Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

ΕΛΛΑΣ 1800 λεηλασίες μνημείων



ΔΕΙΤΕ  ΕΠΊΣΗΣ  ΚΑΙ      http://mathenoume.blogspot.gr/2014/08/1800.html


Ἦταν βαρὺ τὸ φορτίο τῶν αἰώνων καὶ δὲν ἀνάσαινε λεύτερα ἡ χώρα, νὰ ξαλαφρώσῃ. Πολύχρωμα λεφούσια σαΐτεψαν τὸ γένος καὶ θρονιάστηκαν σ'αὐτὴν τὴν Φωτεινὴ Χώρα ποὺ οἱ πρόγονοι ὀνόμασαν Ἑλλάδα. 
Καὶ καρπώθηκαν οἱ βάρβαροι τὴν μοῑρα τοῦ λαοῦ καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ τόπου. Τρύγησαν ἂγουρα κορμιὰ καὶ κλέψανε ἀνάσες...
Ἦταν βαρὺ τὸ φορτίο τῶν αἰώνων· κάλυψε ἡ ἀχλὴ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ σπαθὶ τὴν σκέψη· καὶ τὶς λευκὲς κολῶνες... τὶς κάλυψε ἡ ἀγράμπελη...

Οι μνήμες έρχονται σαν γέρικα φτερά, χτυπώντας, παλεύοντας να κρατηθούν ψηλά στον στρόβιλο του χρόνου. Πέταξε προς τη λάμψη του πρωινού ήλιου και τη μυρωδιά του θυμαριού, στις πλαγιές με τα σπασμένα μάρμαρα.(Χλόη)

ΣΤΙΧΟΙ-ΛΟΓΙΑ:Χλόη
ΜΟΥΣΙΚΗ:Παντ.Παυλίδης
ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ:Στέλλα Τ.
ΙΔΕΑ-ΕΡΕΥΝΑ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ:Βισάλτης

Η τεχνική της τοιχογραφίας στην Μεσογειο

Η τεχνική της τοιχογραφίας στην Μεσόγειο
της Μαρίνας Αυγερινού
Συντηρήτριας αρχαιοτήτων και έργων τέχνης- αγιογράφου


Από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια η τέχνη αντανακλούσε την κοινωνική ζωή σε όλες τις εκφάνσεις, του τόπου που τη γέννησε ανάλογα την γεωγραφική του θέση. Η λεκάνη της Μεσογείου συνδέει την Ευρώπη με την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική. Τα σύνορα στην περιοχή ήταν πάντοτε ρευστά, λόγω των διαρκών πολέμων, μεταξύ Ελλήνων και Περσών αρχικά και στην συνέχεια με τις κατακτήσεις του μέγα Αλέξανδρου και των ρωμαίων αυτοκρατόρων. Το γεγονός αυτό σε συνάρτηση με τον αποικισμό και το εμπόριο στην Μεσόγειο από αρχαιοτάτων χρόνων, συνέβαλαν στην αλληλεπίδραση των πολιτισμών και την ανταλλαγή ιδεών, τεχνικών αλλά και υλικών στις χώρες της Μεσογείου.
Η τοιχογραφία συνδέεται άμεσα με την αρχιτεκτονική και την ιστορία κάθε τόπου. Η άνθηση της τοιχογραφίας είναι συνάρτηση οικονομικού πλούτου. Πολλές αρχαίες τοιχογραφίες σώζονται σε αιγυπτιακούς τάφους (περίπου 3150 π. Χ.), στα μινωικά ανάκτορα στην Κρήτη (1700- 1600 π. Χ.) και στην Πομπηία (100π. Χ.- 79μ. Χ.). Τα πρώτα παραδείγματα τοιχογραφιών που έχουν διασωθεί στην Ελλάδα είναι στην Μινωική Κρήτη. Το πιο διάσημο από αυτά είναι ο « ταυρομάχος», κατασκευασμένος με την τεχνική fresco . Σημαντικές τοιχογραφίες σώζονται επίσης, στην Σαντορίνη και στα μυκηναϊκά ανάκτορα.

Παρόμοιες τοιχογραφίες έχουν βρεθεί και σ’ άλλες περιοχές γύρω απ’ τη λεκάνη της Μεσογείου όπως στο Μαρόκο που πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η τέχνη αυτή έφτασε εκεί από την Κρήτη στο πλαίσιο ανταλλαγής και εμπορίου. Στην Αίγυπτο συναντάμε τοιχογραφίες σε τάφους , ζωγραφισμένες κυρίως με την τεχνική secco. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι διακοσμούσαν τους τοίχους των ανακτόρων και των τάφων με λαμπρές τοιχογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν σκηνές από την καθημερινή ζωή, την θρησκευτική λατρεία και την άρχουσα τάξη.
 Από τη Ρωμαϊκή εποχή σώζονται επίσης σπουδαίες τοιχογραφίες με σημαντικότερες αυτές στην Πομπηία, όπως στην βίλα των μυστηρίων που χρονολογούνται από τον πρώτο αιώνα μΧ..  Περιλαμβάνουν εντυπωσιακά ρεαλιστικές σκηνές από την καθημερινή ζωή, από τα σπίτια και τους κήπους, σκηνές από τη θρησκευτική λατρεία, την σχέση των δύο φύλων. Η ευημερία της Πομπηίας ως γεωργικό και εμπορικό κέντρο, έδωσε ώθηση στην καλλιτεχνική έκφραση και κυρίως την τοιχογραφία. Το λιτό ύφος των κτηρίων ενθάρρυνε την χρήση της τοιχογραφίας ως διακοσμητικό μέσο. Είναι αξιοσημείωτη η εξελιγμένη τεχνική και η αντοχή των τοιχογραφιών στον χρόνο.
Κατά την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο, οι πρώτοι Χριστιανοί που ζούσαν στη Ρώμη, τοιχογράφησαν τις κατακόμβες με χριστιανικά σύμβολα και σκηνές από την Βίβλο. Στη συνέχεια οι Βυζαντινοί διακόσμησαν τους λατρευτικούς χώρους και τα κοσμικά και δημόσια κτήρια με τοιχογραφίες. Η περίοδος της βυζαντινής αυτοκρατορίας με την επικράτηση του Χριστιανισμού, ως επίσημη θρησκεία, άφησε μεγάλο αριθμό τοιχογραφιών σε εκκλησίες και μονές στην Ελλάδα, την Κύπρο, αλλά και την Έφεσο, την Καππαδοκία και την Αντιόχεια.                
Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης η τοιχογραφία έφτασε στο απόγειο της, ιδιαίτερα στην Ιταλία όπου τα περισσότερα κυβερνητικά κτήρια και οι εκκλησίες διαθέτουν πλούσιο τοιχογραφημένο διάκοσμο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις τοιχογραφίες της Καπέλα Σιξτίνα του Μιχαήλ Αγγέλου στη Ρώμη.



