Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΩΝ και ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΛΑΓΝΩΝ

Σε εκατοντάδες συλλήψεις, 400 μέχρι στιγμής, έχει προχωρήσει η αστυνομία έξω από το συνεδριακό κέντρο της Στουτγκάρδης όπου θα διεξαχθεί το συνέδριο του κόμματος AfD σήμερα και αύριο.
Εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το συνεδριακό κέντρο κρατώντας πλακάτ με συνθήματα κατά του ρατσισμού και υπέρ των προσφύγων ενώ δεν έλειψαν οι συγκρούσεις με την αστυνομία. Αρκετοί μασκοφόροι διαδηλωτές πέταξαν πέτρες και έβαλαν φωτιά σε ελαστικά. Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, η αστυνομία έκανε χρήση σπρέι πιπεριού για να διαλύσει το πλήθος.
Πάνω από 1.000 αστυνομικοί βρίσκονται έξω από το συνεδριακό κέντρο για την αποφυγή κλιμάκωσης των επεισοδίων
Το ακροδεξιό λαϊκιστικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία, στο συνέδριό του αναμένεται να υιοθετήσει ένα αντί-ισλαμιστικό μανιφέστο ενώ σύμφωνα με πληροφορίες θα περιλαμβάνει αίτημα για απαγόρευση των μιναρέδων και του καλέσματος του ιμάμη για προσευχή.


Το AfD, που είδε τους υποστηρικτές του να πολλαπλασιάζονται ταχύτατα λόγω της προσφυγικής κρίσης, μετά τα αυξημένα ποσοστά του στις περιφερειακές εκλογές, στοχεύει τώρα στις να μπει στο γερμανικό κοινοβούλιο και να γίνει το πρώτο ακροδεξιό κόμμα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, που θα το καταφέρει.
Τα κορυφαία στελέχη του κόμματος επιθυμούν να διευρύνουν την απήχηση του κόμματος αγγίζοντας μια ευρεία γκάμα συντηρητικών θεμάτων, όπως η υποστήριξη της γερμανικής κουλτούρας και της παραδοσιακής οικογένειας αλλά και η σαφής θέση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ. Ωστόσο, οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι η δημοκοπική άνοδος – από σχεδόν 5% το περασμένο καλοκαίρι στο 13% - οφείλεται κατά κύριο λόγο από την ανησυχία του κόσμου που προκλήθηκε από την εισροή προσφύγων και μεταναστών στην χώρα.
Το μανιφέστο των 1.700 σελίδων περιλαμβάνονται προστάσεις και διατυπώσεις που αποτυπώνουν το Ισλάμ ως απειλή, το οποίο μέλος του κόμματος καταδικάζει ως «μια πολιτική ιδεολογία που είναι ασύμβατη με το γερμανικό σύνταγμα».

Την ίδια ώρα, η επικεφαλής του κόμματος Φράουκε Πέτρι επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των μετριοπαθών στελεχών με τους ακραίους, να απομονώσει αυτούς που συνεργάζονται με τους νεοναζί και να εφαρμόσει μια υποτυπώδη πειθαρχία ώστε να συμφωνήσουν σε ένα ενιαίο πρόγραμμα.

Σε  
ραδιοφωνική της συνέντευξη εχθές, η Πέτρι επιχείρησε να παρουσιάσει μια λογική προσέγγιση, καλώντας για καθιέρωση ξεκάθαρων κανονισμών μέσω των οποίων η συμβίωση των μεταναστών και των γερμανών πολιτών θα είναι αρμονική: «Πιστεύουμε ότι ειρηνική συμβίωση με πολίτες από όλο τον κόσμο είναι πιθανή».
Ωστόσο, διαχώρισε σαφώς τα δικαιώματα των μουσουλμάνων από αυτά των υπολοίπων, ισχυριζόμενη πως δεν πρόκειται για προσωπική πίστη αλλά για προσπάθεια εξάπλωσης του Ισλάμ
Την ίδια ώρα, η Πέτρι εμφανίζεται να υπερασπίζεται την παραδοσιακή οικογένεια, αν και θα δυσκολευτεί να πείσει μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της αφού η ίδια εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να συζήσει με τον επικεφαλής του κόμματος στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, τον Μάρκους Πρέτσελ.
Αρκετά μετριοπαθή μέλη του κόμματος θεωρούν ότι οι Πέτρι είναι ακραία, ειδικά μετά από τις δηλώσεις της ότι η γερμανική αστυνομία θα έπρεπε να έχει το ελεύθερο να πυροβολεί τους μετανάστες για να τους εμποδίσει να μπουν στην Γερμανία.
Στην οικονομική πολιτική επίσης διατυπώνονται μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις τάσεις του κόμματος. Οι μετριοπαθείς είναι κυρίως νεοφιλελεύθεροι που επιθυμούν χαμηλούς φόρους, μικρό κράτος και ελάχιστη παρέμβαση στην αγορά από την κυβέρνηση ενώ απαιτούν κατάργηση του νόμιμου κατώτατου μισθού. Οι ακραίοι, από την άλλη, επιθυμούν μεγαλύτερη κυβερνητική στήριξη στους ανέργους και τους χαμηλόμισθους και στηρίζουν τον κατώτατο μισθό.


