Πολυτεχνείου Νικόλαος Κιτσίκης, προλογίζοντας το βιβλίο του Δ. Μπάτση είναι δεικτικός:
«Το ερώτημα γιατί δεν έγινε ως τώρα καμμιά απαρχή βαρειάς βιομηχανίας στην Ελλάδα, βρίσκει την απάντησή του στο γεγονός ότι όλη η πολιτεία των ξένων απέναντί μας ως τα σήμερα, δείχνει ότι όταν επέμεναν να μας «προστατεύσουν» έβρισκαν πάντοτε τρόπο να μας κρατούν σε υπανάπτυξη. Η μεγάλη ευθύνη της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα είναι ότι δεν έλυσε βασικά –και για την ανάπτυξη του ίδιου του κεφαλαίου της- κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα και δεν κατόρθωσε να αντισταθεί σε τέτοιου είδους «προστασία», δε θέλησε δηλαδή παρακάμπτοντας τις αντιξοότητες ν’ αναπτύξει μια παραγωγικά γερή οικονομία με μια πλατιά αγορά. Σε μας προτιμήθηκε η «οδός της ήσσονος αντιστάσεως», ο άνομος συμβιβασμός των εγχώριων κερδοσκόπων προς τους ξένους χρηματοδότες και τους πολιτικούς του ιμπεριαλισμού σε βάρος του ελληνικού λαού. Η εξέταση των εξωτερικών δανείων και οι συμβάσεις με τους ξένους το βροντοφωνάζουν. Το ξένο κεφάλαιο αναπτύσσει μονάχα τους κλάδους που δεν είναι εμπόδιο στους βασικούς σκοπούς για την τοποθέτηση και την ανάπτυξή του».
Στο συγκεκριμένο έργο ο αστικής καταγωγής οικονομολόγος και νομικός Δ. Μπάτσης, γιός του Ψαριανού ναυάρχου Α.Μπάτση και της Συριανής Α. Πρίντεζη είναι ξεκάθαρος:
«Να εκβιομηχανίσει τη χώρα το ξένο κεφάλαιο, με την έννοια του μετασχηματισμού της από εξαρτημένη και καθυστερημένη, σε αναπτυγμένη εσωτερικά χώρα, ήταν απαράδεκτο, αντιφατικό και ασυμβίβαστο με τα γενικότερα ιμπεριαλιστικά του συμφέροντα και τις συγκεκριμένες επιδιώξεις του στον τόπο μας».
(Ο Μπάτσης εκτελέστηκε ξημερώματα Κυριακής 30 Μαρτίου 1952. Λέγεται ότι ο πατέρας του προκειμένου να σώσει τον γιό του προσέφυγε στο παλάτι. Η απάντηση ήταν απόλυτα αρνητική. Οι παρακλήσεις του πατέρα δεν ευοδώθηκαν. Και όταν ρώτησε μέσα στην απόγνωσή του, «γιατί;», του δόθηκε η απάντηση: «Γιατί πρόδωσε την τάξη του»)!
Οι αναφορές σχετικά με τον ορυκτό πλούτο και την εκβιομηχάνιση της χώρας μαρτυρούν έστω και ενδεικτικά τις παθογένειες της Ελλάδας οι οποίες έχουν βαθιές ρίζες στο χρόνο με υπαιτιότητα αποκλειστικά του πολιτικού κόσμου και των οικονομικών παραγόντων που έχουν θέσει σε ομηρία τον ελληνικό λαό εξυπηρετώντας σκοπούς αλλότριους.
Ο πρόσφατα αποδημήσας Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι στη «Μεγάλη Σκακιέρα (1997)» αναφερόμενος στον τρόπο που ασκεί την εξουσία της η Αμερική επιβάλλοντας την πολιτική της στις υποτελείς χώρες είναι σαφέστατος:
«…στηρίζεται στην έμμεση άσκηση επιρροής σε εξαρτημένες ξένες ελίτ… Καθώς η μίμηση της Αμερικής σε διάφορους τομείς εμποτίζει βαθμιαία τον κόσμο, δημιουργεί πιο κατάλληλο περιβάλλον για την άσκηση της έμμεσης και φαινομενικά συναινετικής αμερικανικής ηγεμονίας».
Όλα τα ανωτέρω θεωρώ ότι αρκούν για να καταδείξουν και την κακοδαιμονία της σύγχρονης Ελλάδος της κρίσης και των Μνημονίων και να πειστούν οι «άπιστοι Θωμάδες» ότι τελούμε σε μνημονιακό κλοιό, όχι για να βελτιωθεί η ελληνική οικονομία αλλά για για να ξεπουληθούν τα ασημικά και τα χρυσαφικά μας «έναντι πινακίου φακής».
Και πρώτος και κύριος συνεργός των τροϊκανών, φυσικά, είναι σύσσωμος (;) ο πολιτικός κόσμος της χώρας, ο οποίος όχι «εμμέσως», όπως γράφει ο Μπρζεζίνσκι από τακτ, αλλά αμέσως, και η λέξη χωρίς εισαγωγικά.
Δεύτερος συνεργός των τροϊκανών είναι η οικονομική και η μεγαλοαστική τάξη. Ποιός εξ’ αυτών θα αποτολμήσει να υποστηρίξει τη δημιουργία βαρειάς βιομηχανίας στην Ελλάδα χωρίς να σκεφτεί ότι εθνική βαρειά βιομηχανία σημαίνει οικονομική ανάπτυξη, οικονομική και πολιτική ανεξαρτησία;
Ας δούμε όμως τί γράφει ο Απ. Αποστολόπουλος, ένας παλαίμαχος της δημοσιογραφίας, ο οποίος δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως συνωμοσιολόγος:
«Όλα όσα γίνονται στην Ελλάδα τα χρόνια των Μνημονίων οφείλονται σε στρατηγική της Γερμανίας και του ευρωιερατείου, σχεδιασμός που ξεκίνησε το αργότερο απ’ όταν άρχισαν οι διαπραγματεύσεις ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ. Η στρατηγική μπήκε σε εφαρμογή όταν οι δανειστές ήταν έτοιμοι, η συγκυρία ήταν ευνοϊκή και στην Ελλάδα είχαν ήδη τοποθετηθεί πρόσωπα κατάλληλα ώστε η χώρα να υποκύψει χωρίς αντίσταση… Σκοπός δεν είναι να βγούμε από την κρίση αλλά να μείνουμε χρεωμένοι και σε απόλυτη εξάρτηση από τους δανειστές, με επικεφαλής τη Γερμανία. Έτσι ώστε ο επίγειος, υπόγειος και υποθαλάσσιος πλούτος της χώρας να περάσει στα χέρια των Γερμανών και των άλλων Ευρωπαίων».
Και αν κατηγορηθεί ο Απ. Αποστολόπουλος για συνομωσιολόγος δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο Ν. Κιτσίκης ο οποίος το 1962 σε μελέτη του σχετικά με την Κοινή Ευρωπαϊκή Αγορά έγραφε:
«…Η Κοινή Αγορά κυριαρχείται από την Δ. Γερμανία… Η σύνδεσις με την Κοινήν Αγοράν σημαίνει όχι μόνον την οικονομικήν και πολιτικήν υποδούλωσιν της Ελλάδος αλλά και την διάνοιξιν μιας ευρυτάτης λεωφόρου δια την διείσδυσιν της Γερμανίας… Όταν ήτο Υπουργός του Συντονισμού ο κ. Στεφανόπουλος και αργότερα ο κ. Μαρκεζίνης και κατηρτήζοντο προγράμματα ανασυγκροτήσεως, ατελή βέβαια και αφελή κάπως αλλά πάντως εθνικά και με κεντρικήν ιδέαν την εκβιομηχάνισιν της Ελλάδος τα οποία υπεβάλλοντο εις τον Οργανισμόν Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας εξέσπασε λυσσώδης αντίδρασις εναντίον της χώρας μας εκ μέρους των βιομηχανικών χωρών της Ευρώπης… Ο αρχηγός της τότε ελληνικής αντιπροσωπείας καθηγητής κ. Λέανδρος Νικολαϊδης κατήγγειλε την αντίδρασιν των Δυτικοευρωπαϊκών Δυνάμεων και των ΗΠΑ εις άρθρο δημοσιευθέν το 1954… Μας έλεγαν ότι είμεθα χώρα γεωργική και πρέπει να παραμείνωμεν γεωργική ότι πρέπει να εγκαταλείψωμεν κάθε ιδέαν εκβιομηχανίσεως της Ελλάδος…».