Η τεχνική της τοιχογραφίας στο χώρο της Μεσογείου είναι γνωστή από τα προϊστορικά χρόνια και είναι περίπου η ίδια σε όλες τις χρονικές περιόδους που αναφέραμε. Οι διαφοροποιήσεις που υπάρχουν, έχουν να κάνουν με την χρήση υλικών ανάλογα τον τόπο και τις επιλογές που δίνει, την οικονομική ευμάρια, τις κλιματολογικές συνθήκες, το αρχιτεκτονικό οικοδόμημα και το προσωπικό ύφος του εκάστοτε καλλιτέχνη.

Η τοιχογραφία κατά βάση αποτελείται από την τοιχοδομή, που λειτουργεί σαν υποστήριγμα, από το κονίαμα που αποτελεί το υπόστρωμα του έργου και από την ζωγραφική επιφάνεια. Οι τοίχοι κατασκευάζονταν συνήθως από πέτρα ή τούβλο και για να αποτελέσουν φορέα ζωγραφικής επενδύονταν με κονίαμα. Τα συνήθη συστατικά των επιχρισμάτων τοίχου ήταν η άμμος (αδρανές υλικό) και ο ασβέστης, υδροξείδιο του ασβεστίου, Ca(OH)2 (δραστικό υλικό), τα οποία με νερό μετατρέπονται σε κονίαμα. Με την εξάτμιση του ύδατος, ο ασβέστης κρυσταλλώνεται γύρω από τους κόκκους της άμμου και οι κρύσταλλοί του διεισδύουν στο τούβλο και στην πέτρα του τοίχου, εξασφαλίζοντας την συνοχή του ασβέστη με την άμμο. Μερικές φορές για να καταστεί αδιάβροχη η εσωτερική επιφάνεια, περνιόταν με πίσσα πριν μπουν τα επιχρίσματα. Ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες και το είδος του τοίχου μπορούσε να προστεθεί στο σοβά για περισσότερη απορροφητικότητα κεραμιδόσκονη ή τουβλόσκονη, γιδότριχα, ή τζίβα (φυτικές ίνες) και λεπτοκομμένο άχυρο για συνοχή και χωρίς σκασίματα στέγνωμα του ασβέστη. Τα τελευταία στρώματα του κονιάματος ήταν πιο λεπτά, αυξανόταν η αναλογία του ασβέστη και αναμιγνυόταν μ’ αυτόν λεπτότερο αδρανές υλικό όπως μαρμαρόσκονη η οποία είναι λευκή και δίνει λεία επιφάνεια.

Τα εισόδια της Θεοτόκου, 
Πρωτάτο Άγιο Όρος, Μανουήλ Πανσέληνος
Μια απ’ τις τεχνικές ζωγραφικής της τοιχογραφίας είναι η τεχνική της νωπογραφίας που ονομάζεται και fresco γιατί πρόκειται για ζωγραφική με ασβεστοχρώματα πάνω σε υγρό και νωπό κονίαμα. Κατά την τεχνική αυτή απλώνεται στην επιφάνεια, χρωστική ουσία σε μορφή σκόνης [Νομικά επίλεκτα- Τα χρώματα στην αρχαιότητα], διαλυμένης σε νερό, ο ασβέστης θα τυλίξει τους κόκκους, ενσωματώνοντας τα χρώματα στη μάζα του τοίχου μαζί με άλλα συστατικά του κονιάματος. Η νωπογραφία δεν έχει στρώμα χρώματος ξεχωριστό από το ίδιο το κονίαμα οπότε δεν είναι δυνατό να αποκολληθούν φολίδες χρώματος χωρίς να αποκολληθεί μαζί τους και μέρος του κονιάματος. Mόνο χρώματα που προστίθενται al secco (σε στεγνό κονίαμα) ή που έχουν συνδεθεί με μια κολλώδη ουσία μπορούν να σχηματίσουν μεμβράνη πάνω από το κονίαμα που ενδέχεται κάποτε να μαδήσει.

Κατά την διαδικασία της νωπογραφίας τηρούνται δυο ειδικές συνθήκες. Πρώτον χρησιμοποιούνται μόνο εκείνες οι χρωστικές που δεν αντιδρούν χημικά με τον ασβέστη, οπότε περιορίζονται τα χρώματα. Δεύτερον μόνο μια λεπτή, διαφανής επάλειψη χρωστικής ουσίας μπορεί να περαστεί, ώστε να μην επιβαρυνθεί το κονίαμα με περισσότερους κόκκους απ’ αυτούς που μπορούν να απορροφηθούν φυσιολογικά από τη δράση του ασβέστη κατά το στέγνωμα. Έτσι τα χρώματα που αντέχουν την οξείδωση του ασβέστη είναι όλα τα γεώδη κόκκινα, ώχρες, όμπρες, το lapis lazuli, το σμάλτο, το terre verte, το μπλε ουλτραμαρίν, το πράσινο κοβάλτιο κ.α.. Εάν η διαδικασία δεν νοθευτεί, η νωπογραφία χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερη στιλπνότητα της επιφάνειας που οφείλεται στο φωτεινό λευκό του κονιάματος που φαίνεται μέσα από τα διαφανή χρώματα. Η στιλπνότητα αυτή δεν επιτυγχάνεται ποτέ αν ανακατευτούν εκ των προτέρων τα χρώματα με το λευκό πριν απλωθούν στην επιφάνεια. Άλλος ένας περιορισμός της τεχνικής αυτής είναι ότι μπορούσε να εφαρμοστεί μόνο στις εποχές που δεν κάνει κρύο.