ΟΙ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΣΤΟΕΣ ΤΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ





























ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΒΙΑ

bioelectric
του Γιώργου Ευθυμίου, Διδάκτορα Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Surrey
Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μικρόβια έχει τραβήξει το ενδιαφέρον πολλών επιστημονικών ομάδων αλλά και κυβερνητικών φορέων διεθνώς, κυρίως τα τελευταία δέκα χρόνια. Και αυτό, γιατί η μέθοδος αυτή είναι εξαιρετικά φτηνή και φιλική προς το περιβάλλον σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αφού θα μπορούσε να οδηγήσει στην αξιοποίηση αστικών, βιομηχανικών ή αγροτικών λυμάτων για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Όμως, η απόδοση αυτών των τεχνικών είναι ακόμα αρκετά χαμηλή και συνεπώς απαιτείται περαιτέρω βελτιστοποίηση και έρευνα πρίν εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα.
Οι συσκευές μεσα στις οποίες γίνεται δυνατή η μετατροπή της χημικής ενέργειας σε ηλεκτρική με την μεσολάβηση των μικροοργανισμών ονομάζονται μικροβιακές κυψελίδες καυσίμων ή microbial fuel cells (MFCs) (δείτε την παραπάνω εικόνα). Τα MFCs είναι βίο-ηλεκτροχημικά συστήματα στα οποία μεγαλώνουν τα μικρόβια σε υγρό μέσο που μπορεί να είναι είτε καθαρό θρεπτικό υλικό καλλιέργειας που χρησιμοποιείται καθημέρινά στο εργαστήριο είτε μικρή ποσότητα αστικού ή αγροτικού λύμματος. Καθώς μεγαλώνουν, τα μικρόβια μεταβολίζουν τα σάκχαρα του θρεπτικού μέσου. Σε αερόβιες συνθήκες, δηλαδή με παρουσία οξυγόνου στο σύστημα τα προϊόντα του μεταβολισμού των σακχάρων είναι το διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Όμως, όταν η μικροβιακή καλλιέργεια μεγαλώνει σε αναερόβιες συνθήκες τότε εκτός από διοξείδιο του άνθρακα παράγονται 48 ιόντα υδρογόνου και 48 ηλεκτρόνια ανά μόριο γλυκόζης. Τα ηλεκτρόνια αυτά μπορούν να συλλεχθούν από χημικούς μεσολαβητές, όπως η θειονίνη για παράδειγμα, και να μεταφερθούν από το εσωτερικό των κυττάρων σε ηλεκτρόδια μέσα στο MFC, δημιουργώντας ηλεκτρικό ρεύμα, η ενέργεια του οποίου μπορεί στη συνέχεια να
Figure2
τροφοδοτήσει μικρές συσκευές ή να αποθηκευτεί.Η δομή ενός τυπικού MFC παρουσιάζεται στη διπλανή εικόνα και περιλαμβάνει ένα ηλεκτρόδιο (άνοδος) που συλλέγει τα ηλεκτρόνια που παρέχει η μικροβιακή καλλιέ
ργεια στο αναερόβιο τμήμα και ένα δεύτερο ηλεκτρόδιο (κάθοδος) στο αερόβιο τμήμα στο οποίο μεταφέρονται τα ηλεκτρόνια από την άνοδο μέσω ενός εξωτερικού ηλεκτρικού κυκλώματος. Ταυτόχρονά, τα ιόντα υδρογόνου που παράγουν τα μικρόβια μπορούν να μεταφερθούν μέσω μιας ειδικής μεμβράνης στην κάθοδο, όπου θα συναντήσουν τα ηλεκτρόνια και άτομα οξυγόνου σχηματίζοντας νερό.
Μέσα στο 2013, πολλές ερευνητικές ομάδες δημοσίευσαν επιστημονικές μελέτες πάνω στη βελτίωση της λειτουργίας και της απόδοσης αυτών των συστημάτων. Παρακάτω, θα δούμε τις τρεις σημαντικότερες.
Τον Μάρτιο, ερευνητές στο University of East Anglia, στη Μεγάλη Βρετανία, δημοσίευσαν μία μελέτη πάνω στις μεμβρανικές πρωτεΐνες στο θαλάσσιο βακτήριο Shewanellaoneidensis που αναπτύσσεται στην επιφάνεια των βράχων του βυθού και ζει μεταβολίζοντας τον σίδηρο που περιέχουν. Οι επιστήμονες αποκρυπτογράφησαν τη δομή και τον μηχανισμό λειτουργίας των μεμβρανικών πρωτεϊνών που δρουν ως κανάλια για την εξαγωγή των ηλεκτρονίων από το κύτταρο στο ανοργανικό υπόστρωμα. Η κατανόηση αυτού του μηχανισμού θα επιτρέψει τον σχεδιασμό αποδοτικότερων MFCs στο προσεχές μέλλον.
Τον Σεπτέμβριο, ερευνητές στο Στάνφορντ χρησιμοποίησαν οξείδιο του αργύρου ως υλικό για την κάθοδο, το ηλεκτρόδιο που συγκεντρώνει τα ηλεκτρόνια που προέρχονται από την άνοδο. Με το σύστημα που ανέπτυξαν, το 30% της χημικής ενέργειας που προστέθηκε στο θρεπτικό με μορφή γλυκόζης μετατράπηκε σε ηλεκτρική. Η απόδοση αυτή είναι συγκρίσιμη με αυτή της μεθόδου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το μεθάνιο που προκύπτει έπειτα από βιοεπεξεργασία φυτικής βιομάζας, κάτι που κάνει τη μέθοδο των επιστημόνων του Στάνφορντ ένα δυνατό πιόνι στη σκακιέρα της βιοενέργειας. Όμως, το υψηλό κόστος του αργύρου ως πρώτη ύλη για την κατασκευή ηλεκτροδίων καθόδου είναι ένας περιοριστικός παράγοντας για την αναβάθμιση αυτής της μεθόδου σε μεγάλη κλίμακα.
Τέλος, τον Οκτώβριο, ερευνητές στο Arizona State University σχεδίασαν ένα πολύ έξυπνο σύστημα στο οποίο μεγάλωσαν ταυτόχρονα δύο είδη βακτηρίων που συνεργάζονται μεταξύ τους για την αποδοτικότερη παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Η επιστημονική ομάδα ρύθμισε την φωτοπερίοδο κατά τέτοιο τρόπο ώστε με το φώς του ήλιου το φωτοσυνθετικό βακτήριο Chlorobium να συνθέτει και να αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου (αλυσίδες γλυκόζης), ενώ στο σκοτάδι να το μετατρέπει σε οξικό οξύ. Επίσης, στο σκοτάδι, το άλλο μικρόβιο (του γένους Geobacter) μεταβολίζει το οξικό οξύ και παράγει πληθώρα ηλεκτρονίων που μεταφέρονται στο ηλεκτρόδιο της ανόδου, δημιουργώντας ηλεκτρικό ρεύμα. Figure3Η μέθοδος αυτή εκμεταλλεύεται τη φωτοσυνθετική ικανότητα του ενός από τα δύο είδη με την οποία πολλαπλασιάζει τη γλυκόζη που προϋπήρχε στο θρεπτικό μέσο, συνεπώς αυξάνοντας και την απόδοση παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, αν και αυτό μένει ακόμα να αποδειχθεί. Το πρωτοποριακό αυτό σύστημα ονομάζεται μικροβιακή φωτοηλεκτροχημική κυψελίδα (microbial photoelectrochemical cell (MPC)) και φαίνεται πολλά υποσχόμενο.
Σίγουρα η τεχνολογία των MFCs έχει αρκετό δρόμο να διανύσει ακόμα πριν αρχίσει να εφαρμόζεται σε μεγάλη κλίμακα και καθημερινή βάση για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του σύγχρονου ανθρώπου. Όμως, είναι δύσκολο να υποτιμήσει κανείς την προοπτική μιας τέτοιας καινοτόμου τεχνολογίας η οποία με σχεδόν μηδενικό κόστος μας απαλλάσει από βλαβερά απόβλητα, παράγοντας ταυτόχρονα ικανοποιητικά ποσά ηλεκτρικής ενέργειας.
Γιώργος Ευθυμίου
Διδάκτωρ Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Surrey (Αγγλία) και επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Βιολογίας του ΕΚΠΑ