Στρατηγική αξία του ελλαδικού χώρου

Η στρατηγική αξία ενός χώρου – χώρας μεταβάλλεται ασταμάτητα μέσα στο χρόνο και είναι συνάρτηση αντικειμενικών δεδομένων (συμμαχίες κρατών, διεθνείς ισορροπίες, πολιτικές αλλαγές, τεχνολογικά δεδομένα κ.λπ.) και υποκειμενικών.
Η αξία αυτή πρέπει να εκτιμηθεί λελογισμένα διότι η υπερτίμηση ή η αλαζονεία σε διεθνές επίπεδο μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις.
Ο ελλαδικός χώρος εδώ και πολλές χιλιετίες αποτελεί βασικό μεσογειακό σταυροδρόμι συνάντησης λαών, πολιτισμών, θρησκειών, ιδεολογιών και εμπορικής δραστηριότητας.
Η Μεσόγειος υπήρξε ανέκαθεν η σπουδαιότερη οδός επικοινωνίας του εμπορίου μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Από τη Μεσόγειο περνά η θαλάσσια εμπορική οδός που ενώνει τρεις ωκεανούς: Ατλαντικό, Ινδικό, Ειρηνικό.
Αυτός ο «δρόμος» είναι κατά 1.100 ναυτικά μίλια συντομότερος από τον περίπλου της Αφρικής.
«Μεταξύ 1985 και 2001 καταγράφηκε μια αύξηση 77% στον όγκο των εμπορευμάτων που φορτώνονται και εκφορτώνονται στα λιμάνια της Μεσογείου. Εκτιμάται ότι συνολικά 200.000 εμπορικά πλοία διασχίζουν τη Μεσόγειο ετησίως και περίπου το 30%, του δια της θαλάσσης μεταφερόμενου όγκου, προέρχεται ή κατευθύνεται προς τους 300 λιμένες της. Οι αριθμοί αυτοί αναμένεται να αυξηθούν τρεις ή τέσσερις φορές μέχρι το 2020 (www.perseus-net.eu).
Η απότομη πτώση της ελεύθερης κυκλοφορίας θα μπορούσε να καταφέρει θανάσιμο πλήγμα στην οικονομία της Ελλάδας και της Ιταλίας.
Από την Μεσόγειο διακινείται το πετρέλαιο από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη και την Αμερική.
Η Ρωσία διακινεί μέσω της Μεσογείου το 40% των εξαγωγών και το 50% των εισαγωγών.
Τα Στενά των Δαρδανελίων (φυσική προέκταση το Αιγαίο) παρέχουν στις παράκτιες χώρες του Ευξείνου Πόντου έξοδο στις ανοιχτές θάλασσες.
Η Διώρυγα του Σουέζ εξασφαλίζει την επικοινωνία των ευρωπαϊκών βιομηχανικών χωρών με τις πλούσιες σε πρώτες ύλες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας.
Οι χώρες της Μεσευρώπης εξασφαλίζουν πρόσβαση στις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνιών της Μεσογείου από την ιταλική και την ελληνική χερσόνησο ενώ οι χώρες της Β. Αφρικής έρχονται σε επαφή με την Ευρώπη.
Από την Μάλτα, την Κρήτη και την Κύπρο είναι δυνατόν να ελεγχθούν και να αποκοπούν οι κύριες γραμμές επικοινωνίας που τέμνουν την Αν. Μεσόγειο.
Η Μάλτα λόγω μεγέθους μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον ως ναυτική βάση.
Η Κρήτη και η Κύπρος μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάσεις εξορμήσεως, υποστήριξης ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων αλλά και ως χώροι ασφαλούς στάθμευσης χερσαίων δυνάμεων που μπορούν να εξορμήσουν σε οποιοδήποτε σημείο του ορίζοντα. Ως τέτοιες βάσεις χρησιμοποιήθηκαν στην κρίση του Περσικού Κόλπου.
Η Ελλάδα αποτελεί γέφυρα με την οποία συνδέεται η Ευρώπη με την Ασία και την Αφρική.
Αυτή η οπτική της προσδίδει ιδιαίτερη στρατηγική αξία αφού μπορεί να ελέγχει μια εκτεταμένη και σημαντική περιοχή στον παγκόσμιο χάρτη.
Για δυνάμεις που ενεργούν από Βορρά με σκοπό να απειλήσουν τις συγκοινωνίες της Μεσογείου, ο ελληνικός χερσαίος, εναέριος και θαλάσσιος χώρος παρέχει το τακτικό πλεονέκτημα της υπερκεράσεως εκ δυσμών των Στενών, ενώ διαθέτει βάσεις για τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου και για επιχειρήσεις προς τη Μέση Ανατολή και τη Β. Αφρική.
Ο θαλάσσιος χώρος που περιλαμβάνει το Ιόνιο, το Αιγαίο, το Κρητικό πέλαγος και το σύμπλεγμα των νησιών του Αιγαίου αποτελεί στο σύνολό του ζωτικό θαλάσσιο χώρο της ανατολικής Μεσογείου.
Το Ιόνιο είναι ο ζωτικός θαλάσσιος χώρος του Στενού του Οτράντο από το οποίο υπάρχει δυνατότητα ελέγχου της διόδου Σικελίας – Τυνησίας.
Η Κέρκυρα ελέγχει το Στενό του Οτράντο απ’ όπου γίνεται η κυκλοφορία ανάμεσα στην Αδριατική Θάλασσα και το Ιόνιο Πέλαγος.
Το Αιγαίο είναι ο ζωτικός θαλάσσιος χώρος ελέγχου των Στενών Ελλησπόντου – Βοσπόρου και ο χώρος ο οποίος σε συνδυασμό με το Κρητικό Πέλαγος παρέχει μεγάλα πλεονεκτήματα για την εξασφάλιση ελέγχου της Διώρυγας του Σουέζ.
Η Τουρκία ελέγχοντας τα Στενά κατέχει το κλειδί εξόδου από τη Μαύρη Θάλασσα.
Το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου επιτρέπει έναν εξίσου αποτελεσματικό έλεγχο της κυκλοφορίας ανάμεσα στις δύο αυτές θαλάσσιες περιοχές.
Στις θαλάσσιες οδούς πρέπει να προστεθούν όσες έχουν αφετηρία ελληνικά λιμάνια.
Οι κυριότερες ξεκινούν από τη Θεσσαλονίκη και επεκτείνουν προς τη Μεσόγειο ή τη Μαύρη Θάλασσα έναν από τους σημαντικότερους χερσαίους άξονες κυκλοφορίας των Βαλκανίων: τον άξονα που ακολουθεί την κοιλάδα του σερβικού Μοράβα και του Αξιού και εξασφαλίζει την επικοινωνία ανάμεσα στο Δούναβη και στο Αιγαίο από το Βελιγράδι, τα Σκόπια και τη Θεσσαλονίκη.
Η οδός αυτή βρίσκεται επάνω στον άξονα της αρχαίας Εγνατίας οδού που συνέδεε την Αδριατική με το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα ακολουθώντας τη διαδρομή Δυράχιο – Θεσσαλονίκη – Κωνσταντινούπολη.
Και φυσικά όλοι οι δρόμοι που επιτρέπουν στη Βουλγαρία να ανοιχτεί στην ανατολική Μεσόγειο χωρίς να περάσει από τον τουρκικό Βόσπορο την ελληνική επικράτεια.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας της παρέχει την ευχέρεια για συνεργασία με τα κράτη της Β. Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, ενώ επηρεάζει τη διεθνή θέση όλων των βαλκανικών χωρών.
Είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας εξασφαλίζοντας τη συνέχιση της άμυνας στη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Μπορεί να δημιουργήσει προσκόμματα στην έξοδο των ρωσικών δυνάμεων της Μαύρης Θάλασσας προς το Αιγαίο.
Διαθέτει σημαντικές στρατιωτικές βάσεις ικανές για τον έλεγχο των θαλάσσιων και αεροπορικών γραμμών συγκοινωνιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η χρήση του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου και των εγκαταστάσεων στην ηπειρωτική χώρα και στα νησιά του Αιγαίου, μπορεί να εξυπηρετήσει τις επιχειρήσεις μεταφοράς από Δυσμάς προς Ανατολάς.
Στην επίθεση κατά του Ιράκ οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μετακίνησαν τα πλοία τους χρησιμοποιώντας τις διευκολύνσεις της Κρήτης, ενώ οι Αμερικανοί «σύμμαχοι» χρησιμοποίησαν τον ελληνικό εναέριο χώρο για προώθηση των σκαφών τους προς τον Περσικό Κόλπο.
Μετά την έναρξη των εχθροπραξιών χρησιμοποιούσαν ανελλιπώς τις διευκολύνσεις της Κρήτης και τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Όπως υποστηρίζει σε σχετική μελέτη του ο Υποναύαρχος Ξ. Μαυρογιάννης «η απώλεια της Ελλάδας για το ΝΑΤΟ, σε περίπτωση πολέμου θα είχε ως συνέπεια τη διάσπαση της Νότιας Πτέρυγας, την απομόνωση της Τουρκίας και την αναγκαστική απομάκρυνση των νατοϊκών ναυτικών δυνάμεων από την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου… Η μείωση των εντάσεων και των στρατιωτικών δυνάμεων στην Κεντρική Ευρώπη έχει ως συνέπεια να αυξηθεί το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η Νοτιοανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ιδίως για τις ΗΠΑ».
Ο Γιώργος Πρεβελάκης (Γεωπολιτική της Ελλάδας, 1998) παραδέχεται ότι «η γεωργαφία μοιάζει να προσφέρει στην Ελλάδα διάφορες επιλογές: βαλκανικές, ευρωπαϊκές, θαλάσσιες, ανατολικές… Ωστόσο για τον ελληνικό λαό, η ελευθερία αυτή αποδεικνύεται τελικώς ψευδαίσθηση. Τα συμφέροντα που απορρέουν από το γεωπολιτικό περιβάλλον έχουν τέτοια διάσταση, ώστε οι πιέσεις που ασκούνται στην Ελλάδα είναι τεράστιες, κυρίως σε περιόδους κρίσης. Έτσι οι επιλογές της χώρας καθορίζονται πολύ συχνά έξω από την επικράτειά της, από συσχετισμούς δυνάμεων, οι οποίοι υπερβαίνουν κατά πολύ τις δυνατότητες των τοπικών πολιτικών παραγόντων να αντισταθούν».