Capella sestina, τοιχογραφία του Μιχαήλ ΆγγελουΡώμη
Αντίστοιχα κατά την τεχνική του fresco το λεπτό επίχρισμα κάλυπτε τόσο μόνο τμήμα του έργου, όσο ήταν δυνατό να αποπερατωθεί μέσα σε μια μέρα και διορθώσεις μπορούσαν να γίνουν μόνο όσο ο τοίχος είναι ακόμα νωπός. Η πραγματική νωπογραφία αναγνωρίζεται από τα διαδοχικά τμήματα της ζωγραφικής επιφάνειας, που οροθετούνται απ’ αυτές τις ενώσεις. Σε πολλές περιπτώσεις, επειδή η ζωγραφική δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί σε μια μέρα, τα κομμάτια που έγιναν την επόμενη μέρα, με το πέρασμα των αιώνων αρχίζουν να ξεχωρίζουν και δίνουν στον μη ειδικό την εντύπωση επιζωγραφήσεως.

Στις μεγάλες τοιχογραφίες ο ζωγράφος είχε πολλούς βοηθούς και καθένας αναλάμβανε από μια εργασία., ώστε η τοιχογραφία να ολοκληρωθεί το γρηγορότερο. Με τη συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών υπήρχε ο κίνδυνος να διασπαστεί η ενότητα του καλλιτεχνικού ύφους. Η τεχνική του fresco λοιπόν ήταν πολύ επίπονη και δεν άφηνε περιθώριο καθυστέρησης. Το έργο απαιτούσε ταχύτητα, άρα καλλιτεχνική δεξιότητα, σταθερότητα και ακρίβεια στο σχέδιο και στο πλάσιμο.

Capella sestina, τοιχογραφία του Μιχαήλ ΆγγελουΡώμη
Η ζωγραφική με ασβέστη δεν ενδείκνειτο για την προσεκτική και επομένως βραδεία εκτέλεση μικρολεπτομερειών πράγμα που μπορούσε να επιτευχθεί με τη ζωγραφική σε στεγνό τοίχο. Έτσι άλλη μια τεχνική που συναντάμε είναι η Τεχνική της Ξηρογραφίας ή secco (ζωγραφική σε τοίχο με στεγνά επιχρίσματα).Εκεί ως συνδετικό υλικό έχει χρησιμοποιηθεί αυγό, κερί ή κόλλα (καζεΐνη, κουνελόκολλα, ζελατίνη) ή και λάδι πάνω σε τοίχο σοβαντισμένο και ξηρό. Η προετοιμασία του σοβά γίνεται κι εδώ με ασβέστη αναμεμιγμένο με άμμο και για συνεκτικό υλικό χρησιμοποιούν ανάλογα με την περίπτωση, άχυρο, γιδότριχα ή τζίβα (χωριστά ή ανακατεμένα), που εφαρμοζόταν συνήθως σ’ ένα στρώμα. Κατά τη ζωγραφική με αυγό, ο τοίχος περνιόταν με κιτρινάδι αυγού και πολλές φορές μ’ αυτό έμπαινε ο πρώτος χρωματικός τόνος. Η αυγοτέμπερα χρησιμοποιούταν στους τοίχους για να συμπληρώσει τις μεθόδους ζωγραφικής που βασίζονταν στη χρήση του ασβέστη ως συνδετικού μέσου, αλλά η μέθοδος αυτή ήταν επίπονη και περιοριζόταν στην ενίσχυση μιας οπτικής εντύπωσης. Η ζωγραφική σε τοίχο με αυγοτέμπερα, χωρίς την προστασία κάποιου συνδετικού έτεινε να μαυρίσει ερχόμενο σε επαφή με τον αέρα.

Η τοιχογράφηση γινόταν μερικές φορές με αυγοτέμπερα χωρίς κανένα υπόστρωμα από ζωγραφική με ασβέστη. Για την εφαρμογή της τεχνικής αυτής, προτού ξεκινήσει το πέρασμα των χρωμάτων συνηθιζόταν το πέρασμα του τοίχου με κόλλα, για να μειωθεί η απορροφητικότητα των επιχρισμάτων του τοίχου και να είναι πιο εύκολος ο χειρισμός των χρωμάτων,. Επίσης η κόλλα χρησιμοποιήθηκε ως συνδετικό μέσο, περισσότερο απ’ το αυγό, ενώ όμως είχε το πλεονέκτημα ότι οι τοίχοι ήταν δυνατό να ζωγραφισθούν γρήγορα και εύκολα, απ’ την άλλη ο καθαρισμός τους με νερό προκαλούσε ανεπανόρθωτη ζημιά. Η καζεΐνη έχει χρησιμοποιηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων ως συνδετικό χρωμάτων στην τοιχογραφία και μετά το στέγνωμά της δε μαλακώνει με την υγρασία. Για τον σκοπό αυτό αναμιγνυόταν φρέσκια μυζήθρα με ασβέστη σε αναλογία περίπου 1:5. Άλλη τεχνική που έχει χρησιμοποιηθεί σε τοίχο είναι με λάδι, όμως ξεφτίζει γρήγορα και δεν ενσωματώνεται καλά στο κονίαμα, γιατί το λάδι δεν είναι συμβατό με το νερό του κονιάματος.