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Γιατί η κυβέρνηση δεν διέψευσε το δημοσίευμα των Times για δεκάδες βιασμούς παιδιών στο “hot spot” του Ελληνικού;

Γιατί η κυβέρνηση δεν διέψευσε το δημοσίευμα των Times για δεκάδες βιασμούς παιδιών στο “hot spot” του Ελληνικού;

είναι γνωστό, προ τριημέρου,  η  βρετανική εφημερίδα The Times, δημοσίευσε ρεπορτάζ με καταγγελίες για «δεκάδες περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών», στο hot spot του Ελληνικού!
Είθισται, ψευδή ή συκοφαντικά δημοσιεύματα ξένων ΜΜΕ, να διαψεύδονται από την εκάστοτε «ελληνική» κυβέρνηση.
Ενίοτε δε, να απαιτείται η ανασκευή τους, υπό την απειλή μηνύσεων και αγωγών, για συκοφαντική δυσφήμιση της χώρας.
Όμως, στην περίπτωση του συγκεκριμένου δημοσιεύματος, παρότι έχει περάσει ένα τριήμερο, επικρατεί σιγή ιχθύος από την ελληνική πλευρά. Γιατί άραγε;
Μήπως δεν τολμούν να διαψεύσουν το ρεπορτάζ γιατί οι Times έχουν συντριπτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες;
(ΥΓ): Τα δε «ελληνικά» ΜΜΕ, που αναδημοσιεύουν πάντα τα ρεπορτάζ των ξένων ΜΜΕ που αφορούν την Ελλάδα –ακόμα κι αν κάποια «είδηση» είναι… σαχλαμάρα- γιατί έθαψαν το εν λόγω δημοσίευμα

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Noam Chomsky defines GREEK ELITES problem as educational one


               

There may be no more contentious an issue at the level of local U.S. government than education. All of the socioeconomic and cultural fault lines communities would rather paper over become fully exposed in debates over funding, curriculum, districting, etc. But we rarely hear discussions about educational policy at the national level these days.
You’ll hear no major political candidate deliver a speech solely focused on education. Debate moderators don’t much ask about it. The United States’ founder’s own thoughts on the subject are occasionally cited—but only in passing, on the way to the latest round of talks on war and wealth. Aside from proposals dismissed as too radical, education is mostly considered a lower priority for the nation’s leaders, or it’s roped into highly charged debates about political and social unrest on university campuses.
This situation can seem odd to the student of political philosophy. Every major political thinker—fromPlato to John Locke to John Stuart Mill—has written letters, treatises, even major works on the central role of education. One contemporary political thinker—linguist, anarchist, and retired MIT professor Noam Chomsky—has also devoted quite a lot of thought to education, and has forcefully critiqued what he sees as a corporate attack on its institutions.
Chomsky, however, has no interest in harnessing education to prop up governments or market economies. Nor does he see education as a tool for righting historical wrongs, securing middle class jobs, or meeting any other  agenda..           
Chomsky, whose thoughts on education we’ve featured before, tells us in the short video interview at the top of the post how he defines what it means to be truly educated. And to do so, he reaches back to a philosopher whose views you won’t hear referenced often, Wilhelm von Humboldt, German humanist, friend of Goethe and Schiller, and “founder of the modern higher education system.” Humboldt, Chomsky says, “argued, I think, very plausibly, that the core principle and requirement of a fulfilled human being is the ability to inquire and create constructively, independently, without external controls.” A true education, Chomsky suggests, opens a door to human intellectual freedom and creative autonomy.
To clarify, Chomsky paraphrases a “leading physicist” and former MIT colleague, who would tell his students, “it’s not important what we cover in the class; it’s important what you discover.” On this point of view, to be truly educated means to be resourceful, to be able to “formulate serious questions” and “question standard doctrine, if that’s appropriate”…. It means to “find your own way.” This definition sounds similar to Nietzsche’s views on the subject, though Nietzsche had little hope in very many people attaining a true education. Chomsky, as you might expect, proceeds in a much more democratic spirit.
In the interview above from 2013 (see the second video), you can hear him discuss why he has devoted his life to educating not only his paying students, but also nearly anyone who asks him a question. He also talks about his own education and further elucidates his views on the relationship between education, creativity, and critical inquiry. And, in the very first few minutes, you’ll find out whether Chomsky prefers George Orwell’s 1984 or Aldous Huxley’s Brave New World

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ και η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ της ΕΥΡΩΠΗΣ


