Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

NSA και Mossad τρόποι οργανώσεως και κυβερνοασφάλεια

Στην  ουσία   έχουμε  δύο  βίντεο ντοκυμαντέρ  που  έγινε  με  την  βοήθεια  και  την  άδεια  ( απο  ότι  κατάλαβα)  των  δύο  αυτών  υπηρεσιών.
Πρέπει   να  μήν  ξεχνάμε  οτι  ο  σημερινός  πόλεμος  είναι  πόλεμος  πληροφοριών.
Το  πρώτο   βίντεο ( σαράντα  λεπτών)   μας  δείχνει  το  κεντρο  κυβερνοπολέμου   της  NSA.              
Το  δευτερο   βιντεο
μας  δείχνει  τον  τρόπο  λειτουργίας  της  πλέον  δυκτιωμένης  υπηρεσίας  πληροφοριών  ισως   παγκοσμίως.
Της  Ισραηλινής  Mossad.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Γαληνός

Γαληνός, ο γιατρός από την Πέργαμο που χειρουργούσε μονομάχους. Επινόησε την ψηλάφηση του σφυγμού και διέγνωσε την «ασθένεια του έρωτα»... 

Τα κείμενα του Γαληνού διασώζονται περισσότερο από οποιουδήποτε άλλου αρχαίου συγγραφέα, γεγονός που δείχνει ότι έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης. Γεννήθηκε στην Πέργαμο στη μεθόριο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του ήταν εύπορος αρχιτέκτονας αφοσιωμένος στον χαρισματικό γιο του. Του παρείχε πλούσια εκπαίδευση, η οποία περιελάμβανε μαθητικά και φιλοσοφία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Γαληνός κληρονόμησε μια αρκετά μεγάλη περιουσία και άρχισε να ταξιδεύει και να μορφώνεται, περνώντας αρκετό χρόνο στην περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Όταν επέστρεψε στην Πέργαμο, έγινε γιατρός των μονομάχων. Η φροντίδα του ήταν σημαντική, καθώς οι πληγές των μαχητών έπρεπε να επιδεθούν μεταξύ των αγώνων ώστε να συνεχίσουν να μάχονται. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ο Γαληνός ήταν εξαιρετικά επιτυχημένος. Απέκτησε σημαντική φήμη ανάμεσα στους πλούσιους πολίτες και γύρω στο 160 μ. Χ., μετέβη στη Ρώμη. Άρχισε να γράφει πάνω στην ανατομία και τη φυσιολογία, ενώ συμμετείχε σε μία εκστρατεία του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου, με τον οποίο συζητούσε συχνά διάφορα φιλοσοφικά θέματα.... 
           

Ο Γαληνός ήταν ένας σοφός Έλληνας γιατρός από την Πέργαμο της Μυσίας, πατέρας της συγκριτικής ανατομίας, της πειραματικής φυσιολογίας και της γενικής παθολογίας.

Γεννήθηκε το 130 μ.Χ., επί αυτοκράτορος Αδριανού.
Πατέρας του ήταν ο Νίκων, αρχιτέκτονας, αστρονόμος και γραμματικός, εύπορος και μέλος της Γερουσίας της Περγάμου - ένας τίμιος και δίκαιος άνθρωπος.
Αντίθετα, η μητέρα του ήταν ευέξαπτη και νευρική.
Όπως λέει ο ίδιος, μερικές φορές δάγκωνε τις υπηρέτριες και φιλονικούσε με τον πατέρα του «περισσότερο απ' ό,τι η Ξανθίππη με τον Σωκράτη...».

Ο Γαληνός σπούδασε στην αρχή φιλοσοφία με τον στωϊκό Φιλοπάτορα, τον πλατωνικό Γάϊο και άλλους. Έπειτα, ο πατέρας του τον παρότρυνε να μάθει ιατρική με τον Σάτυρο τον Στρατόνικο, οπαδό του Ιπποκράτη.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του μαθήτευσε στη Σμύρνη κοντά στον ανατόμο Πέλοπα, τον σχολιαστή του Ιπποκράτη Φηκιανό και τον πλατωνικό φιλόσοφο Αλβίνο, ενώ παρακολούθησε στην Κόρινθο μαθήματα του Αιλιανού Μηκκίου.