Τοιχογραφία του Tiepolo στη Βίλλα Pisani
Ακόμα και παραστάσεις με την τεχνική της εγκαυστικής έχουν φιλοτεχνηθεί. Η βασική προετοιμασία του τοίχου κατά την διαδικασία της τεχνικής αυτής γινόταν όμοια με του φρέσκο αλλά πρέπει να είναι απόλυτα στεγνή κατά την εφαρμογή κι αυτός είναι απαραίτητος όρος για να μην πετάξουν τα χρώματα. Αφού στέγνωνε το κερί ακολουθούσε τρίψιμο με μαλακό πανί που έδινε ωραία ματ υφή. Η μέθοδος αυτή είναι ιδανική για εξωτερικές επιφάνειες γιατί το κερί είναι υδρόφοβο, δεν απορροφά υγρασία και αντέχει στα οξέα της ατμόσφαιρας. Άλλοι τρόποι χρήσης του κεριού της μέλισσας στην τοιχογραφία είναι η ανάμιξή του με ασβέστη ή καζεΐνη, ή διαλυμένο σε νέφτι ή σε ρευστά βάλσαμα, ή τέλος λευκό κερί μέλισσας λιωμένο μέσα σε βραστό νερό και σ’ αυτό πρόσθεταν αμμωνία. Στα χρώματα δεν βρίσκουμε πολλές διαφορές απ’ την τεχνική του fresco.

Τον 16ο αιώνα στην Ευρώπη χρησιμοποιήθηκε η ελαιογραφία σε καμβά που είχε το πλεονέκτημα ότι ο ζωγράφος μπορούσε να ολοκληρώσει το έργο στο εργαστήριο και κατόπιν να ενσωματωθεί στον τοίχο ή την οροφή. Μειονέκτημα της τεχνικής αυτής είναι ότι οι τοιχογραφίες δεν παρουσιάζουν την ίδια λαμπρότητα και επιπλέον οι χρωστικές κιτρίνιζαν από το συνδετικό μέσο και οξειδώνονταν αλληλεπιδρώντας με τις συνθήκες περιβάλλοντος.

Με τον πατροπαράδοτο τρόπο της νωπογραφίας με βάση τον καλό ασβέστη οι τοιχογραφίες αντέχουν για αιώνες αρκεί να μην βρέχονται και να προφυλάσσονται κυρίως από την υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ολοκληρωτική καταστροφή.



Ο ΒΑΝΔΑΛΟΣ ΦΩΒΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ 1800

                                      Ο ΒΑΝΔΑΛΟΣ ΦΩΒΕΛ ΚΑΙ 

                 ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ 1800 περίπου


Ο Λουίς Φρανσουά Σεμπάστιαν Φωβέλ,πρόξενος της Γαλλίας στην Αθήνα,ήταν ένας από τους μεγαλύτερους βάνδαλους και αρπαγέας αρχαιοτήτων της εποχής του.
Αρχικά, με το πρόσχημα του καλλιτεχνικού σύμβουλου του προξενου της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη Σουαζέλ-Γκουφιέ(Choiseul Gouffier)και αργότερα σαν αρχαιοδίφης και συλλέκτης, κατόρθωσε με διάφορες ανασκαφές να “συλλέξει” έναν τεράστιο όγκο σημαντικών αρχαιοτήτων τα οποία  είτε παρέδιδε στον εργοδότη του κόμη Γκουφιέ είτε τα πουλούσε  αργότερα σε Βρετανούς που ερχόταν σαν ταξιδιώτες στην Ελλάδα.
Μόνο στον Γκουφιέ,περί το 1787 είχε καταφέρει να παραδώσει 16 κιβώτια με γλυπτά καθώς και 40 εκμαγεία των σημαντικότερων έργων τέχνης και αρχαιοτήτων της Αθήνας!
Ανάμεσα στις σημαντικότερες ανασκαφές μνημείων και τάφων που είχε κάνει,ήταν και ο τύμβος του Μαραθώνα,ενώ σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες φέρεται να έκλεψε και 2 περιστέρια από το Ιερό της Αφροδίτης στην Αφαιά,τα οποία σήμερα βρίσκονται στην Ολλανδία.
 Ο αριθμός των αρχαιοτήτων που είχε καταφέρει να συλλέξει ήταν τόσο μεγάλος,που το σπίτι του είχε μετατραπεί σε κανονικό μουσείο!!
Στο σπίτι του επίσης φιλοξενήθηκαν ανά διαστήματα οι μεγαλύτεροι Ευρωπαίοι “περιηγητές” που είχαν περάσει από την Αθήνα για τις “έρευνες” τους…
Όπως αποδυκνύεται ο Φωβέλ δεν ήταν μόνο ένας πλιατσικολόγος τυχοδιώκτης ,άλλα και ένας αδίστακτος άνθρωπος.
Σε μια επιστολή προς τους συνεργάτες του έγραψε:
“..Αρπάξτε ότι μπορείτε να μεταφέρετε και μην παραλείψετε να λεηλατήσετε την Αθήνα και τα περίχωρα της.Πάρτε ότι υπάρχει και μη λυπηθείτε ούτε ζωντανούς ούτε νεκρούς…”
Οι καταστροφές, οι αρπαγές και οι λεηλασίες αρχαιοτήτων στις οποίες επιδόθηκαν οι “πολιτισμένοι” Ευρωπαίοι περιηγητές εκείνη την σκοτεινή περίοδο,είναι ανυπολόγιστες.
Αναφέρετε ότι, μόνο κάποιος Βρετανός ονόματι Σαντφόρντ Γκρέιαμ, είχε καταφέρει να αποσπάσει από διάφορες λαθροανασκαφές στην Αθήνα,περίπου χίλια αρχαία αγγεία!!
To “πολιτιστικό” και “ανασκαφικό έργο” του Φωβέλ και των υπολοίπων “ερευνητών”, θα συνεχίσει μερικά χρόνια αργότερα ο Λόρδος Έλγιν..
Από τον Βισάλτη