Η Γενοκτονία είναι μια μέθοδος που ασκείται από τους αρχαίους χρόνους. Από το πρόσφατο παρελθόν, μας έρχονται στο μυαλό το Ολοκαύτωμα, η Γενοκτονία των Αρμενίων (και των Ποντίων), η Ρουάντα και η Καμπότζη υπό τον Πολ Ποτ (γενοκτονία του ίδιου του λαού του). Η Γενοκτονία μπορεί να έχει δύο μορφές: είτε εξαλείφοντας έναν στοχευμένο πληθυσμό άμεσα, είτε εκθέτοντάς τον σε εξαφάνιση έμμεσα με άλλα είδη εγκληματικών ενεργειών. Η έμμεση γενοκτονία έχει διαπραχθεί πολλές φορές στην ιστορία. Η σημερινή «μεταναστευτική κρίση» είναι μέρος ενός τέτοιου έργου:μέσω της μεταναστευτικής πλημμυρίδας επιχειρείται να αλλοιωθούν δημογραφικά οι ευρωπαϊκοί λαοί.

Η Μαλακή Γενοκτονία: Εθελοντική και Μηδενιστική

Τα ευρωπαϊκά έθνη είναι θύματα μιας συγκαλυμμένης απόπειρας γενοκτονίας, μιας δημογραφικής και πολιτιστικής εξάλειψης, που καθοδηγείται από την δική τους εθνομαζοχιστική και ξενόφιλη ελίτ. Κάτι που αποτελεί πρωτιά στην ανθρώπινη ιστορία. Οι γαλλικές και βελγικές αρχές είναι αυτές που συμμετέχουν πιο πολύ σε αυτό το εγχείρημα ‘μαλακής γενοκτονίας’. Τόσοσε φυσικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο.

Αν και στολισμένη με «αντιρατσιστική» ιδεολογία, ο στόχος που επιδιώκεται είναι καθαρά φυλετικός καιρατσιστικός: η σταδιακή εξάλειψη των αυτοχθόνων Ευρωπαίων. Οι οποίοι εξαλείφονται με πέντε τρόπους: 1)προωθώντας την μετανάστευση μη ευρωπαίων εποίκων,2) αποθαρρύνοντας τους αυτόχθονες να αυξήσουν τα ποσοστά γεννήσεων και τιμωρώντας την μεσαία τάξη, 3)προκαλώντας την εξορία νέων εγχώριων δυνάμεων με τα τιμωρητικά φορολογικά μέτρα και με την ανεργία, 4)ευνοώντας, κοινωνικά, οικονομικά, νομικά και πολιτιστικά τους μη ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, εις βάρος των γηγενών και 5) ποινικοποιώντας και τιμωρώντας κάθε αντίλογο στη συνολική μεταναστολάγνα επιχείρηση και ιδεολογία.

Μερικοί ευκολόπιστοι «δεξιοί» ισχυρίζονται ότι το «σύστημα», η εξουσία, το κράτος, οι αρχές της ΕΕ, όλοι είναι ανίκανοι να σταματήσουν την μαζική και ανεξέλεγκτη μετανάστευση. 
Ανίκανοι; Όχι βέβαια. 

Είναι πολύ ισχυροί και αρκετά αποτελεσματικοί στην επίτευξη του στόχου τους: στην εθνοκάθαρση της Ευρώπης.

Στη Γαλλία, η τροτσκιστική ιδεολογία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια.

 Η αστική τάξη και το αριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα και οι σύμβουλοι του, το think tank “Terranova” («νέα γη», ή νέα χώρα ή νέος λαός) είναι οι αιχμές του δόρατος.

 Ένας από τους ηγέτες του δήλωσε πρόσφατα ότι δεν θα πρέπει να ανησυχούμε πολύ για το Εθνικό Μέτωπο γιατί δεν θα καταφέρει να έρθει στην εξουσία για δημογραφικούς λόγους. 
;Αυτή είναι μια λεπτή, κυνική, συνειδητή στρατηγική. 

Οι «κακοί» μη επιδεχόμενοι «διόρθωσης ψήφου» ψηφοφόροι θα εξαφανιστούν και στην θέση τους θα έρθουν νέοι. 
Αυτή η εθνοτική «μεγάλη αντικατάσταση» είναι αυτό ακριβώς που θέλουν.

Το ότι το Ισλάμ είναι σεξιστικό, αντιδραστικό, αντιδημοκρατικό, κλπ δεν αποτελεί πρόβλημα για τους ‘αριστερούς’ ‘δημοκράτες’. Μία εμμονή έχουν και αυτή είναι η εξάλειψη των εθνοτικών λαών της Ευρώπης.Θα ρωτήσει κάποιος: Μα, αυτή η «διεθνιστική» ιδεολογία δεν είναι αυτοκτονική ακόμη και για εκείνους που την υποστηρίζουν; Ναι. Αλλά και τι έγινε; 
Δεν τους νοιάζει. 
Επειδή είναι μηδενιστές. 

Ο στόχος τους είναι να καταστρέψουν αυτό που μισούν – τον ευρωπαϊκό πολιτισμό – και να οικοδομήσουν ένα «νέο κόσμο» στον οποίο οι ίδιοι δεν πιστεύουν.
Οι στρατηγικοί άξονες της Μαλακής Γενοκτονίας

Τα μέσα που χρησιμοποιούνται - ένας συνδυασμός ιδεολογικών, οικονομικών, δικαστικών και αστυνομικών μέτρων - είναι τα εξής:

1) Ενθάρρυνση της μετανάστευσης. Αφήστε τοναποικισμό να συμβεί ή κυνικά προωθείστε τον με κάθε μέσο. Η «μεταναστευτική» ή «προσφυγική» κρίση είναι η πιο πρόσφατη απόδειξη. Τρέχει με μεγάλες ταχύτητες. Μετά από 30 χρόνια μετανάστευσης (ως διαρροή) έρχεται μια πλημμύρα εκατομμυρίων μεταναστών, υπό τον ανθρωπιστικό όρο «πρόσφυγες». Οι ευρωπαϊκές αρχές δεν είναι «ανίκανες» να σταματήσουν τις μεταναστευτικές «προσφυγικές» ροές. Αντίθετα, θέλουν να τις αυξήσουν. Οποιαδήποτε απέλαση θεωρείται αδύνατη.