Ταξίδεψε στην Κιλικία, στη Φοινίκη, στην Παλαιστίνη, στη Σκύρο, στη Λήμνο, στην Κρήτη και την Κύπρο, κυρίως όμως στην Αλεξάνδρεια, όπου σπούδασε κοντά στον Ηρακλειανό, συνεχιστή του Πραξαγόρα του Κώου και του Ηρόφιλου, και τον Ιουλιανό τον «θεουργό» από τη Xαλθαία, που θεράπευε με τη μαγγανεία.
Όταν γύρισε στην Πέργαμο, του ανάθεσαν τη θεραπεία των αθλητών και των μονομάχων, πράγμα που του έδωσε την ευκαιρία να εξασκηθεί στη χειρουργική και τη νευρολογία. Κατόπιν πήγε στη Ρώμη, όπου απέκτησε φήμη με τη διαγνωστική του ικανότητα, την πείρα του στη φαρμακολογία και τη μετρημένη χρήση της «θηριακής».
Το φάρμακο αυτό τού έφερε πολλούς θαυμαστές, όπως τον περιπατητικό φιλόσοφο Εύδημο.
Η φήμη του εδραιώθηκε όταν θεράπευσε τη γυναίκα του ύπατου Βοήθου.
Η επιτυχία του προκάλεσε τον φθόνο των άλλων γιατρών, που άρχισαν να τον συκοφαντούν. Αηδιασμένος έφυγε από τη Ρώμη το 167 μ.Χ. Ξεκίνησε για την Πέργαμο, αλλά στη μέση του ταξιδιού του οι αυτοκράτορες Μάρκος Αυρήλιος και Λεύκιος Ουήρος τον κάλεσαν να επιστρέψει στην Ιταλία, πράγμα που έκανε, διασχίζοντας με τα πόδια τη Θράκη και τη Μακεδονία.
Ο Μάρκος Αυρήλιος, που είχε σαν αρχίατρό του έναν άλλον Έλληνα, τον Δημήτριο, δεχόταν τη «θηριακή» μόνο από τα χέρια του Γαληνού. Όταν ο γιατρός έφτασε στην Ακυλία για να συναντήσει τους δύο αυτοκράτορες, στην πόλη έπεσε λοιμός κι εκείνοι έφυγαν, ενώ ο Γαληνός κάθησε για να βοηθήσει τους αρρώστους. Αρρώστησε και ο ίδιος, αλλά θεραπεύτηκε, ενώ ο Λεύκιος Ουήρος πέθανε στο δρόμο της επιστροφής, όπως κι ο αρχίατρος Δημήτριος.
Τότε ο Μάρκος Αυρήλιος έκανε τον Γαληνό αρχίατρό του και του εμπιστεύτηκε την παρακολούθηση της υγείας των δύο γιων του, Κομμόδου και Σίξτου. 
Ο Γαληνός έγραψε τα σπουδαιότερα συγγράμματά του την εποχή των αυτοκρατόρων Κομμόδου, Πέρτιναξ, Διδίου Ιουλιανού και Σεπτιμίου Σεβήρου.
 Ξαναπήγε στη Λήμνο, αλλά αγνοείται η ακριβής ημερομηνία και ο τόπος τού θανάτου του. 
Πρέπει να πέθανε μεταξύ 201-210 μ.Χ., στη Σικελία ή κατ’ άλλους στην Πέργαμο. 

Τα περισσότερα από τα πολυάριθμα έργα του καταστράφηκαν στην πυρκαγιά του ναού της Ειρήνης στη Ρώμη, ενώ δεν είναι γνωστό πόσα απ’ αυτά που διασώθηκαν είναι γνήσια. 
Έγραψε 125 συγγράμματα (φιλοσοφικά, αστρονομικά, νομικά κ.λπ.), ενώ από τα ιατρικά διασώθηκαν 83, αμφιβόλου γνησιότητας, και 48 χάθηκαν. Συνολικά διασώθηκαν γύρω στα 100 έργα ή σχόλια που αποδίδονται σε αυτόν (σχόλια στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, αναλύσεις της αρχαίας κωμωδίας κ.ά.).