Απόδημος Έλληνισμός

Τα Έλληνες αδελφοί μας που διαβιούν στην αλλοδαπή στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν προκόψει οικονομικά και κοινωνικά, ενώ στον πανεπιστημιακό και γενικότερα επιστημονικό τομέα έχουν δρέψει εξαιρετικές επιτυχίες καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις.
Οι απόδημοι είναι μια ζώσα δύναμη υπολογίσιμη από κάθε άποψη.
Το μέγα ερώτημα είναι πως μπορεί αυτή η δύναμη να χρησιμοποιηθεί για τα γενικότερα συμφέροντα της μητέρας πατρίδας και του Ελληνισμού.
Άπειρες φορές έχει τεθεί αυτό το ερώτημα, χωρίς ποτέ να έχει βρει σαφή και οριστική απάντηση.
Ίσως και να μην υπάρχει απάντηση.
Η ανάπτυξη, η προκοπή και η καθιέρωση των Ελλήνων στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη είναι στοιχεία που προσθέτουν αξία στο όνομα Έλληνας.
Πολλές φορές όταν τους ζητήθηκε έδωσαν χωρίς φειδώ την βοήθειά τους στην Ελλάδα.
Έχουν κατανοήσει όμως, πως τις περισσότερες φορές που οι Ελλαδίτες τους ζητούν την αρωγή τους είναι εκ του πονηρού και δεν επιθυμούν να χειραγωγηθούν από κομματάρχες και πολιτικάντηδες. Και πολύ σωστά πράττουν.
Οι απόδημοι αδελφοί μας μόλις διαπιστώσουν ότι στην πατρίδα ξεκίνησε σοβαρή προσπάθεια για την ανασύνταξη του κράτους και του γένους θα προστρέξουν αφιλοκερδώς και με διάθεση αυτοθυσίας να δώσουν κάθε δυνατή βοήθεια. Οι απόδημοι είναι η χρυσή εφεδρεία ενός μελλοντικού ηγέτη, ενός μελλοντικού Καποδίστρια.

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

"Τιμή και ανάθεμα" (άρθρο του Ίωνος Δραγούμη στον "Νουμά" μετά την λήξη του Α΄ Βαλκανικού πολέμου)

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑ

ΔΟΞΑ και τιμή στον Ελληνικό στρατό και στο ναυτικό για τις νίκες και τις επιτυχίες τους! Ξεπλύθηκε η ατιμία του 1897! 
Ανάθεμα και καταφρόνια στην παιδιάτικη απρονοησία, στην κοντόφθαλμη διπλωματία, στην υποχωρητική ολιγάρκεια των ανιστόρητων Ελλαδικών πολιτικών! 
Δυο πολιτικά προγράμματα είχαν μπρος τους για να διαλέξουν, προγράμματα βασισμένα το καθένα σε κάποια διανοητικότητα, διαφορετική από την άλλη. Η μια πολιτική, Ελλαδική, κρατική.
 Η άλλη, Πανελλήνια, εθνική. 
Η πρώτη ανταποκρίνεται στην έννοια και στην ιδανική αντίληψη του Κράτους. 
Η άλλη στην έννοια και στα ιδανικά του Έθνους.
 Η μια, παίρνοντας αρχή και αφετηρία τον πυρήνα της μικρής Ελλάδας. 
Η άλλη, την ψυχή του Ελληνισμού. 
Κάθε οργανισμός, πολιτικός, κοινωνικός ή ψυχικός, όπως θέλεις πες τον, γίνεται κέντρο, που γύρω του μορφώνονται ιδέες και συγκεντρώνεται, ό,τι μπορεί το κέντρο να τραβήξει περισσότερο. 
Η μια επίστευε και φώναζε, να μεγαλώσει όπως όπως η Ελλάδα. 
Η άλλη έλεγε· να ζήσει και να προκόψει το Ελληνικό Έθνος και να συγκυριαρχήσει με τον Τούρκο στην Ανατολή, παίρνοντας αγάλι αγάλι τη θέση του Τούρκου, για να γίνει ξανά το θάμα της Ανατολικής Αυτοκρατορίας. 
Η μια θέλει την Ελλάδα Βέλγιο νοικοκυρεμένο με 5 εκατομμύρια, η άλλη θέλει τα 10 εκατομμύρια Ρωμιοί να κυριαρχούν στην Ανατολή και αδιαφορεί για το Ελλαδικό βασίλειο όσο δεν κάνει και αυτό την πολιτική που χρειάζεται γι' αυτό το σκοπό και μόνο.

Όσοι υποστηρίζουν την πολιτική του Κράτους, ονομάζουν τον εαυτό τους θετικιστές και τους άλλους τους λεν ονειροπόλους και ιδεολόγους. 

Αυτοί όμως οι άλλοι αποκρίνονται πως και οι ιδέες 
είναι πραγματικότητα και πως κάποιος πλατύτερος θετικισμός πρέπει να τις περιλαβαίνει και αυτές και να τις λογαριάζει, αφού είναι δύναμη αλογάριαστη οι ιδέες, και αφού ιδέες χρησιμεύουν πάντα για βάση κάθε θετικισμού, όπως και κάθε φιλοσοφίας, όπως και κάθε πολιτικού προγράμματος.
 