2) Προώθηση της ισλαμοποίησης. Οτιδήποτε μουσουλμανικό είναι ιερό και ανέγγιχτο από τις Αρχές, παρά τις ισλαμικές επιθέσεις στην Ευρώπη και την στρατιωτική στάση έναντι του ISIS. Η ευνοιοκρατία προς το Ισλάμ αποτελεί κρατική πολιτική. Και, κατά συνέπεια, η «ισλαμοφοβία» είναι ένα κορυφαίο αμάρτημα, ένα ασυγχώρητο έγκλημα.

3) Φτωχοποίηση και υπερφορολόγηση της αυτόχθονης εργατικής τάξης και της μεσαίας τάξης.
Κάντε τους να πληρώνουν για τους άλλους. 
Όλες οι δημοσιονομικές πολιτικές της σοσιαλιστικής κυβέρνησης στην Γαλλία έχουν την ίδια κατεύθυνση: επιδόματα και παροχές για τους λαθρομετανάστες (που λειτουργούν ως αντλία αναρρόφησης) που χρηματοδοτούνται από αυξανόμενες απαιτήσεις προς τους γηγενείς Γάλλους. (Οι Γάλλοι πληρώνουν για τους εποικιστές τους).

4) Εφαρμογή πολιτικών κατά της οικογένειας και κατά των γεννήσεων
Αποδομώντας το σύστημα των οικογενειακών επιδομάτων, η κυβέρνηση κατάφερε να μειώσει το ποσοστό γεννήσεων των γηγενών  Γάλλων το 2015. Ήταν υπολογισμένο. 
Η μεγάλη οικογένεια Γάλλων απογόνων, δεν είναι πολύ δημοφιλής.

5) Πρακτική θετικών διακρίσεων. Είναι η προτίμηση αλλοδαπών στην απασχόληση στο όνομα του «αντιρατσισμού». Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν συστηματικά χαμηλής ειδίκευσης εργαζόμενους.

6) Εξασφάλιση ότι θα υπάρχει δικαστική ατιμωρησία των αλλοδαπών παραβατών. 
Αυτή η πολιτική στην Γαλλία, που εγκαινιάστηκε πριν από τριάντα χρόνια τουλάχιστον, τονίστηκε με το διορισμό της Taubira στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο ιδεολογικός (ή μάλλον σχιζοφρενικός) προσανατολισμός της αριστερής υπουργού με καταγωγή από την Γουιάνα, ήταν απολύτως σαφής: 
Εχθρότητα προς οτιδήποτε χαρακτηρίζεται γαλλικό ή ευρωπαϊκό.

7) Καταστροφή της πολιτιστικής μετάδοσης στην εκπαίδευση. Κατηγορώντας την ιστορία της Γαλλίας, διαλύοντας την διδασκαλία των ελληνικών και των λατινικών, κατεδαφίζοντας την γραμματική και την ορθογραφία, υποβαθμίζοντας την διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας, και προωθώντας και επαινώντας τους πολιτισμούς των μεταναστών - ισλαμικό, αφρικάνικό και άλλους. Αυτή η απο-γαλλοποίηση και απο-εξευρωπαϊσμός είναι κρατική πολιτική. Η μαροκινής καταγωγήςVallaud-Belkacem, "σοσιαλίστρια" Υπουργός Εθνικής Παιδείας και ψευδο-φεμινίστρια, είναι η χαμογελαστή ηθοποιός, μεταξύ πολλών υπουργών τροτσκιστικής ιδεοληψίας.

8) Καταστολή και Τιμωρία κάθε αντίστασης στην κυρίαρχη ιδεολογία. Στη ‘ζούγκλα’ του Καλαί και τις γύρω περιοχές, οι παράνομοι μετανάστες που διαπράττουν παραβιάσεις μένουν ατιμώρητοι. Οι Γάλλοι που αντιστέκονται, διαδηλώνουν και προσπαθούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, δέχονται τα κλομπ των ΜΑΤ, φυλακίζονται και διώκονται. Η καταστολή ενάντια σε όποιοι διαμαρτύρεται πηγάζει από την ίδια λογική. Όποιος υπερασπίζεται την γαλλική ταυτότητα απειλείται και τιμωρείται από το "γαλλικό" κράτος. Η ίδια καταστολή παρατηρείται στα μέσα ενημέρωσης, έντυπα, οπτικοακουστικά μέσα, ή στο διαδίκτυο. Τα δικαστήρια και η αστυνομία είναι ανεκτικές προς τον εισβολέα και κατακτητή και ανελέητές προς την αντίσταση. Μπορείς να πεις ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα «σύνδρομο Βισύ».

Συνεργάτες εναντίον αντιστασιακών

Και τα δύο στρατόπεδα είναι αρκετά καλά καθορισμένα. Το κράτος, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η δικαιοσύνη και οι αρχές επιβολής του νόμου έχουν αναλάβει την αποστολή της εξουδετέρωσης της αντίστασης των αυτοχθόνων πληθυσμών. Θα ήταν λάθος να πιστεύουμεότι έχουν κερδίσει.

Εκείνοι που σπέρνουν ανέμους εμφυλίου πολέμου θερίζουν θύελλες. Κατά πάσα πιθανότητα θα είναιαιματηρές. Δεν είναι ούτε η βλακεία, ούτε ο ιδεαλισμός αυτό που τους κινεί. Είναι ένα συνειδητό μίσος και επιθυμία για πόλεμο. Είναι συνεργασία με τον κατακτητή και στοιχηματισμός για τη νίκη του. Αλλά έτσι, κινδυνεύουν να χάσουν τον πόλεμο που προκάλεσαν. Οι αντιστασιακοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν, επειδή υποκινούνται από την πίστη στις ρίζες τους, ενώ οι συνεργάτες υπόκεινται σε αφεντικά που μπορούν ακόμα να προδώσουν.