 Έγραψε επίσης ένα έργο ανατομίας σε 9 βιβλία, ένα έργο για τη χρήση των μερών του ανθρωπίνου σώματος σε 17 βιβλία. μια φαρμακολογία σε 26 βιβλία, μια θεραπευτική σε 11 βιβλία κ.ά. Διασώθηκαν επίσης 18 βιβλία με σχόλια γα τον Ιπποκράτη, τον οποίο θεωρούσε δάσκαλό του και που ήταν ο μόνος γιατρός της αρχαιότητας που τον ξεπερνούσε. Ο Γαληνός έκανε συστηματική ανατομία πάνω σε ανθρώπινα πτώματα, αλλά και σε ζώα, κυρίως πιθήκους.  Έδωσε περιγραφές των διαφόρων μυών και διαπίστωσε πως οι αρτηρίες ξεκινούν από την καρδιά - νόμιζε όμως πως οι φλέβες ξεκινούν από το συκώτι. 

Ανακάλυψε τα τριχοειδή αγγεία και τον «βοτάλειο πόρο», περιέγραψε τον εγκέφαλο και τον οφθαλμό και ήταν ο πρόδρομος της νάρκωσης και της ασηψίας στη χειρουργική. 
Εκανε σημαντικές εγχειρήσεις (ακόμη και διατρήσεις κρανίου), διαχώριζε τη διάθεση (προδιάθεση) από το πάθος (ασθένεια), ασχολήθηκε με τη μαιευτική και την εμβρυολογία. 
επινόησε πολλά φάρμακα, συνέστησε τη γυμναστική και τον αθλητισμό, τη χορτοφαγία και ψαροφαγία, και γενικά άνοιξε μεγάλους δρόμους στην Ιατρική.

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

McLuhan Said “The Medium Is The Message”; Two Pieces Of Media Decode the Famous Phrase


For my money, “I don’t necessarily agree with everything I say” tops the list of Marshall McLuhan-isms, followed closely and at times surpassed by “You don’t like those ideas? I got others.” Many prefer the immortal “You know nothing of my work!”, the line McLuhan delivers during his brief appearance in Woody Allen’s Annie Hall. In 1977, the same year Allen’s protagonist would summon him to defeat that pontificating academic, McLuhan flew to Sydney to deliver a lecture. Then, for the Australian Broadcasting Corporation’s Radio National, he recorded a program answering questions from students, nuns, and others about his views on media. (Find Part 1 above, and Parts 2 and 3 here andhere.) McLuhan happened to view media in a way nobody else did at the time, and the fields of media studies and media theory would go on to develop in large part from his work. This Joyce-loving, God-fearing, sixteenth-century-pamphlet-studying professor of English literature nevertheless deployed modern sound bites with as much industry as he scrutinized them. Hence the endurance, over thirty years after his death and over forty years past the peak of his popularity, of“The medium is the message,” a phrase that, seemingly since the moment McLuhan first uttered it, has stood as a lightning rod to his detractors.
Very often, someone will insist that, no, the content of a message matters too, making the pronouncement with the attitude of having seen through the emperor’s clothes. A disembodied voice makes a similar criticism of McLuhan’s critics in The Medium is the Massage, the 1968 album that mirrors both the content and the dense, experimental visual collage form of McLuhan and graphic designer Quentin Fiore’s eponymous book. Listen to the album (side Aside B) at UBUweb’s Marshall McLuhan sound archive and get an aural glimpse into the mind that, upon receiving a proof of his book back from the printer’s with the title misspelled, suddenly realized that only the word Massage, with connotations of the mass media in whose age he lived, expressed the full extent of his meaning. But he did believe that the very existence of the telephone or television, and the effects of their existence on humanity as a whole, made for an infinitely richer object of study than whatever content humans happened to send across them. Through the pieces of media in this post, you can see and hear McLuhan expand upon this idea in his deliberate, oratorically metaphorical, sometimes maddeningly oblique manner. He works through the implications of, extensions of, and possible contradictions to this oddly robust notion, which some, in our hypercommunicative, endlessly mediated internet age, would in hindsight call prophecy.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Honoré de Balzac Writes About “The Pleasures and Pains of Coffee,” and His Epic Coffee Addiction