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Αλεξανδρος Ισιγιωνης ο σχεδιαστης του θρυλικου Mini επετειος παρουσιασεως του μινι σημερα

Ο Σερ Άλεκ (Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος) Ισσιγόνης (18 Νοεμβρίου 1906 - 2 Οκτωβρίου 1988) ήταν σχεδιαστής αυτοκινήτων. Η πιο γνωστή δημιουργία του είναι το Mini του 1959.
Ο Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος Ισσιγόνης γεννήθηκε στην Σμύρνη. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Ισσιγόνης, και ο παππούς του ήταν Έλληνες μηχανικοί, η μητέρα του ήταν από την Βαυαρία. Η οικογένεια του κατείχε ένα εργοστάσιο παραγωγής λεβήτων. Ο Αλέξανδρος δεν είχε δει αυτοκίνητο μέχρι την ηλικία των 12 ετών.
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, κατά την πολυτάραχη περίοδο που η Τουρκία αποκτούσε τη σύγχρονη μορφή της, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μάλτα το 1922, και ο πατέρας του πέθανε στο νησί. Τότε η μητέρα του τον πήγε στην Αγγλία, όπου δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να αγοράσει το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα "Singer" με αμάξωμα Weymann, με το οποίο ταξίδεψε τη μητέρα του στην Ευρώπη το 1925 αντιμετωπίζοντας – όπως ο ίδιος ανέφερε αργότερα στον Αθανάσιο Καλλιγέρη (Athan Calligeris) το 1980 – μία "ατέλειωτη σειρά μηχανικών βλαβών". Αυτή ήταν μία εμπειρία που δεν θα ξεχνούσε ποτέ, μία εμπειρία που τον ώθησε, όταν επέστρεψε, να ξεκινήσει ένα τριετές πρόγραμμα σπουδών σαν μηχανολόγος μηχανικός στην Πολυτεχνική σχολή του Μπάτερσι (Battersea) στοΛονδίνο.
Η δεξιοτεχνία του Άλεκ και ο ενθουσιασμός του για τη ζωγραφική και τη σχεδίαση ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν την απέχθεια του προς τη θεωρία των Μαθηματικών και απέτυχε στις εξετάσεις των Μαθηματικών τρεις φορές. Σαν αντιδραστικό και ελεύθερο πνεύμα που ήταν, απεχθανόταν την αυστηρή λογική των Μαθηματικών, μάλιστα αποκαλούσε τα Μαθηματικά "εχθρό κάθε πραγματικά δημιουργικού ανθρώπου".
Καριέρα
Το 1934, ο Ισσιγόνης προσχώρησε στην ομάδα σχεδίασης της Χάμπερ (Humber Ltd.) στο Κόβεντρι (Coventry), όπου εργάστηκε για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης ανάρτησης. Μόλις δύο χρόνια αργότερα, το 1936, η Μόρρις Μότορς (Morris Motors) τον προσέλαβε, λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων του και της τεχνογνωσίας του στον τομέα εξέλιξης των πλαισίων (σασί).
Παράλληλα δημιούργησε ένα ανεξάρτητο μπροστινό σύστημα ανάρτησης για το Morris 10, αλλά ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν επέτρεψε την παραγωγή αυτού του τύπου. Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε αργότερα στον τύπο MG Υ. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου, ο Αλέξανδρος ανέλαβε να βοηθήσει το στρατό με τη σχεδίαση ενός ελαφρού αναγνωριστικού οχήματος της Morris και άλλων στρατιωτικών οχημάτων κάθε τύπου. Κυρίως πειραματιζόταν με διάφορα στρατιωτικά οχήματα, τα οποία, με το πρακτικό πνεύμα και την ευφυΐα του, τα χρησιμοποίησε για τεστ, δοκιμάζοντας έτσι νέα τεχνικά χαρακτηριστικά και ιδέες. Χάρη σε αυτές του τις εργασίες, ο Ισσιγόνης απέφυγε την στράτευση και δεν συμμετείχε στον Πόλεμο.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Morris και η Austin συγχωνεύτηκαν για τη δημιουργία της British Motor Corporation (BMC), όπου ο Ισσιγόνης δεν έβλεπε περαιτέρω προοπτικές για τις δημιουργικές ανησυχίες του. Έτσι το 1952, προσχώρησε στην Άλβις (Alvis) με στόχο την εξέλιξη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου υψηλών επιδόσεων. Αλλά επειδή αυτό το πρόγραμμα κατασκευής δεν ολοκληρώθηκε για οικονομικούς λόγους, η BMC προσέλαβε εκ νέου τον Ισσιγόνη το 1955, ως Αναπληρωτή Τεχνικό Διευθυντή στο Εργοστάσιο της Austin στο Λόνγκμπριτζ (Longbridge). Αποστολή του, αυτή τη φορά, ήταν η δημιουργία τριών νέων μοντέλων, για την μικρή, μεσαία και πολυτελή/υψηλών επιδόσεων κατηγορία αντίστοιχα, προκειμένου να διασφαλιστεί το μέλλον της μεγαλύτερης, εκείνη την εποχή, Ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Η δημιουργία του Mini