Θα δούμε ποιος θα κερδίσει, αλλά νομίζω ότι θα είναι ακριβώς όπως στο «Στρατό των Σκιών».
 
Ο Guillaume Faye είναι Γάλλος διανοητής της «Νέας Δεξιάς». Μετάφραση από τα γαλλικά: Greg Johnson. Απόδοση στα ελληνικά με ελάχιστες παρεμβάσεις: ΚΟ.Άλλο άρθρο του εδώ.

ΚΟ: Η γαλλική ταινία «O Στρατός των Σκιών» (“L’Armee Des Ombres”) του Jean Pierre Melville,με πρωταγωνιστές τους Λίνο Βεντούρα και Σιμόν Σινιορέ, "θάφτηκε" από τους κριτικούς. Γυρίστηκε το 1969 στον απόηχο του «Γαλλικού Μάη», με θέμα τη γαλλική αντίσταση, ένα θέμα που φάνταζε εντελώς παρωχημένο εκείνη την εποχή, ενώ και ο ίδιος ο Μελβίλ που που δεν "ψήθηκε" ποτέ από τον Μάη και αυτοπροσδιοριζόταν ως "δεξιός αναρχικός", έκανε τους κριτικούς να κατασπαράξουν την ταινία, με αποτέλεσμα αυτή να βρει περιορισμένη διανομή στη Γαλλία και να μην παιχτεί καθόλου στην Αμερική! Έπρεπε να περάσουν 40 χρόνια για να προβληθεί στις ΗΠΑ και συνοδευτεί από διθυράμβους. Μια ταινία που δεν έχει να κάνει με τη δράση της αντίστασης ενάντια στον εχθρό καθεαυτή, αλλά με τον αγώνα για την επιβίωση της ύπαρξης της ίδιας της αντίστασης. Εδώ ο εχθρός δεν είναι οι Γερμανοί, αλλά ο κίνδυνος να ξεσκεπαστεί η ταυτότητα των αντιστασιακών. Ένας εχθρός αόρατος, αλλά πολύ πιο απειλητικός. Η δράση δεν επικεντρώνεται στα σαμποτάζ, αλλά στην εναγώνια και συνεχή κίνηση να καλύψουν τα ίχνη τους ώστε να παραμείνουν στις σκιές

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ (όπως λέμε ΣΥΡΙΖΑ) και ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ



Το 1918 οι New York Times είχαν το παρακάτω τίτλο "Οι Σοβιετικοί κάνουν τα κορίτσια ιδιοκτησία του κράτους". Σε ορισμένα μπολσεβίκικα Σοβιέτ, Ρωσίδες "παρθένες", όταν έφταναν στην ηλικία των 18 ετών, ήταν υποχρεωμένες να εγγραφούν σε ένα κυβερνητικό"Γραφείο του ελεύθερου έρωτα". Οι Μπολσεβίκοι εθνικοποίησαν τις γυναίκες σαν να ήταν αντικείμενα - εμπορεύματα του κράτους.

 Σύμφωνα με το διάταγμα, μια γυναίκα «είχε το δικαίωμα να επιλέξει έναν άνδρα μεταξύ 19 και 50 ετών για σύντροφο σύζυγο». Η συγκατάθεση του άνδρα δεν ήταν αναγκαία, ο άνδρας που είχε επιλεγεί δεν είχε κανένα δικαίωμα να κάνει οποιαδήποτε διαμαρτυρία.


Ομοίως, οι άνδρες μεταξύ 19 και 50 ετών είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ των εγγεγραμμένων γυναικών και «χωρίς τη συγκατάθεση των γυναικών». Οι ρυθμίσεις αυτές θεωρήθηκαν ότι ήταν «προς το συμφέρον του κράτους». Μια αναφορά λέει ότι «λίγες μέρες μετά την απόφαση του Σοβιέτ ... δύο άνδρες, που δεν ήξερε κανένας, έφτασαν στην πόλη και κατάσχεσαν δύο κόρες ενώ γνωστού μη μπουρζουά συντρόφου», δηλώνοντας ότι τις είχαν επιλέξει ως συζύγους και ότι τα κορίτσια, χωρίς περαιτέρω τελετή, έπρεπε να υποταχθούν, καθώς δεν είχαν τηρήσει τους κανόνες εγγραφής» (NYT 23/4/1919).

Κορίτσια που δραπέτευσαν από τη Ρωσία εκείνη την εποχή ανέφεραν τη φρίκη που είχαν δει:

«Τα πράγματα έγιναν διαφορετικά στην Οδησσό όπου αναγκάστηκα να εργαστώ σε μπολσεβίκικο νοσοκομείο (sic). Εκεί σε τακτά χρονικά διαστήματα οι Μπολσεβίκοι πραγματοποιούσαν μια «εβδομάδα για τους εραστές», κατά την οποία παρήγγειλαν σε όλα τα κορίτσια και τις γυναίκες σε ηλικία γάμου πάνω από 14 χρονών να βγουν στους δρόμους για να συναντήσουν τους μελλοντικούς συζύγους τους. Με την ανακοίνωση αυτή οι κόκκινοι στρατιώτες εισέβαλαν σε όλα τα σπίτια, ψάχνοντας για τις γυναίκες». (NYT 11/08/1921)

Ένας Αμερικανός που ταξίδεψε στη Ρωσία κατέθεσε αργότερα στην επιτροπή της Γερουσίας ότι μια γυναίκα του είπε :

«Στον πρώτο όροφο του ευρύχωρου ινστιτούτο μας, το οποίο κάποτε ήταν παλάτι, ξέρετε αυτά τα μεγάλα δωμάτια που έχουμε στον πρώτο όροφο, οι Μπολσεβίκοι αξιωματούχοι είχαν βάλει εκατοντάδες κόκκινους στρατιώτες, ναύτες και πεζοναύτες του Κόκκινου Στρατού και είχαν δώσει οδηγίες ότι στο άλλο μισό του ίδιου ορόφου έμεναν τα κορίτσια του ινστιτούτου μας, κορίτσια που είναι από 12 μέχρι 16 ετών ... . Μακάρι να είχα πεθάνει πριν τα δω όλα αυτά. Αλλά θέλω να τα πω στις γυναίκες της Αμερικής».