Honoré de Balzac Writes About “The Pleasures and Pains of Coffee,” and His Epic Coffee Addiction
163 years after his death, Honoré de Balzac remains an extremely modern-sounding wag. Were he alive today, he’d no doubt be pounding out his provocative observations in a coffice, a café whose free wifi, lenient staff, and abundant electrical outlets make it a magnet for writers.
One has a hunch Starbucks would not suffice…
Judging by his humorous essay, “The Pleasures and Pains of Coffee,” Balzac would seek out a place that stays open past midnight, and the strongest, most arcane brewing methods. The Bucket of Black Snakes was his Green Fairy. He was that most cunning of addicts, sometimes imbibing up to 50 cups of coffee a day, carefully husbanding his binges, knowing just when to pull back from the edge in order to prolong his vice.
Coffee — he called it a “great power in [his] life” — made possible a grueling writing schedule that had him going to bed at six, rising at 1am to work until eight in the morning, then grabbing forty winks before putting in another seven hours.
It takes more than a couple of cappuccinos to maintain that kind of pace. Whenever a reasonable human dose failed to stimulate, Balzac would begin eating coffee powder on an empty stomach, a “horrible, rather brutal method” that he recommended “only to men of excessive vigor, men with thick black hair and skin covered with liver spots, men with big square hands and legs shaped like bowling pins.”
Apparently it got the job done. He cranked out eighty-five novels in twenty years and died at 51. The cause? Too much work and caffeine, they like to say. Other speculated causes of death includehypertension, atherosclerosis, and even syphilis.
The Coffee Pot That Fueled Honoré de Balzac’s Coffee Addiction

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Οικοσυστήματα

Ως οικοσύστημα εννοείται βασική οικολογική μονάδα που αποτελείται από το φυσικό περιβάλλον και τους οργανισμούς που ζουν σε αυτό[1]. Ως σύστημα μελέτης περιλαμβάνει βιοτικά στοιχεία δηλαδή το σύνολο των οργανισμών ή βιοκοινότητα ενός οικοτόπου, αβιοτικά στοιχεία, όπως είναι ο αέρας, το νερό, το χώμα ο ήλιος κ.ά., καθώς και τις μεταξύ τους συνολικές αλληλεπιδράσεις. Η επιστήμη που μελετά τα οικοσυστήματα είναι ηοικολογία.
Κάθε σύστημα των βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων μιας περιοχής αποτελείται από:
  • Το σύνολο των οργανισμών που ανήκουν στο ίδιο είδος, δηλαδή τονπληθυσμό.
  • Το σύνολο των πληθυσμών ενός οικοσυστήματος και τις σχέσεις αλληλεπίδρασης μεταξύ τους, δηλαδή την βιοκοινότητα.
  • Την περιοχή στην οποία ζει ένας πληθυσμός ή μια βιοκοινότητα, δηλαδή τον βιότοπο.
Υπάρχουν πολλοί τύποι οικοσυστημάτων. Στην θάλασσα ονομάζονταιθαλάσσια οικοσυστήματα, όσα απαντούν σε ακτές αποκαλούνται παράκτια οικοσυστήματα, ενώ στην ξηρά ονομάζονται χερσαία οικοσυστήματα. Όταν σε μια έκταση ξηράς υπάρχουν μόνο γεωργικές καλλιέργειες, τότε μιλάμε για ένα αγροτικό οικοσύστημα. Υπάρχουν, επίσης, και τα οικοσυστήματα των γλυκέων υδάτων, οι υγρότοποι. Ο ρόλος των τελευταίων είναι σημαντικός, καθώς παρέχουν τροφή και προστασία σε ένα μεγάλο αριθμό πτηνών,θηλαστικώνψαριών και άλλων οργανισμών.
Πώς ορίζεται  ένα  οικοσύστημα
           


Οικοσυστημα  και τρόποι   επιδράσεως  μεταξύ βιοτικών και αβιοτικών οργανισμών

    