Ειδικότερα ως προς το πρότζεκτ σχετικά με το νέο μικρό αυτοκίνητο, ο βασικός στόχος ήταν να είναι ευρύχωρο για 4 άτομα και να χρησιμοποιεί, παράλληλα, έναν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες με κωδικό ADO15. Το προϊόν αυτής της συντονισμένης προσπάθειας ήταν το BMC Mini, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1959.
Με τη δύναμη και την επιβολή του χαρακτήρα του, ο Ισσιγόνης κατάφερε να αντέξει την πίεση που υπέστη η εξέλιξη του νέου μικρού αυτοκινήτου από το 1956 λόγω της κρίσης του Σουέζ. Έτσι, πολύ γρήγορα οδήγησε την ομάδα του σε κορυφαίες επιδόσεις, παραμένοντας ανένδοτος και στον παραμικρό συμβιβασμό για το αυτοκίνητο και την αποστολή του αυτή καθαυτή. Και παρά την πίεση, το προσωπικό του όχι μόνο τον σεβόταν, αλλά ενίοτε αναπτύχθηκαν και φιλίες ζωής μαζί του, καθώς ο Ισσιγόνης για πολλούς ήταν πρότυπο επαγγελματία.
Η μεγάλη μέρα ήρθε στις 26 Αυγούστου 1959, με το Mini Classic να παρουσιάζεται επίσημα σε όλες τις χώρες, στις οποίες είχε εκπροσώπηση η British Motor Corporation. Αρχικά το αυτοκίνητο κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, ως Morris Mini-Minor και Austin Seven, αν και τα μόνα στοιχεία διαφοροποίησης ήταν η μάσκα, οι αποχρώσεις του αμαξώματος και οι καλύπτρες στις ζάντες (τάσια). Τα δύο μοντέλα συμπτωματικά προέρχονταν από διαφορετικά εργοστάσια παραγωγής, με το Austin να κατασκευάζεται στο Μπέρμινχαμ και το Morris στην Οξφόρδη, αν και αργότερα η BMC κατασκεύαζε και τις δύο εκδόσεις και στα δύο εργοστάσια. Με τιμή αγοράς £ 496 στη χώρα παραγωγής του, το Mini ήταν το δεύτερο πιο οικονομικό αυτοκίνητο που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή.
Πολύ σύντομα, η μεγάλη επιτυχία του Mini έκανε και τον "πατέρα" του αυτοκινήτου διάσημο σε όλο τον κόσμο. Αλλά ο Ισσιγόνης τόνιζε συνεχώς «Δεν εφηύρα εγώ το Μίνι, το σχεδίασα». Το Μίνι έγινε το βρετανικό αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία και που κατασκευαζόταν μέχρι το 2000.

Άλλες δημιουργίες

Τρία χρόνια μετά το Mini, ακολούθησε το 4-πορτο μεσαίο Morris 1100 και, τέλος, το 1964 κυκλοφόρησε το μεγάλο και ευρύχωρο Austin 1800. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ισσιγόνης είναι και ο δημιουργός τριών από τα πέντε βρετανικά αυτοκίνητα με τις υψηλότερες πωλήσεις στην ιστορία, το Μόρρις Μάινορ, το Ώστιν 1100 και το Μίνι.
Το 1961 ο Ισσιγόνης , ως Τεχνικός Διευθυντής, διορίστηκε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Austin Motor Company, ενώ δύο χρόνια αργότερα προσχώρησε στο Δ.Σ. της BMC. Το 1967 έγινε μέλος της "Royal Society", της πιο διάσημης εταιρίας έρευνας στη Βρετανία και μετά από δύο χρόνια η Βασίλισσα τον ονόμασε "Sir", ως δημιουργό του MINI Classic. Ακόμα και όταν πήρε σύνταξη, το 1971, ο Sir Άλεκ Ισσιγόνης συνέχισε να εργάζεται για την Εταιρία ως Σύμβουλος μέχρι το 1987. Απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα, στις 2 Οκτωβρίου, λίγο πριν τα 82-ά του γενέθλια.









χαρακτικά και σχέδια ....αλλων εποχων χωρίς οθόνες








































Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

το ξενοδοχειο και τι ειπωθηκε



Aπό τον Ιan Ford,
Δεκέμβριος 2013. Ξενοδοχείο The Waldorf Astoria στον αριθμό 310 της Park Avenue.

Ο Έλληνας αξιωματούχος είχε απέναντί του 3 πρόσωπα που τον κοίταζαν σαρκαστικά.

Θεωρούσαν ότι του έκαναν χάρη κάθε φορά που έμπαιναν στον κόπο να παίρνουν το βλέμμα τους από τον καλοσχηματισμένο πισινό τής αφροαμερικανίδας σερβιτόρας που καθόταν διακριτικά σε απόσταση 3 μέτρων από την παρέα, έτοιμη να ανταποκριθεί με ευγένεια στις παραγγελίες τους....


Ο ένας από τους 3- Γάλλος με αμερικανική υπηκοότητα- υπήρξε για χρόνια η σκιά του Ντομινίκ Στρος Καν στο IMF.

Tην ώρα που έκανε νεύμα στην πρόθυμη σερβιτόρα άρχισε να μιλάει στον Ελληνα αξιωματούχο, ο οποίος είχε απευθείας πρόσβαση στον Έλληνα πρωθυπουργό.

Ο αξιωματούχος είχε αρχίσει ήδη να ιδρώνει. Ηξερε ότι βρισκόταν εκεί γιατί ήταν το πιο χρήσιμο σκουπίδι εκείνης της συγκυρίας.