Τελικά όμως, ένας ‘ατρόμητος δημοσιογράφος’ των New York Times έσκαψε βαθιά για να βρει την αλήθεια – ο Walter Duranty, ο άνθρωπος ο οποίος υπερασπίστηκε την τεχνική μαζική πείνα του Στάλιν (το ‘Γολοδομόρ’, που οδήγησε στον θάνατο έξι ως δώδεκα εκατομμύρια ανθρώπους και έχει αναγνωριστεί επίσημα από το ουκρανικό κοινοβούλιο ως γενοκτονία) και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τη διαβόητη παρατήρησή του : «Δεν μπορείτε να κάνετε μια ομελέτα χωρίς να σπάσετε μερικά αυγά».

Το Newspeak του Duranty ήταν μια απόπειρα ελέγχου της ζημιάς που είχε γίνει με την εθνικοποίηση των γυναικών :

«Από όλες τις συκοφαντίες για τον Μπολσεβικισμό κατά τα πρώτα πέντε έτη μετά την επανάσταση, καμία δεν προκάλεσε μεγαλύτερη αγωνία και οργή από το μύθο της εθνικοποίησης των γυναικών. Γιατί αν υπήρχε ένα πράγμα για το οποίο υπερηφανεύονταν, ήταν ότι η επανάσταση τους είχε απελευθερώσει τη ρωσική γυναικεία φύση». (NYT 15/03/36).

Ανεξάρτητα από τις αξιώσεις του Ντιούραντι, το διάταγμα αυτό και παρόμοια διατάγματα επιβεβαιώνονται από τουλάχιστον δύο άλλες πηγές : τηνΕπιτροπή Overman της Γερουσίας των ΗΠΑ και το «Κομμουνισμός και Γυναίκα», και από τον καθολικό αρχιεπίσκοπο Fulton Sheen (1895 – 1979) του Καθολικού Πανεπιστημίου.

Ο οικογενειακός κώδικας των Μπολσεβίκων και τα…. αποτελέσματα

Το 1918, ένα χρόνο μετά την επικράτηση του Λένιν και των Μπολσεβίκων, συντάσσεται ο νέος οικογενειακός κώδικας. Ένας δεύτερος «ανανεωμένος» θα εκδοθεί το 1926. Στην σύνταξη του πρώτου κώδικα, είχε πρωταγωνιστήσει η «φεμινίστρια»Αλεξάνδρα Κολοντάι(AlexandraKollontai 1872 – 1952 - φώτο). Στόχος του κώδικα ήταν “να καταργηθεί η υποκρισία της αστικής οικογένειας”. Η Κολοντάι οραματιζόταν ένα κόσμο όπου “ο υποκριτικός και δουλικός  για τη γυναίκα αστικός γάμος σε μια ιδιοκτησιακή κοινωνία, θα έδινε τη θέση του σε μια ελεύθερη σχέση συμβίωσης, σεβασμού, έρωτα και αγάπης των ανθρώπων, μέσα σε μια αταξική κοινωνία”. Καθιερώθηκαν τότε ο πολιτικός γάμος (ο μόνος που γραφόταν στο ληξιαρχείο) και το πολιτικό διαζύγιο. Τα νόθα παιδιά απέκτησαν ίσα δικαιώματα με τα νόμιμα. Κάθε αίτηση διαζυγίου ακόμα και μονομερής, γινόταν αυτομάτως δεκτή και ανακοινωνόταν στο έτερον ήμισυ μέσα σε επτά ημέρες ταχυδρομικώς.Νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις και αναγνωρίστηκε η ιδέα της συμβίωσης. Όσοι συμβίωναν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους παντρεμένους.

Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά.
  Το 1920 η Πράβδα, επίσημη εφημερίδα του Κόμματος, παρουσίασε έρευνα σε βιομηχανικές περιοχές, όπου το 86% των νεαρών εργατών είχε μόνο εφήμερες σεξουαλικές σχέσεις. Απ’ αυτούς, το 62% με συντρόφους που δε γνώριζε καν το όνομα τους. Ο δέκτης γεννήσεων έπεσε δραματικά. Από το 31% που ήταν το 1914 έπεσε στο 15,8 % το 1924 μέσα στη Μόσχα. Την ίδια χρονιά είχαν στη Μόσχα 155.000 αμβλώσεις έναντι μόνο 57.000 γεννήσεων. Τα ελεύθερα διαζύγια έφεραν άλλη καταστροφή. Το 1926 ο μέσος όρος διάρκειας ενός γάμου στις μεγάλες ρωσικές πόλεις ήταν οχτώ μήνες. Από το 1922 έως το 1928 στο Λένινγκραντ αντιστοιχούσαν τρία διαζύγια σε κάθε τέσσερις γάμους. Το 93% των διαζυγίων που έβγαιναν αυτόματα, είχε ζητηθεί από τους άντρες συνήθως μόλις εμφανίζονταν εγκυμοσύνη στη γυναίκα. Οι αιτήσεις για εκδίκαση αναγκαστικής διατροφής έγιναν χιλιάδες αλλά και εκεί υπήρχε πρόβλημα, διότι ο νέος κώδικας δε θεωρούσε ότι ο σύζυγος ήταν κατά τεκμήριο πατέρας του παιδιού, οπότε είχε νομικό έρεισμα να αρνηθεί τη διατροφή..
Οι γυναίκες με τα παιδιά στην πλάτη τους έγιναν η εύκολη λεία για την πορνεία, που μετά από προσωρινή μείωση τα πρώτα χρόνια της επανάστασης, γνώρισε πραγματική άνθηση. Το 1924 καταγράφηκαν 30.000 πόρνες στη Μόσχα, 18.000 στο Λένιγκραντ, ενώ η αστυνομία ανακοίνωσε ότι βρέθηκαν σε όλη την επικράτεια 2.228 οίκοι ανοχής.