Όσοι υποστηρίζουν την πολιτική του Έθνους, ονομάζουν τους άλλους αφιλοσόφητους και ανιστόρητους και τρομαχτικά ρηχούς

Πού είναι η αλήθεια; Δεν το ξέρω. Ίσως να βρίσκεται και στις δυο πολιτικές και στα δυο προγράμματα και στις δυο ιδεολογίες. Μα ας μη μας στενοχωρεί πολύ το βρέσιμο της αλήθειας. 
Δική μας δουλειά δεν είναι, είναι δουλειά κάποιου θεού, που δεν υπάρχει. Και ας θυμούμαστε τον Πιλάτο, που ρωτούσε: «Και τι εστι αλήθεια;» Ας πάρουμε μονάχα τα γεγονότα. Οι πολιτικές, οι δύο, πάλευαν αναμεταξύ τους, ποια να νικήσει την άλλη. Στα κεφάλια των σύγχρονων πολιτικών της Ελλάδας νίκησε και κυριάρχησε στα 1912 η πολιτική του Κράτους, η Ελλαδική. Εκείνο που θα εξετάσουμε λοιπόν, είναι αν η πολιτική του Κράτους, αυτή που επικράτησε σε τούτη την περίσταση, την έκαναν καλά ή άσκημα οι πολιτικοί της Ελλάδας.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Ο ρόλος των offshore στην καταστροφή των δασών

Σνησί Παντάνγκ, στην καρδιά της υλοτομικής βιομηχανίας της Ινδονησίας, μια ομάδα εφήβων δείχνει προς τα καμένα υπολείμματα φοινικόδεντρων – όσα άφησαν πίσω τους οι πυρκαγιές που έχουν κατακάψει τα πυκνά δάση του αρχιπελάγους της Ινδονησίας τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Σύνοψη από την έρευνα της SCILLA ALECCI
Απόδοση στα Ελληνικά: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ
Εικονογράφηση: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ
«Υπάρχει θυμός», δηλώνει ο 15χρονος Alvin, που μεγάλωσε στο χωριό Μπαγκάν Μελιμπούρ. «Οι επιπτώσεις των πυρκαγιών και της αποψίλωσης είναι τεράστιες», για τους ανθρώπους και τα ζώα, δηλώνει.
Το 2015 οι φωτιές ήταν τόσο έντονες στο νησιωτικό σύμπλεγμα, που πυκνή ομίχλη κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της Ινδονησίας και έφτανε μέχρι την Ταϋλάνδη. Αεροπορικές πτήσεις ακυρώθηκαν. Τα παιδιά φορούσαν προστατευτικές μάσκες στο σχολείο. Έρευνες συνέδεσαν τα επίπεδα νέφους με τουλάχιστον 19 θανάτους και με αναπνευστικά προβλήματα σε σχεδόν μισό εκατομμύριο ανθρώπους. Η μετεωρολογική υπηρεσία της Ινδονησίας χαρακτήρισε την κατάσταση «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».
Οι φωτιές που γέννησαν το νέφος ήταν αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης περιόδου ξηρασίας αλλά και πρακτικών τύπου κοπής και καύσης (slash-and-burn) που είχαν χρησιμοποιηθεί προκειμένου να αποψιλωθούν τα πυκνά δάση της Ινδονησίας για να γίνει χώρος για καλλιέργειες που θα δίνουν φοινικέλαιο και ξύλο χαρτοποιίας.Μετά από εκείνα τα γεγονότα, περιβαλλοντικές ομάδες ξέσπασαν ασκώντας κριτική ενάντια στις βιομηχανίες που είχαν εμπλακεί στην αποψίλωση των δασών της Ινδονησίας, συμπεριλαμβανομένης της Asia Pacific Resources International Holdings Ltd. (April), μιας εκ των μεγαλύτερων παραγωγών χάρτου σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο ρόλος τραπεζιτών και δικηγόρων στην αποψίλωση δασών της Ινδονησίας

Διαρροή αρχείων offshore, δείχνουν ότι η βιομηχανία April ήταν μια από τις εταιρείες φυσικών πόρων της περιοχής που κατάφερε να υλοτομήσει τεράστιες εκτάσεις των τροπικών δασών της Ινδονησίας χάρις σε ένα παγκόσμιο δίκτυο κορυφαίων τραπεζιτών, δικηγόρων και λογιστών που τη βοήθησαν να παρακάμψει επιχειρηματικές και φορολογικές προκλήσεις.

Το υπεράκτιο χρηματοοικονομικό σύστημα βοηθάει στη χρηματοδότηση και την επέκταση εταιρειών που εμπλέκονται στην ισοπέδωση δασών
Τα εμπιστευτικά έγγραφα φανερώνουν πως το δικηγορικό γραφείο Appleby με έδρα τις Βερμούδες και γνωστές τράπεζες όπως Credit Suisse και η ABN Amro της Ολλανδίας συνέχιζαν να βοηθούν την April να διαρθρώσει τις επιχειρήσεις της παρά τα ερωτήματα για το περιβαλλοντικό ιστορικό της εταιρείας.
Τα στοιχεία έρχονται να ρίξουν νέο φως στις ανησυχίες ακαδημαϊκών, κυβερνητικών αξιωματούχων και ομάδων υπεράσπισης ότι το υπεράκτιο χρηματοοικονομικό σύστημα βοηθάει στη χρηματοδότηση και την επέκταση εταιρειών, οι οποίες εμπλέκονται στην ισοπέδωση δασών και σε άλλες πρακτικές που συμβάλουν στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή.
Τα εμπιστευτικά αρχεία περιήλθαν στην κατοχή της «Süddeutsche Zeitung», η οποία τα κοινοποίησε στην ανεξάρτητη δημοσιογραφική ομάδα International Consortium of Investigative Journalists και σε 94 εταίρους της σε όλο τον κόσμο.
Ο Τανότο ανέλαβε το 1967 τον έλεγχο της οικογενειακής επιχείρησης που προμήθευε ανταλλακτικά στις βιομηχανίες πετρελαίου και κατασκευών, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας, και γρήγορα εξασφάλισε συμβόλαια από μια κρατική εταιρεία πετρελαίου και αερίου. Ίδρυσε την RGE το 1973, και έπειτα εισήλθε στο χώρο των δασικών προϊόντων ως κατασκευαστής κόντρα πλακέ.
Ο εκλιπών Ινδονήσιος πρόεδρος Σουχάρτο, ο δικτάτορας που πήρε την εξουσία το 1967, έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη ενθαρρύνοντας τη μαζική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της χώρας. Ανακήρυξε κρατική περιουσία τα δάση – που καλύπτουν σχεδόν τα 2/3 της ινδονησιακής γης – αγνοώντας τις αξιώσεις ιδιοκτησίας εκ μέρους κοινοτήτων αυτοχθόνων. Τα δικαιώματα χρήσης δασικών εκτάσεων μοιράστηκαν μεταξύ οικογενειακών μελών, συνεταίρων και ατόμων πιστών στο καθεστώς.
Έως το τέλος της περιόδου Σουχάρτο τη δεκαετία του 1990, περίπου 100 εκατομμύρια εκτάρια τροπικών δασών της Ινδονησίας – μια έκταση στο μέγεθος της Γερμανίας και της Ολλανδίας μαζί – είχαν ισοπεδωθεί.
Ο Τανότο εγκαινίασε την πρώτη του χαρτοποιία με μια τελετή στην οποία ήταν επίσης παρόντες ο Σουχάρτο και οι υπουργοί του. Στην πορεία των ετών, οι εταιρείες του επωφελήθηκαν από γενναιόδωρες κυβερνητικές επιδοτήσεις προς τον κλάδο των δασικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων προς την κυβέρνηση που είχαν κρατηθεί κατά τεχνητό τρόπο χαμηλά από τη δεκαετία του 1990.

ΟΔΕΥΟΝΤΑΣ OFFSHORE

Ο Τανότο επεκτάθηκε στον χώρο της ενέργειας και της παραγωγής προϊόντων όπως είναι το φοινικέλαιο και κάποιες ίνες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ρεγιόν και σελοφάν, καθώς η χώρα επωφελούταν από την οικονομική έκρηξη της δεκαετίας του 1990 για να γίνει ένας «ασιατικός τίγρης».
Η RGE άρχισε να μεταφέρει τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές της σε φορολογικούς παραδείσους, ιδρύοντας εταιρείες σε περιοχές με μηδενική ή χαμηλή φορολογία και μετακινώντας κεφάλαια offshore.
Το Σεπτέμβριο του 1994, τα πρώτα κομμάτια του μετέπειτα ομίλου April, αναδύθηκαν με τη σύσταση δύο εταιρειών στις Βερμούδες, που αποτελούν και προμαχώνα-κλειδί του υπεράκτιου χρηματοοικονομικού συστήματος.
Οι εν λόγω εταιρείες είχαν προσλάβει το δικηγορικό γραφείο Appleby για να τους παρέχει διοικητικές και νομικές υπηρεσίες.
Μέσα σε ένα χρόνο, μια από εκείνες της εταιρείες με έδρα τις Βερμούδες, η Asia Pacific Resources International Holdings Ltd. γνωστή και ως April, εισήχθη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.
Σύμφωνα με μυστικά έγγραφα που είχαν χρησιμοποιηθεί στην έρευνα Offshore Leaks του ICIJ το 2013, μια εταιρεία-πάροχος offshore υπηρεσιών με έδρα τη Σιγκαπούρη και την επωνυμία Portcullis TrustNet βοήθησε την RGE να συστήσει εταιρεία στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και ακόμη δύο εταιρείες στις Νήσους Κουκ.
Μια από τις εταιρείας στις Νήσους Κουκ ήταν η PEC-Tech Ltd., μια εταιρεία μηχανικών που επρόκειτο να αναλάβει ενεργό δράση στις χαρτοποιίες του Τανότο.
Για κάποιες από τις εταιρείες που συστάθηκαν μέσω της Portcullis, ο Τανότο υπέγραφε συμβόλαια που εξουσιοδοτούσαν μια τρίτη εταιρεία να εκτελεί συναλλαγές εκ μέρους του.
Ο Τανότο, κινεζικής καταγωγής ο ίδιος και πολίτης της Ινδονησίας, υπέγραφε τις εξουσιοδοτήσεις με το κινεζικό του όνομα Tan Kang Hoo.