Στον φάκελο που κουβαλούσε μαζί του από την Ελλάδα βρισκόντουσαν 20 ονόματα προσώπων κλειδιά της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Οι ζωές τους.
Γνωρίζεις ότι δεν πρόκειται να αποπληρώσετε ποτέ το χρέος των 400 δις ευρώ. Αυτό το γνωρίζουμε κι εμείς. Το έχουμε πάρει απόφαση καιρό τώρα. 
Αυτό που δεν γνωρίζεις είναι ότι έχουμε αποφασίσει να σας πάρουμε και το τελευταίο τετραγωνικό γης που έχει αξία στη χώρα σας. Αν χρειασθεί θα ξεριζώσουμε τον βράχο της Ακρόπολης και θα τον μεταφέρουμε στην έρημο Μοχάβε. Nα είσαι σίγουρος ότι δεν θα διστάσουμε να το κάνουμε. 
Ως τότε θέλουμε, με ειρηνικό τρόπο, να περιέλθουν στην κατοχή μας όλα τα υποθηκευμένα στις τράπεζες περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων. Ακόμη και το τελευταίο χωράφι στο πιο απόκρημνο βουνό, ακόμη και το τελευταίο τετραγωνικό βάλτου τίγκα στο σκατό. 
Λοιπόν δείξε μας τώρα τι μας έφερες από την Αθήνα, για να αποφασίσουμε...
Ο Έλληνας αξιωματούχος άνοιξε δειλά τους φακέλους και άπλωσε το περιεχόμενό τους πάνω στο επιβλητικό μοναστηριακό τραπέζι της σουίτας.

Δεν ήταν παρά ονόματα στελεχών της ελληνικής δικαιοσύνης κάθε ένα από τα οποία συνοδεύονταν με πλούσιο βιογραφικό «ειδικού χειρισμού» και πάρα πολλές φωτογραφίες, οι οποίες ήταν τραβηγμένες χωρίς την έγκριση των εικονιζομένων, οι προσωπικές στιγμές των οποίων είχαν φθάσει ως την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.

Ηταν η σειρά του δεύτερου ξένου της παρέας να μιλήσει, πρώην στέλεχος της διαβόητης Μ16 και τώρα στην υπηρεσία του γραφείου του προέδρου της Κομισιόν, ως «εξωτερικός συνεργάτης».
Πες μας ποιοι από δαύτους είναι οι παιδόφιλοι, ποιοι είναι οι gays, ποιοί είναι οι αρρωστημένοι ματάκηδες, ποιοί είναι οι μαζοχιστές, ποιοί βιάζουν τα παιδιά τους. Πες μας τις πιο σκοτεινές διαστροφές τους...
Το ελληνικό κατακάθι άρχισε να κελαηδάει.

Σταμάτησε μόνο όταν είχε δώσει στεγνά και τις 20 ζωές που κουβαλούσε στις αποσκευές του.
Θέλουμε δικαστικές αποφάσεις που θα διευκολύνουν τη δουλειά μας. Εχθρός μας είναι το χάσιμο του χρόνου. Θέλουμε μέσα στα επόμενα 10 χρόνια να έχει περιέλθει στα χέρια μας το 20% των περιουσιακών στοιχείων ιδιωτών και επιχειρήσεων που βρίσκονται υποθηκευμένα στις τράπεζες...Κι έτσι θα συνεχίσουμε...
Κι εμείς πως θα ζήσουμε, το ελληνικό κράτος;

Τόλμησε να ψελλίσει το ελληνικό καθήκι.
Μην ανησυχείς γι΄αυτό. Θα βάλουμε σε εφαρμογή το Σχέδιο Apollo 2. Aλλά γι΄αυτό θα σου μιλήσει ο Μάρτιν...
Ο Μάρτιν ήταν ο τρίτος ξένος της παρέας. Η θητεία του στις μυστικές υπηρεσίες τω ΗΠΑ του επέτρεψε να δημιουργήσει ένα από τα πιο ισχυρά fund με «ειδίκευση» στο ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος. Μέσα από το δικό του fund περνούσε σχεδόν το 70% του ξεπλύματος του παγκοσμίου εμπορίου ναρκωτικών. Οι υπεράκτιες εταιρείες του ήταν διάσπαρτες ανάμεσα στις νήσους Κέιμαν, Σάντα Λουτσία και φυσικά την Κύπρο.