Οικολογία βιοσυστημάτων


Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Alfred Hitchcock

Σερ Άλφρεντ Τζόζεφ Χίτσκοκ (αγγλικά:Alfred Joseph Hitchcock13 Αυγούστου 189929 Απριλίου 1980)[ ήταν Άγγλος σκηνοθέτης και παραγωγός. Συχνά αναφέρεται και ως «Άρχοντας του Σασπένς», καθώς ήταν πρωτοπόρος σε διάφορες τεχνικές, σχετικά με τα θρίλερ περιπέτειας και τα ψυχολογικά θρίλερ. Κατόπιν επιτυχημένης καριέρας στον Βρετανικό Κινηματογράφο, σε βουβές και μη ταινίες, όπου είχε τη φήμη του καλύτερου σκηνοθέτη, το 1939, δοκίμασε να γυρίσει ταινίες στο Χόλυγουντ.[  Ακολούθως, το 1955, έγινε Αμερικανός πολίτης.

Προτιμούσε πάντα τις ξανθές πρωταγωνίστριες. Οι πιο διάσημες ηθοποιοί που σκηνοθέτησε ήταν η Τζόαν Φοντέιν, η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, η Μάρλεν Ντίτριχ, η Γκρέις Κέλι, η Κιμ Νόβακ, η Τζάνετ Λι, η Ντόρις Ντέι, η Εύα Μαρί Σεντ, η Βέρα Μάιλς και η Τίπι Χέντρεν. Στις περισσότερες ταινίες του πάντως έχουν συμμετάσχει και οι διασημότεροι άρρενες ηθοποιοί της εποχής: Τσαρλς Λότον, Λόρενς Ολίβιε, Τζέιμς Στιούαρτ, Κάρι Γκραντ, Κλοντ Ρέινς, Γκρέγκορι Πεκ, Χένρι Φόντα, Σον Κόνερι, Μοντγκόμερι Κλιφτ και Πολ Νιούμαν.

Όταν ο Χίτσκοκ δεν πρόλαβε να αγοράσει τα δικαιώματα του βιβλίου Οι Διαβολογυναίκες, που μετέφερε στον κινηματογράφο ο Ανρί-Ζωρζ Κλουζό το 1955, ζήτησε από τους συγγραφείς, τον Πιερ Μπουαλό και τον Τομά Ναρσεζεράκ, να του γράψουν ένα διήγημα αποκλειστικά για αυτόν. Το αποτέλεσμα ήταν το βιβλίο From Among the Dead, το οποίο γυρίστηκε με τον τίτλο Vertigo (Δεσμώτης του Ιλίγγου).

Ο Χίτσκοκ συχνά δήλωνε ότι η αγαπημένη του ταινία ήταν Το Χέρι που Σκοτώνει (Shadow of a Doubt) και ότι ο Λουίς Μπουνιουέλ ήταν ο καλύτερος σκηνοθέτης όλων των εποχών. Επίσης, ο ίδιος θεωρούσε ότι η πρώτη του ταινία αληθινά ήταν ο Ένοικος.

Ο διάσημος ζωγράφος Σαλβαδόρ Νταλί συμμετείχε στους σχεδιασμούς της σεκάνς του ονείρου που βλέπει ο Γκρέγκορι Πεκ στην ταινία Νύχτα Αγωνίας.

Η πρώτη έγχρωμη ταινία του ήταν Ο Βρόχος (Rope) το 1948, η οποία επίσης θεωρείται πειραματική και πρωτοποριακή επειδή είναι γυρισμένη εξ ολοκλήρου με μία κάμερα και χωρίς κανένα μοντάζ.



Ταινιες








Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

2000 ΝΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ταινία του 1960



Δυο νέοι, μια νεαρή τραγουδίστρια και ένας ναύτης που κάνει τη θητεία του είναι ερωτευμένοι. Λόγω αργοπορημένης επιστροφής του νέου από την έξοδό του επιβάλλεται πολυήμερος περιορισμός. Εκείνη τον αναζητά και μπαίνει κρυφά στο στρατόπεδο μέσα σε ένα κιβώτιο. Τελικά μετά από πολλές κωμικές καταστάσεις βγαίνει από ένα πολεμικό πλοίο.

Παρατηρήσεις

Παραπομ


Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

Inside the world’s best kindergarten.