Η ΔΙΑΣΩΣΗ

Η ασιατική οικονομική κρίση του 1997 οδήγησε την ινδονησιακή οικονομία σε κατακόρυφη πτώση και τον Σουχάρτο στην έξοδο από την εξουσία. Η κυβέρνηση του Προέδρου Megawati Sukarnoputri παρενέβη με στόχο να διασώσει τους φυσικούς πόρους της χώρας. Οι Αρχές της Ινδονησίας αλλά και εγχώριοι και διεθνείς πιστωτές συμφώνησαν σε αναδιάρθρωση του χρέους της April. Σύμφωνα με αναφορές, η April συμφώνησε να επεκτείνει τις επιχειρηματικές της δράσεις στο νησί της Σουμάτρα, σε αντάλλαγμα για την αναδιάρθρωση του χρέους της. Η April επεκτάθηκε επίσης σε Κίνα, Βραζιλία και αλλού. Έγγραφα του δικηγορικού γραφείου Appleby φανερώνουν ότι April έχει ή είχε θυγατρικές εταιρείες σε Ντουμπάι, Σεϊχέλες και άλλους φορολογικούς παραδείσους. Αυτές οι εταιρείες δεν αναφέρονται στη δημόσια ιστοσελίδα της April.
Η κοινοπραξία RGE, εν τω μεταξύ, μετέφερε τα κεντρικά της στη Σιγκαπούρη, ένα χρηματοοικονομικό κέντρο όπου παραμένει με χαμηλή φορολογία.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΜΠΕΛΑΔΕΣ

Το 2007, οι φορολογικές Αρχές της Ινδονησίας ξεκίνησαν να ερευνούν την Asian Agri, μια γιγαντιαία θυγατρική της RGE που δραστηριοποιείται στο χώρο του φοινικελαίου. Η κυβέρνηση κατηγόρησε διευθυντές της Asian Agri ότι μεταξύ 2002 και 2005, ότι επινόησαν ένα εξελιγμένο σύστημα φοροδιαφυγής που περιλαμβάνει 14 θυγατρικές.
Οι Αρχές υποστήριξαν ότι η Asian Agri χρησιμοποίησε εικονικές επιχειρήσεις σε Βρετανικές Παρθένες Νήσους, Μακάο και Χονγκ Κονγκ για να χειραγωγεί τις τιμές των μεταφερόμενων προϊόντων και να μειώνει τεχνητά τα κέρδη των ινδονησιακών εταιρειών, αυξάνοντας ωστόσο παράλληλα τα κέρδη των offshore θυγατρικών τους.

ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΧΕΙΡΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ

Ακόμη, και ενώ τα παράπονα κορυφώνονταν, τα δάνεια από τις μεγάλες τράπεζες συνέχιζαν να ρέουν, συχνά μέσα από ένα δίκτυο επιχειρήσεων. Το Δεκέμβριο του 2010, για παράδειγμα, μια ομάδα τραπεζών υπό την καθοδήγηση της Credit Suisse, χρησιμοποιώντας το δικηγορικό γραφείο Appleby ως σύμβουλο, κανόνισε να δανείσει πάνω από 180 εκατομμύρια δολάρια στον όμιλο της April. Τα χρήματα προορίζονταν για την εταιρεία PEC-Tech, που είχε την έδρα της στις Νήσους Κουκ.
Η April συνέχισε να λαμβάνει παχυλά δάνεια, ακόμη κι αφού τα παράπονα για το περιβαλλοντικό της ιστορικό κορυφώθηκαν. Το 2011 για παράδειγμα, η μητρική εταιρεία της April στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους διαπραγματεύτηκε ένα δάνειο ύψους 600 εκατ. δολ. από τις ABN Amro, Banco Santander και άλλες.
Τα αρχεία του δικηγορικού γραφείου Appleby φανερώνουν ότι η April προσπάθησε να αποδυναμώσει μια περιβαλλοντικού χαρακτήρα ρήτρα στα έγγραφα των δανείων. Προσχέδιο των εγγράφων θα δέσμευε την εταιρεία να «αναλάβει όλα τα εύλογα μέτρα εν αναμονή γνωστών ή αναμενόμενων μελλοντικών αλλαγών ή υποχρεώσεων βάσει του Περιβαλλοντικού Δικαίου ή οποιωνδήποτε περιβαλλοντικών αδειών».
Σε υποσημείωση του προσχεδίου, ένας υπάλληλος των δανειστών έγραψε ότι η April ζήτησε να διαγραφεί η περιβαλλοντική ρήτρα με την αιτιολογία ότι θα ήταν «δύσκολο για εκείνους να παρακολουθούν και να προβλέπουν μελλοντικές αλλαγές στο περιβαλλοντικό δίκαιο». Η προσπάθεια της εταιρείας επέτυχε.
Η April αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο σχετικά με εκείνες τις προσπάθειες. Μια εκπρόσωπος της ABN Amro είπε ότι η τράπεζα «δεν παίρνει μέρος σε συναλλαγές ή δραστηριότητες που έρχονται σε σύγκρουση με την προστασία της φύσης», και ότι δεν «διευκολύνει την φοροαποφυγή». Αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο για την April.

ΔΑΝΕΙΟ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ

Το Σεπτέμβριο του 2015, καθώς ένα πυκνό νέφος από τις πυρκαγιές κάλυπτε μεγάλο μέρος της Ινδονησίας, η μητρική εταιρεία της April στη Σιγκαπούρη διαπραγματευόταν άλλο ένα γιγαντιαίο δάνειο 1,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων από μια κοινοπραξία στην οποία συμπεριλαμβάνονταν η Credit Suisse και η ABN Amro. Το δικηγορικό γραφείο Appleby παρείχε νομικές υπηρεσίες στις τράπεζες για να διευκολύνει τη χορήγηση του δανείου. Τα δάνειο έκλεισε στα τέλη του Οκτωβρίου του 2015.

Η Proton, η Πειραιώς και οι «ορφανές» offshore
Φως στις υπεράκτιες διαδρομές μετοχών και δανείων, την εποχή που η ΤτΕ έψαχνε απαντήσεις, αλλά έβρισκε την πόρτα κλειστή

Οι

 μεγαλύτερες διαρροές εμπιστευτικών εγγράφων στην Ιστορία και μέσα της κρύβει στοιχεία που έψαχναν αλλά δεν έβρισκαν οι ελεγκτές της Τράπεζας της Ελλάδος το 2011, όταν έλεγχαν τα δάνεια που παρείχε η Proton Bank – μία έρευνα που εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα τραπεζικά σκάνδαλα κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.