Το γραφείο του Μάρτιν είχε αναλάβει να εκπονήσει για λογαριασμό συμφερόντων που βρίσκονται στις παρυφές του ΔΝΤ το περίφημο Σχέδιο "Apollo 2". Επρόκειτο στην ουσία για την μετατροπή της Ελλάδας σε Εγκληματική Ζώνη με την ανοχή τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ε.Ε. Εδώ η μαφία των ναρκωτικών, του παράνομου εμπορίου όπλων, η βιομηχανία του πορνό και του σεξοτουρισμού πολυτελείας, το λαθρεμπόριο τσιγάρων, διαμαντιών, χρυσού, πάσης φύσεως παράνομη βιομηχανία θα έχει το ακαταδίωκτο.
Μιλάμε για τεράστια ποσά που θα εισρρέουν στα ταμεία του χρεοκοπημένου κράτους σας. Μόνο η Μύκονος θα βάζει στα ταμεία του ελληνικού κράτους 1,5 δις το χρόνο εάν αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες που έχει. 
Ο μόνος τρόπος να επιβιώσει η χώρα σας είναι να την παραδώσετε στον έλεγχο της παγκόσμιας μαφίας. Άλλωστε αυτό κάνετε ήδη δειλά-δειλά. Η Ιταλική, η Κινέζικη, η Αλβανική, η Ρωσική, η Ρουμάνικη μαφία δραστηριοποιούνται ήδη στην Ελλάδα. Πρέπει να τους δώσετε περισσότερο χώρο και ελευθερία δράσης. Η Ελλάδα με τα πανέμορφα νησιά της, η Αθήνα με το παράκτιο μέτωπο, είναι ένας ζηλευτός προορισμός για τα αφεντικά της μαφίας. 
Η μαφία είναι εκείνη που μπορεί να διασώσει τις ελληνικές τράπεζες μεταφέροντας το χρήμα της στην Ελλάδα. Δεν πρέπει το χρήμα να αντιμετωπίζεται από σας τους Ελληνες σαν προιόν εγκλήματος. Αλλωστε μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει έντιμο και ανήθικο χρήμα. Το χρήμα από την φύση του εμπεριέχει την εξαγορά και την αλλοίωση συνειδήσεων. Λειτουργεί άλλωστε σαν επιβραδυντής κοινωνικών εκρήξεων όσο κι αν μερικές φορές έχεις την εντύπωση ότι συμβαίνει το αντίθετο. 
Η ανάγκη των ανθρώπων να βγάλουν προς το ζειν τούς μετατρέπει σε πειθαρχημένους πολίτες οι οποίοι αφιερώνουν στη δουλειά τους όλο και περισσότερες ώρες.Οταν δουλεύει κανείς 12-14 ώρες τη μέρα, δεν προλαβαίνει να σκεφθεί ώστε να μπορέσει να δει όλες εκείνες τις αλλαγές που συντελούνται σε βάρος του. 
Πάρτε παράδειγμα το παιγνίδι που διαμορφώνει χαρακτήρες μια και αφορά την πιο τρυφερή ανθρώπινη ηλικία. Τόσο τα παιδιά του Σικάγο, όσο και τα παιδιά του Πειραιά, αλλά και του Πεκίνου, όλο και πιο λίγες ώρες αφιερώνουν στις αλάνες σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές. Πλέον τα παιγνίδια τους είναι μέσα από το playstation. Οι επόμενες παγκόσμιες γενιές θα έχουν απίστευτες-για σήμερα- ομοιότητες. Ετσι θα απαλλαγούμε κι από σας τους σκατιάρηδες τους Έλληνες. 
Το πιο δύσκολο κομμάτι στην συγκεκριμένη επιχείρηση παγκοσμιοποίησης είναι οι φυλές του Ισλάμ που αποτελούν τους εχθρούς της Δύσης…Αλλά για την ώρα ας επανέλθουμε στην χώρα σας. Οι κυβερνήσεις σας δεν έχουν παρά να διευκολύνουν τις επενδύσεις της παγκόσμιας μαφίας στη χώρα σας. Οσο για την κοινή γνώμη, μια κυβέρνηση που σέβεται το εαυτό της πρέπει να βρίσκει τρόπους να την διατηρεί σε καταστολή. Ενας τρόπος είναι να επινοεί προβλήματα και στη συνέχεια να παρουσιάζει τις λύσεις της. 
Ο άλλος τρόπος είναι να παρουσιάζει κάθε τόσο "μεγάλα επιτεύγματα" που θα συγκινούν τους πολίτες και όταν ακόμη κι αυτά δεν αρκούν οφείλει να προκαλεί καταστροφικά γεγονότα για να τρομάζει τους πολίτες της. Ενας θανατηφόρος ιός για παράδειγμα είναι μία μέθοδος. Να ξέρεις ότι οι κυβερνήσεις πλέον διαθέτουν πολλά όπλα στην μάχη τους απέναντι στους λαούς τους. Σου τα λέμε όλα αυτά γιατί θέλουμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας χρωστάτε χωρίς κοινωνικές εκρήξεις και με τον πιο ανώδυνο- για μας και για σας- τρόπο. Αυτός δεν είναι άλλος από την θεσμοθέτηση της ελευθερίας κινήσεων της μαφίας. 
Κι εδώ καταλύτης είναι ο έλεγχος και η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης. Γι αυτό είσαι εσύ σήμερα μαζί μας. Από τον έλεγχο και την χειρραγώγηση της Δικαιοσύνης θα εξαρτηθεί η απόσβεση των χρεών σας μέσω του ανώδυνου περάσματος της περιουσίας του λαού σας στα χέρια μας. 
Οπως λέτε κι εσείς, η Ελλάδα είναι το πιο ωραίο οικόπεδο του πλανήτη. Αυτό πλέον θα ανήκει σε όλους μας ώσπου η δεύτερη πιο σιχαμερή γενιά των Ελλήνων στην ιστορία-η πρώτη ήταν η γενιά του εμφυλίου-να βγει βιολογικά από την μέση. Τότε θα έλθουν στα πράγματα οι επόμενες γενιές των Ελλήνων που θα είναι πιο “παγκοσμιοποιημένοι” και λιγότερο ανατολίτες από τους σημερινούς. 
Το πρόβλημα της Ελλάδας κατά βάθος δεν είναι οικονομικό αλλά θρησκευτικό. Η Ελλάδα έχει παραδοσιακά μια θεοκρατική δημοκρατία η οποία πάει πακέτο με τους διεφθαρμένους κρατιστές πολιτικούς διαχειριστές της εξουσίας. 
Η χρεοκοπία σας είναι απόρροια του γεγονότος ότι είστε μάλλον ανατολίτες παρά δυτικοί. Εδώ τελειώνει η ανάλυση και προχωράμε στη δράση. Μέσα στα επόμενα 50 χρόνια όλα τα υποθηκευμένα περιουσιακά στοιχεία της χώρας θα περάσουν στο έλεγχό μας. Μέσα σ΄αυτό τον μισό αιώνα θα έχει ξεπαστρευθεί και η δεύτερη πιο διεφθαρμένη γενιά Ελλήνων. 
Οι επόμενες γενιές θα αισθάνονται σαν μητέρα πατρίδα τους την Ευρώπη και έτσι θα διευκολυνθεί η ζωή όλων μας. 
Ως τότε ετοιμασθείτε για τις οδυνηρές απώλειες που σας περιμένουν…
Aπό τον Ιan Ford,

Orson Bean: Η μαύρη λίστα του μακαρθισμού δεν είναι τίποτα μπροστά στο κυνήγι μαγισσών που έχει εξαπολύσει η αριστερά σήμερα

Ο θρυλικός Αμερικάνος κωμικός ηθοποιός  Orson   Bean  - πεθερός του αείμνηστου  Andrew   Breitbart  - περιέγραψε τις σύγχρονες εκστρατε...