Η σεξουαλική ελευθερία και η διάλυση της ηθικήςαπό τους Μπολσεβίκους

Ας δούμε τι γράφει στο βιβλίο του “Under the Sign of the Scorpion” (2002) ο Εσθονός συγγραφέας Jüri Lina, Lina, επί κομμουνισμού είχε βρεθεί στο στόχαστρο της KGB ως «ένας από τους πιο αντι-κομμουνιστές συγγραφείς»):

Ο Λένιν βρήκε την ευκαιρία να επιβάλλει την σεξουαλική ελευθερία τον Δεκέμβριο του 1917 (ακόμη και η ομοφυλοφιλία απενοχοποιήθηκε, όπως συνέβη μετά το πραξικόπημα των Ιακωβίνων στα 1791). ΟΣτάλιν όμως απαγόρευσε την ομοφυλοφιλία στα 1934, τις εκτρώσεις και έκανε τους πολύ φιλελεύθερους νόμους για το γάμο πιο αυστηρούς. Ο Λένιν έκανε τα Σοβιετικά όργανα να δηλώσουν: Από την ηλικία των 18 ετών κάθε νεαρή γυναίκα είναι ιδιοκτησία του κράτους. Οι ανύπαντρες γυναίκες έπρεπε να εγγραφούν στο Γραφείο του Ελεύθερου Έρωτα. Η αποφυγή τιμωρείτο σοβαρά. Κάθε εγγεγραμμένη γυναίκα έπρεπε να επιλέξει έναν άντρα ανάμεσα τα 19 και 50. Οι άντρες επίσης είχαν το δικαίωμα να διαλέξουν μια γυναίκα, έπρεπε όμως να αποδείξουν πως ανήκαν στο Προλεταριάτο. Στους άλλους δεν επιτρεπόταν να έχουν σεξουαλική ζωή αφού ήταν «ταξικοί εχθροί». Με την μέριμνα του κράτους οι άνδρες είχαν το δικαίωμα να διαλέξουν γυναίκες εγγεγραμμένες στο Γραφείο του Ελεύθερου Έρωτα, ακόμη κι αν οι γυναίκες αυτές δεν συμφωνούσαν. Τα παιδιά που γεννιούνταν από τις ενώσεις αυτές γίνονταν ιδιοκτησία της "δημοκρατίας"(Μιχαήλ και Αύγουστος Στέρν "Σιδηρούν Παραπέτασμα για τον Έρωτα" Στοκχόλμη, 1982).

Οι Εβραίοι Μπολσεβίκοι συχνά οργάνωναν παρελάσεις γυμνών και προπαγάνδιζαν τον ομαδικό έρωτα. Αυτά τα νέα μέτρα προκάλεσαν βαθιά ψυχολογικά προβλήματα στον παραδοσιακά προσανατολισμένο προς την οικογένεια Ρωσικό λαό. Οι Κομμουνιστές ηγέτες ήθελαν να εξαφανίσουν την οικογενειακή ζωή. Εν τω μεταξύ οι εκτρώσεις νομιμοποιήθηκαν. Οιβιασμοί έγιναν όλο και πιο κοινοί. 
Ο Κομμουνιστής ποιητής Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι(φωτο) άρχισε αμέσως να προπαγανδίζει τη Νέα Πολιτική με τον εξής τρόπο:

Κάθε κορίτσι νέο και όμορφο
θα βιάσω
και περιφρονητικά
θα φτύσω επάνω του!

Οι Σοβιετικοί λειτουργοί αργότερα προσπάθησαν να ισχυριστούν πως τα ποιήματά του αυτά ήταν ειρωνικά.Οι ηθικοί κανόνες αντιστράφηκαν γρήγορα στη Σοβιετική Ρωσία. Ένα άτομο που έγινε ιδιαίτερα "καλό παράδειγμα" για την διαδικασία αυτή της διάλυσης, ήταν η νυμφομανής Αλεξάνδρα Κολλοντάϊ (Εβραία). Σαν Κομισάριος του Λαού έδινε διαταγές σε αρκετούς ναύτες να πηγαίνουν μαζί της κάθε βράδυ. Δουλειά τους ήταν να κοιμούνται μαζί της. Την ερέθιζε ιδιαίτερα η στολή του ναύτη. Το στέλεχος του Κόμματος, Όλεγκ Αγκρανιάν,απεκάλυψε στα 1989 πως η Αλεξάνδρα Κολλοντάϊ ήταν πριν την Επανάσταση ιδιοκτήτρια πορνείου.

Μόλις οι ηθικοί κανόνες διαλύθηκαν η σεξουαλικότητα απαγορεύτηκε. Ο στόχος είχε επιτευχθεί κι ένα νέο σύνθημα εφευρέθηκε: "Η σεξουαλικότητα είναι ο εχθρός της Επανάστασης". Οι γυναίκες έπρεπε να γίνουν υποζύγια. Ο Εβραίος Κομισάριος για την Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό, ο Μασώνος Ανατόλι Αουνατσάρσκι,δήλωσε: «Αυτό το μικρό ίδρυμα συμπεριφοράς που είναι η οικογένεια... αυτή η κατάρα... θα είναι ένα κεφάλαιο που θα κλείσει».


Με τον τρόπο αυτόν η Ρωσική κοινωνία μεταμορφώθηκεσε μια μάντρα με ζώα, όπως το είχε προβλέψει ο Μασώνος Μιχαήλ Μπακούνιν. Ο Μπακούνιν ισχυριζόταν πως η Κόκκινη γραφειοκρατία θα διέλυε την ηθική και τις ιδέες του λαού

Orson Bean: Η μαύρη λίστα του μακαρθισμού δεν είναι τίποτα μπροστά στο κυνήγι μαγισσών που έχει εξαπολύσει η αριστερά σήμερα

Ο θρυλικός Αμερικάνος κωμικός ηθοποιός  Orson   Bean  - πεθερός του αείμνηστου  Andrew   Breitbart  - περιέγραψε τις σύγχρονες εκστρατε...