Έρευνα των ΧΑΡΗ ΚΑΡΑΝΙΚΑ & ΘΑΝΑΣΗ ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ 
Εικονογράφηση: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

H  νέα διαρροή προέρχονται από δύο εταιρείες παροχής υπηρεσιών offshore, την Appleby και την Asiaciti που εδρεύουν αντίστοιχα στις Βερμούδες και τη Σιγκαπούρη, καθώς και από 19 εταιρικά μητρώα που διατηρούνται από κυβερνήσεις σε χώρες-σταθμούς της παγκόσμιας σκιώδους οικονομίας των offshore. Οι διαρροές αυτές ελήφθησαν από τη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung η οποία μοιράστηκε τα στοιχεία με τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) και ένα δίκτυο περισσότερων από 380 δημοσιογράφων σε 67 χώρες.
Η υπόσχεση που δίνουν οι φορολογικοί παράδεισοι είναι η μυστικότητα – τα υπεράκτια κέντρα διευκολύνουν τη δημιουργία εταιρειών των οποίων οι πραγματικοί ιδιοκτήτες είναι δύσκολο ή αδύνατο να εντοπιστούν. Ενώ η κατοχή μιας offshore εταιρείας είναι νόμιμη, η μυστικότητα που ενσωματώνει προσελκύει άτομα που σχετίζονται με δραστηριότητες ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, εμπόρους ναρκωτικών, κλεπτοκράτες και άλλους που θέλουν να λειτουργούν στο σκοτάδι. Οι offshore, που αρκετές φορές αποτελούν «εταιρείες-κελύφη» χωρίς εργαζόμενους ή χώρους γραφείων, χρησιμοποιούνται επίσης σε περίπλοκες δομές φοροαποφυγής που στερούν δισεκατομμύρια από τα κρατικά ταμεία.
Η βιομηχανία των offshore εταιρειών είναι ένας παγκόσμιος λαβύρινθος που περιβάλλει τον κόσμο των λογιστών, των τραπεζιτών, των διαχειριστών κεφαλαίων, των δικηγόρων και των μεσαζόντων που πληρώνονται για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσίων και αυτών που έχουν καλές διασυνδέσεις.
Αυτή είναι μία ιστορία για το πώς οι offshore εταιρείες μπορούν να ρίξουν πέπλο αδιαφάνειας εκεί που χρειάζεται διαφάνεια περισσότερο από οπουδήποτε: τις ελληνικές τράπεζες.

Οι Έλεγχοι

Μάρτιος 2011. Κλιμάκιο της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τη διάρκεια ελέγχων για τα δάνεια της Proton Bank, ζητάει από την τράπεζα τα στοιχεία των πραγματικών δικαιούχων –δηλαδή των φυσικών προσώπων- που κατέχουν μετοχές σε τρία νεοσύστατα funds που ιδρύθηκαν στα Νησιά Κέιμαν και έλαβαν από την Proton συνολικά δάνεια ύψους άνω των 81 εκατομμυρίων ευρώ. Ο λόγος που δόθηκαν αυτά τα δάνεια φέρεται να ήταν για την συμμετοχή των συγκεκριμένων funds στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς εκείνη την εποχή. Τα τρία funds συστάθηκαν αρχικά ως offshore εταιρείες τον Σεπτέμβριο του 2010 και άρχισαν να λειτουργούν ως funds τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Τα δάνεια των 81 και εκατομμυρίων φέρεται να δόθηκαν τον Ιανουάριο του 2011.
Όταν οι ελεγκτές της ελεγκτές της ΤτΕ ζήτησαν τα στοιχεία αυτών που μετείχαν στα τρία funds, βρήκαν, σύμφωνα με το πόρισμα που συνέταξαν, κλειστή πόρτα. «Έμφαση δίνεται στην άρνηση εκ μέρους των πιστούχων για γνωστοποίηση των φυσικών προσώπων που κατέχουν τις μετοχές αυτών των funds, προς την τράπεζα (δηλαδή την Proton), καθώς και στο κλιμάκιο ελέγχου, το οποίο είχε ζητήσει τα εν λόγω στοιχεία με έγγραφη επιστολή από τις 22/3/2011», έγραψαν οι ελεγκτές στο σχετικό πόρισμα της ΤτΕ.
Δεν ήταν μόνο τα στοιχεία των προσώπων που μετείχαν στα funds: Κατά τους ελέγχους της ΤτΕ βρέθηκε ότι ένα ποσό ύψους σχεδόν 2,5 εκατομμυρίων ευρώ από τα δάνεια των 81,4 εκατομμυρίων πληρώθηκε στην Boukoleon Holdings, μία άλλη offshore με έδρα τα Κέιμαν.

ΑΜΟΙΒΗ 2,5 ΕΚ. ΣΤΗΝ BOUKOLEON

Οι Ελεγκτές

Οι ελεγκτές δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποια ήταν η σχέση της Boukoleon με τα funds που έλαβαν τα δάνεια καθώς η εταιρεία που διαχειριζόταν τις επενδύσεις των funds (investment manager) ήταν ένα άλλο fund με έδρα τα Κέιμαν, το Hellenic Alternative Management, του οποίου τη διαχείριση είχε η Sciens Capital Management Holdings Ltd. βασικός μέτοχος της οποίας ήταν ο κ. Ιωάννης Ρήγας του Ομίλου Sciens που περιλαμβάνει και την ελληνική Sciens Διεθνής Συμμετοχών.  Η τελευταία ήταν η πρώην Πειραιώς Real Estate, που μετονομάστηκε σε Solvency και στην συνέχεια έλαβε την επωνυμία Sciens Διεθνής Συμμετοχών και ανάμεσα σε άλλα την περίοδο των ελέγχων της ΤτΕ στην Proton συμμετείχε σε εταιρεία που εκμεταλλεύεται καζίνο, σε εταιρεία αεροσκαφών, σε εταιρεία ακίνητης περιουσίας.
Όπως καταγράφηκε στο πόρισμα της ΤτΕ, βάσει προφορικής απάντησης που δόθηκε το 2011 από τον Θεόδωρο Ρήγα, αδερφό του Ιωάννη Ρήγα και μέλος του ΔΣ της Sciens Διεθνούς Συμμετοχών, το ποσό των 2,5 εκατομμυρίων καταβλήθηκε στην  Boukoleon για “management fees”, δηλαδή αμοιβή για διαχείριση, ποσό τα οποία η Boukoleon είχε ήδη πληρώσει προς την Sciens Capital Management.
"Το ποσό είναι υπερβολικά μεγάλο για να δικαιολογεί τέτοια συναλλαγή"
Οι ελεγκτές χαρακτήρισαν στο πόρισμα αβάσιμη την απάντηση αυτή για τρεις λόγους: 1) διαχειριστής επενδύσεων (investment manager) των funds που έλαβαν τα δάνεια ήταν άλλη εταιρεία 2) δεν φαινόταν πως υπήρχε κάποια συμβατική υποχρέωση των funds έναντι της Boukoleon και 3) «το ποσό είναι υπερβολικά μεγάλο για να δικαιολογεί τέτοια συναλλαγή», αναφερόταν στο πόρισμα.

Καμία ανταπόκριση

Έπειτα από αιτήματα των ελεγκτών, αυτό που παρουσιάστηκα για την Boukoleon ήταν τρία τιμολόγια, τα οποία χρέωναν το κάθε fund αντίστοιχα ανάλογα με τις μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς που είχαν αγοραστεί με τα δάνεια. Εκ μέρους της Boukoleon Holdings υπέγραφε ο κ. Ιωάννης Ρήγας. Οι ελεγκτές εγγράφως και πάλι ζητούσαν να μάθουν ποιοι είναι οι πραγματικοί δικαιούχοι, τα φυσικά πρόσωπα που είναι οι ιδιοκτήτες επί της ουσίας της Boukoleon. Όπως έγραψαν στο πόρισμα, σε αυτό τους το αίτημα δεν υπήρξε ανταπόκριση.
Με λίγα λόγια, οι πραγματικοί δικαιούχοι των εμπλεκόμενων offshore έλειπαν εντελώς από την εικόνα – ακόμα και με τα όπλα που κατείχαν στο οπλοστάσιό τους οι ελεγκτές του αρμόδιου εποπτικού φορέα των ελληνικών τραπεζών, της ΤτΕ. Στις παρατηρήσεις τους οι ελεγκτές ανέφεραν το ότι τα εν λόγω δάνεια συνιστούν παραβίαση της πιστωτικής πολιτικής της Proton Bank (αφού απαγορευόταν η χρηματοδότηση χρηματιστηριακών επιχειρήσεων, εταιρειών επενδύσεων χαρτοφυλακίου και εταιρειών διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων για αγορά τίτλων). Όσον αφορούσε το θολό τοπίο σε σχέση με τους πραγματικούς δικαιούχους σημείωσαν τα εξής για την Proton Bank: «η τράπεζα δεν έχει τηρήσει τον βασικό τραπεζικό κανόνα “know your customer”, καθώς έχει προβεί στην χρηματοδότηση νεοσύστατων (σ.σ. τότε) offshore mutual funds, χωρίς τη γνώση φυσικών προσώπων – μετόχων» και επιπλέον ανέφεραν ότι παρά το γεγονός ότι ζήτησαν στοιχεία και για τους δικαιούχους της Boukoleon, αυτά δεν παρασχέθηκαν.
Σήμερα, από τα στοιχεία που διέρρευσαν, φαίνεται ποιοι και ποιες εταιρείες συνδεόνται με την Boukoleon. Από βάση δεδομένων που διατηρούσε η Appleby φαίνεται ότι στο παρελθόν ως δικαιούχος της Boukoleon εμφανιζόταν ένα τραστ που είχει ιδρύσει η ίδια η δικηγορική εταιρεία στα Κέιμαν, το Appleby Trust, το οποίο αναλάμβανε να παίζει αυτό το ρόλο σε εκατοντάδες εταιρείες που είχε συστήσει η Appleby έτσι ώστε να μην φαίνονται τα ονόματα των πραγματικών ιδιοκτητών.