At Fuji Kindergarten outside Tokyo, kids make the most of a magical environment designed just for them. The roof of their oval-shaped school, designed by Tokyo-based firm Tezuka Architects, is an endless playground, and trees grow right through classrooms.
So how do you build to let children be children? Says Takaharu Tezuka (TED Talk: The best kindergarten you’ve ever seen): Think like a kid. He was inspired by his own daughter and son, now twelve and nine, who he says “have become a part of his body.” As they grew up, their habits and desires became his, and in designing his school with his wife, Yui, he only needed to channel them to know what to build. Explore the school and dive into Daddy and Mommy Tezuka’s kid-centered design thinking.

The playground lets kids run forever

“We designed the school as a circle, with a kind of endless circulation. When we started, I had no preconceived notions. Studying other kindergartens was like looking in the rearview mirror of a car: Even if you look very closely, you can’t see anything in front.”

Kids can slide to class

“We put in a small mound of dirt at the bottom of the stairs leading from the roof — this was a trick to make the stairs shorter. But then the children started taking away the dirt to make mud bowls — 6oo kids take mud away, and the mound started to disappear! The school had to keep asking the construction company to put mud back. (As the soil got harder, the kids stopped taking it home.) See the slide? I knew kids love to slide, but I actually wasn’t very keen on putting it in, because it tells children what they should and shouldn’t do. Without tools, the kids have to think for themselves and create games. But in the end we kept it: We needed a fire escape.”

Safety drills are super cute

“Japan gets ten percent of the world’s big earthquakes, so children have these earthquake drills. They take these cotton hats from under the table to protect their heads in case something falls. It’s a very Japanese thing.”

Being a non-human animal is encouraged

“Japanese building code says you have to have a vertical handrail with bars 100 millimeters apart so the kids can’t put their heads through. But: They can put their legs in, and kids love to swing their legs. Chimpanzees do the exact same thing — it’s a kind of instinct. And the way they do that is so cute.”

Anything can be a toy

“We had to build around the trees already there on the land. It wasn’t easy — we couldn’t cut the roots, which spread as wide as the tree crowns. We added these safety nets so the students wouldn’t fall through the holes around the trees. But I know kids, and they love to play with nets. Whenever they see a hammock, they want to jump into it, to shake it. These were really just an excuse for me to give the kids another way to play.”

Skylights for peekaboo

“The kids love to look through the skylights from the roof. ‘Where’s my friend?’ ‘What’s going on underneath in class?’ And when you look down, you always see kids looking up from below. Here, distraction is supposed to happen. There are no walls between classrooms, so noise floats freely from one class to the other, and from outside to inside. We consider noise very important. When you put children in a quiet box, some of them get really nervous.”

A chair can be a train

“Every month at Fuji the teachers and kids rearrange the classroom furniture. This little boy and girl were supposed to help make a new configuration, but they’re useless! They’re playing train instead. We filled the school with about 600 of these boxes, which are made from this very light wood known as kiri wood. It won’t hurt the kids if they hit their heads on the corner.”

A place for water-cooler talk

“These days Japanese kids only talk to computers. I hate it. I thought, if we put a well in each classroom, they’ll be forced to talk to each other. There’s a phrase in Japanese,ido bata kaigi, which means, ‘conference around the well.’ Women used to meet and exchange information when they went to get water. I wanted the children to do the same.”

Kids can also climb to class

“In 2011, we built an annex to the school with two more classrooms and some playing areas. We called it ‘Ring around the Tree,’ because when the architect Peter Cook visited he said it reminded him of the song ‘Ring Around the Rosie.’ I thought the tree should be more important than the building, so I made the building as light as possible. In this school, children are encouraged to climb trees. If a kid is strong enough, they can reach the upper level without using the stairs. Other schools might not allow this, but the principal here believes children know their own limits. They stop when they have to stop.”
Photos courtesy of Tezuka Architects. Photo of the “Ring Around the Tree” building by Katsuhisa Kida/FOTOTECA.

Orson Bean: Η μαύρη λίστα του μακαρθισμού δεν είναι τίποτα μπροστά στο κυνήγι μαγισσών που έχει εξαπολύσει η αριστερά σήμερα

Ο θρυλικός Αμερικάνος κωμικός ηθοποιός  Orson   Bean  - πεθερός του αείμνηστου  Andrew   Breitbart  - περιέγραψε τις σύγχρονες εκστρατε...