Οι μέτοχοι

Στα στοιχεία δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο που να εμφανίζεται ως πραγματικός δικαιούχος, πέρα το Appleby Trust των Κέιμαν. Όσον αφορά του μετόχους από το 2004 που συστάθηκε η Boukoleon και μετά –χωρίς να διευκρινίζεται η χρονική περίοδος κατά την οποία κατείχαν μετοχές- αναφέρονται οι εξής:
  • Ο Panton G. Wayne, πρώην στέλεχος της δικηγορικής εταιρείας Walkers με εξειδίκευση στις offshore στα Κέιμαν. Ο Panton Wayne δεν είναι όμως ένα οποιοσδήποτε στέλεχος δικηγορικού γραφείου σε έναν οποιοδήποτε φορολογικό παράδεισο: το 2013 ανέλαβε υπουργός των Οικονομικών Υπηρεσιών των Κέιμαν ενώ ακόμα ο φορολογικός παράδεισος της Καραϊβικής χαρακτηριζόταν από τις ελληνικές αρχές ως «μη συνεργάσιμο φορολογικό κράτος». Ο Wayne ακόμα και σήμερα κατέχει το συγκεκριμένο αξίωμα. Σε δηλώσεις του το 2016, στα πλαίσια της δέσμευσης των Κέιμαν ότι θα συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία για την ανάπτυξη ενός παγκόσμιου προτύπου για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους πραγματικούς δικαιούχους των εταιρειών, ανέφερε ότι «σεβόμαστε την ιδιωτικότητα, όχι την μυστικότητα».
  • Ο Ian Gobin, ένας δικηγόρος που εργαζόταν στην Walkers, μία δικηγορική εταιρεία των Κέιμαν και μετά βρέθηκε στην Appleby. O Gobin φαίνεται ότι τελούσε χρέη «ονομαστικού μετόχου», ώστε να μην φαίνονται οι πραγματικοί μέτοχοι της εταιρείας.
  • Christopher Meyering από την Sciens Capital Management.
  • Ιωάννης και ο Θεόδωρος Ρήγας.
Σε ερωτήματα που έλαβε στα πλαίσια της διεθνούς έρευνας για τη τη χρήση offshore εταιρειών στα Κέιμαν και σε άλλες δικαιοδοσίες οι οποίες συνδέονται με έλλειψη διαφάνειας και πρακτικές φοροαποφυγής, ζητήματα που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος, ο κ. Θεόδωρος Ρήγας απάντησε: «Θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι δεν είμαι ιδιοκτήτης καμίας off-shore εταιρείας τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν. Επιπροσθέτως σας ενημερώνω ότι ουδένα φόρο έχω αποφύγει, αλλά αντιθέτως τυγχάνω να είμαι στο 1% των πιο “βαριά” φορολογούμενων Ελλήνων βάσει της φορολογικής μου δήλωσης.  Η οποιαδήποτε ενασχόλησή μου με εταιρείες off-shore είναι οργανική, όπως άλλωστε συμβαίνει και με χιλιάδες στελέχη ανά το κόσμο που εργάζονται σε πάσης φύσεως εταιρείες, τράπεζες, πολυεθνικές, δημόσιες επιχειρήσεις και που έχουν στους ομίλους τους και εταιρείες off-shore. Ως εκ τούτου δεν είμαι πραγματικός δικαιούχος/beneficial owner σε εταιρείες off-shore και η όποια σχέση μου αφορά αποκλειστικά την επαγγελματική μου δραστηριότητα και είναι καθ’ όλα νόμιμη».
Η Proton Bank ενέκρινε χρηματοδότηση μεγαλύτερη του 100% του κόστους επένδυσης των funds (δόθηκαν περίπου 12 εκατομμύρια παραπάνω). Επί της ουσίας η τράπεζα φαίνεται να χρηματοδοτεί και το ενέχυρο και τους τόκους δύο χρόνων. Σύμφωνα με το πόρισμα, «διαπιστώνεται η ιδιαίτερα ευνοϊκή τιμολόγηση των πιστούχων (funds), ενώ υφίσταται σαφής παραβίαση των αρχών της εξασφάλισης της αποπληρωμής, του υψηλότερου κινδύνου – υψηλότερης επικέρδειας και της επιλεκτικής πολιτικής».

«Αρχικές εκτιμήσεις»

Ανάμεσα στα ερωτήματα που ετέθησαν στον κύριο Ρήγα, αναφέρονταν και κάποια τα οποία προέκυπταν από το πόρισμα της ΤτΕ το 2011 για τα δάνεια της Proton. Όπως σημείωσε ο κ. Ρήγας: «Τα στοιχεία που περιγράφετε αποτελούν εκτιμήσεις, και μάλιστα αρχικές όπως σε όλα τα παρόμοια πορίσματα, που προκύπτουν από το πόρισμα της Τραπέζης της Ελλάδος για την Proton Bank που συντάχθηκε το 2011. Σε συνέχεια, όπως πιθανόν να μην γνωρίζετε, το πόρισμα αυτό έχει ενδελεχώς και πολλαπλώς εξετασθεί και κριθεί από τις αρμόδιες ανακριτικές, δικαστικές και κανονιστικές αρχές στα πλαίσια του ελέγχου για το σκάνδαλο της Proton, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία του πορίσματος, αλλά και πληθώρα νέων στοιχείων και ευρημάτων που προέκυψαν από την ανακριτική διαδικασία. Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι η δίωξη και η παραπομπή στην δικαιοσύνη των συντελεστών του σκανδάλου της Proton Bank (Λαυρεντιάδης, Αθανάσογλου κλπ), βάσει ογκωδέστατου δικαστικού βουλεύματος. Επιπροσθέτως οι εταιρείες που εκπροσωπώ έχουν καταθέσει μήνυση κατά του Λαυρεντιάδη και της ομάδας του, ενώ προσωπικά είμαι και μάρτυρας κατηγορίας με την ιδιότητα του εκπροσώπου των πολιτικώς εναγουσών. Μάλιστα, όλως προσφάτως, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών απέρριψε την ένσταση των κατηγορουμένων για αποβολή της πολιτικής αγωγής των εκπροσωπούμενων από εμένα εταιριών και προχωρά στην εξέταση των μαρτύρων του κατηγορητηρίου, οι πρώτοι εκ των οποίων σχετίζονται με την υπόθεση εξαπάτησής μας από τον Λαυρεντιάδη και την ομάδα του».
Ο κύριος Ρήγας ανέφερε ότι μόλις ολοκληρωθεί η εκδίκαση της υπόθεσης θα μπορεί να δώσει περαιτέρω στοιχεία.

ΟΙ ΥΠΕΡΑΚΤΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΜΕΤΟΧΩΝ & ΔΑΝΕΙΩΝ

Η ιστορία της με τα δάνεια των τραπεζών και τις offshore δεν τελειώνει εδώ. Πριν τα τρία funds με έδρα τα Κέιμαν λάβουν τα δάνεια από την Proton Bank για να συμμετάσχουν στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς, απέκτησαν μετοχές της Πειραιώς από άλλες offshore οι οποίες φέρεται να ήταν θυγατρικές τους, έτσι ώστε να ασκήσουν δικαίωμα προτίμησης κατά τη διαδικασία.
Όπως φαίνεται στο πόρισμα της ΤτΕ, οι ελεγκτές ζήτησαν νομιμοποιητικά έγγραφα που να αποδεικνύουν την απόκτηση των θυγατρικών εταιρειών – offshore, οι οποίες κατείχαν αρχικά τις μετοχές της Πειραιώς, χωρίς -και πάλι- να λάβουν απαντήσεις.
Ένα από τα τρία funds που έλαβαν τα δάνεια από την Proton ήταν το Aurifex Institutional Holdings, το οποίο συγκεκριμένα χορηγήθηκε με 21,5 εκατομμύρια ευρώ για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Πειραιώς. Ανάμεσα στις θυγατρικές που έδωσαν τις μετοχές τους στο Aurifex ήταν, σύμφωνα με το πόρισμα της ΤτΕ και η Nesfield Investments Inc. με έδρα τον Παναμά η οποία φέρεται ότι παρείχε στο Aurifex περίπου 2,5 εκατομμύρια μετοχές της Πειραιώς. Αφού πέρασαν οι μετοχές από την Nesfiled Investments Inc. στο Aurifex, η πρώτη κατέστη ανενεργή και οδηγήθηκε σε διαγραφή από τα εταιρικά μητρώα του Παναμά.
Στα στοιχεία των Panama Papers, εντοπίζεται η εταιρεία με την επωνυμία Nesfield Investments SA (η διαφορά σε σχέση με την προηγούμενη έγκειται στα δηλωτικά της νομικής μορφής της εταιρείας SA και Inc), που είχε ανώνυμες μετοχές – το οποίο καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο να βρεθούν οι πραγματικοί δικαιούχοι.

Δύο δάνεια από την Πειραιώς

Σύμφωνα με αδημοσίευτα έγγραφα των Panama Papers η Nesfield Investments SA φέρεται να είναι σε επικοινωνία με την Τράπεζα Πειραιώς για πρώτη φορά το 2008. Συγκεκριμένα, σε πρακτικά του διοικητικού συμβουλίου της Nesfield Investments SA –οι διευθυντές ήταν υπάλληλοι του δικηγορικού παναμέζικου γραφείου της Mossack Fonseca, που διαχειριζόταν την εν λόγω εταιρεία- φαίνεται ότι αποφασίζεται την άνοιξη του 2008 η λήψη δύο δανείων από την Τράπεζα Πειραιώς, ύψους 3,5 και 2,2 εκατομμυρίων αντίστοιχα.
Και τα δύο δάνεια αποφασίστηκε να αποπληρωθούν σε δύο δόσεις: μία την άνοιξη του 2011 και άλλη μία την άνοιξη του 2014. Την περίοδο που αποφασίζεται η λήψη των δανείων, τον Απρίλιο του 2008, ο Παναμάς δεν είχε σε λειτουργία μηχανισμούς ώστε να διασφαλίζεται η ταυτότητα των κατόχων των ανώνυμων μετοχών. Το οποίο σημαίνει ότι ο κάτοχος των μετοχών –και ως εκ τούτου ιδιοκτήτης της εταιρείας που έλαβε τα δάνεια- θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε και να παραμένει καλά κρυμμένος πίσω από το τείχος αδιαφάνειας που προσέφεραν οι ανώνυμες μετοχές. Συγκεκριμένα, από 46 χώρες παγκοσμίως που επέτρεπαν την έκδοση ανώνυμων μετοχών για εταιρείες που είχαν την έδρα τους σε αυτές το 2008, οι 41 είχαν μηχανισμούς για τον εντοπισμό των κατόχων, όπως για παράδειγμα να δηλώνεται ο θεματοφύλακας των ανώνυμων μετοχών και η διεύθυνσή του. Ο Παναμάς εκείνη την περίοδο δεν ήταν μία από αυτές τις χώρες. Έπειτα από έντονες πιέσεις του ΟΟΣΑ απέκτησε τέτοιους μηχανισμούς το 2013.
Την άνοιξη του 2008, όταν αποφασίστηκε η λήψη των δανείων της Nesfield Investments SA από την Πειραιώς, πραγματοποιήθηκε και μία γενική συνέλευση των μετόχων της τράπεζας. Από τα αδημοσίευτα έγγραφα των Panama Papers φαίνεται ότι για τη συγκεκριμένη γενική συνέλευση που έλαβε χώρα στις 3 Απριλίου 2008 ως πληρεξούσιοι –εκπρόσωποι- της Nesfield Investments SA είχαν οριστεί δύο υψηλόβαθμα στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς.
Δύο χρόνια μετά, τον Ιούνιο του 2010, ανάμεσα σε άλλα αδημοσίευτα έγγραφα των Panama Papers εντοπίζεται και μία επιστολή της Nesfield Investments SA προς την Πειραιώς. Όπως διευκρινίζεται από τους διευθυντές της συγκεκριμένης Nesfield εκείνη την περίοδο πραγματικός δικαιούχος της offshore είναι μία άλλη offshore με έδρα τα Κέιμαν, η Pan-Holdings Limited. Στην επιστολή διευκρινίζεται ότι ένα από τα funds της Sciens, το Sciens Special Situations Master Fund Ltd. (επίσης με έδρα τα Κέιμαν) «έχει δικαίωμα ελέγχου επί των μετοχών της Pan-Holdings», καθώς και ότι η ελληνική εταιρεία Sciens Διεθνής Ανώνυμη Εταιρεία Επενδύσεων και Συμμετοχών, επίσης «έχει δικαίωμα ελέγχου επί των μετοχών της Sciens Special Situations Master Fund».

Διαλύθηκαν

Βασει των παραπάνω η επιστολή που στάλθηκε στην Πειραιώς τον Ιούνιο του 2010 κατέληγε στο ότι η ελληνική Sciens Διεθνής «εμμέσως κατέχει δικαίωμα ελέγχου δικαιούχου» επί των μετοχών της Nesfield Investments SA. Η Nesfield Investments SA που εντοπίστηκε στα Panama Papers, κατέστη ανενεργή στις 10 Φεβρουαρίου του 2011, πριν δηλαδή από την ημερομηνία που είχε οριστεί για την αποπληρωμή της πρώτης δόσης για το δάνειο που φέρεται να είχε λάβει από την Τράπεζα Πειραιώς. Στο πόρισμα της ΤτΕ αναφέρεται ότι οι θυγατρικές offshore των funds που πήραν δάνεια από την Proton Bank ύψους 81 εκατομμυρίων διαλύθηκαν αφού πέρασαν τις μετοχές τους στα funds στις 18 Ιανουαρίου 2011. Στα πλαίσια της έρευνας η Τράπεζα Πειραιώς έλαβε ερωτήματα σχετικά με την Nesfield Investments SA, στα οποία δεν απάντησε. Ο κύριος Θεόδωρος Ρήγας επίσης ερωτήθηκε για την Nesfield Investments SA, αλλά δεν έδωσε κάποια απάντηση. Σημειώνεται ότι μία εταιρεία με την επωνυμία Nesfield SA (χωρίς τον όρο Investments) εμφανιζόταν σε λίστα 21 εταιρειών που είχε δοθεί στη δημοσιότητα από τον ανώνυμο ιστότοπο Wikigreeks.org το 2011. Οι εταιρείες αυτές είχε αναφερθεί στον ελληνικό Τύπο ότι είχαν δανειστεί σχεδόν 250 εκατομμύρια ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς και ότι χρέη τους είχαν διαγραφεί. Οι αναφορές αυτές  βασίζονταν σε ένα αόριστο έγγραφο μίας σελίδας το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο της διαμάχης της Τράπεζας Πειραιώς με μία πρώην υπάλληλό της την οποία η Τράπεζα κατηγόρησε για υπεξαίρεση και διάδοση ψευδών πληροφοριών και καταδικάστηκε.

Orson Bean: Η μαύρη λίστα του μακαρθισμού δεν είναι τίποτα μπροστά στο κυνήγι μαγισσών που έχει εξαπολύσει η αριστερά σήμερα

Ο θρυλικός Αμερικάνος κωμικός ηθοποιός  Orson   Bean  - πεθερός του αείμνηστου  Andrew   Breitbart  - περιέγραψε τις σύγχρονες εκστρατε...