Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Engineering (Mechanical, Civil and Electrical) Courses

Engineering (Mechanical, Civil and Electrical) Courses

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Έγκλημα στα παρασκήνια με τπον Αλέκο Αλεξανδράκη και τους Τίτος Βανδής, Μάρω Κοντού, Αλίκη Γεωργούλη, Ζωρζ Σαρρή, Χρήστος Τσαγανέας, Δήμος Σταρένιος, Γκίκας Μπινιάρης, Δημήτρης Νικολαΐδης, Γιώργος Δαμασιώτης, Λαυρέντης Διανέλλος, Έφη Μελά, Θανάσης Μυλωνάς

Έγκλημα στα παρασκήνια



Σενάριο Γιάννης Μαρής

Μουσική Μίμης Πλέσσας

Σκηνοθεσία Ντίνος Κατσουρίδης

Πρωταγωνιστές Αλέκος Αλεξανδράκης, Τίτος Βανδής, Μάρω Κοντού, Αλίκη Γεωργούλη, Ζωρζ Σαρρή, Χρήστος Τσαγανέας, Δήμος Σταρένιος, Γκίκας Μπινιάρης, Δημήτρης Νικολαΐδης, Γιώργος Δαμασιώτης, Λαυρέντης Διανέλλος, Έφη Μελά, Θανάσης Μυλωνάς



Ingrid Bergman και Ιωάννα της Λωραίνης

Ingrid Bergman  και  Ιωάννα  της  Λωραίνης



Οι παίχτες Σκηνοθεσία Χρήστος Τσάγκας

Οι παίχτες


Του Νικολάι Γκόγκολ

Παίζουν με τη σειρά που εμφανίζονται Λάμπρος Τσάγκας, Βασίλης Κεχαγιάς, Φραγκούλης Φραγκούλης, Τάσος Παπαδάκης, Νίκος Λυκομήτρος, Μιχάλης Μητρούσης, Κυριάκος Κατριβάνος, Δημήτρης Θεοδώρου, Χρήστος Τσάγκας

Σκηνοθεσία Χρήστος Τσάγκας

Από την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας"

Πρώτη προβολή 14/4/1986


Δον Καμίλο Φωτόπουλος

Δον Καμίλο

Του Σωτήρη Πατατζή

Παίζουν με τη σειρά που εμφανίζονται Ράσμυ Τσόπελα, Ρένα Βενιέρη, Κώστας Χαλκιάς, Μίμης Φωτόπουλος, Γιάννης Μαλούχος, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Χρήστος Μωραΐτης, Σταμάτης Τζελέπης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Δημήτρης Βυζάντιος

Σκηνοθεσία Αλέξης Μίγκας

Από την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας"

Πρώτη προβολή 20/9/1982


Έλλη Λαμπέτη αφιέρωμα στην μεγάλη Ελληνίδα Ηθοποιό (Έξι μονόπρακτα)



Έλλη Λαμπέτη - Έξι μονόπρακτα


Θα ακούσουμε τη μοναδική Έλλη Λαμπέτη στα  μονόπρακτα:

Μπέρτολντ Μπρεχτ - Η Εβραία
Αύγουστος Στρίντμπεργκ - Η πιο δυνατή
Άντον Τσέχωφ και Γκαμπριέλ Αρού - Όλυα, μια ψυχούλα
Ζαν Κοκτώ - Η ανθρώπινη φωνή, Η ψεύτρα, Την έχασα













Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014


ΣΕΛΗΝΗ. Ο ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
Λέγεται και φεγγάρι εξαιτίας της ιδιότητάς της να είναι το πιο λαμπρό, για τη Γη, ουράνιο σώμα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το γεγονός αυτό οφείλεται στη μικρή της απόσταση απ’ τη Γη κι όχι στο μέγεθός της, που είναι ασήμαντο μπροστά στο μέγεθος των άλλων άστρων ή στο ότι έχει το δικό της φως, γιατί είναι γνωστό ότι η Σελήνη είναι ετερόφωτο σώμα. Απλά κατά τη διάρκεια της νύχτας οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν στην επιφάνεια της Σελήνης και, καθώς ανακλώνται, φτάνουν στη Γη, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι το ουράνιο αυτό σώμα ακτινοβολεί.
Είναι δορυφόρος της Γης. Ο όγκος της είναι ίσος με το 1/50 του όγκου της Γης, η μάζα της με το 1/80 αυτής της Γης και η βαρύτητά της με το 1/6 αυτής της Γης. Η διάμετρός της είναι 3.480 χμ. Η μέση απόστασή της από τη Γη είναι 360.000 χμ.
Η Σελήνη φωτίζεται από τον ήλιο και αντανακλά το φως της προς τον πλανήτη μας. Η φωτισμένη επιφάνειά της αλλάζει διαρκώς, οπότε έχουμε τις «φάσεις της Σελήνης». Η διάρκεια κάθε πανσελήνου της είναι 29 μέρες,12 ώρες, 44 λεπτά και 29 δευτερόλεπτα. Το χρονικό αυτό διάστημα λέγεται «συνοδικός μήνας», γιατί κατά τη λήξη του η Σελήνη έρχεται σε σύνοδο με τον ήλιο. Η πλευρά της που είναι γυρισμένη προς τη Γη είναι πάντα η ίδια. Αυτό σημαίνει ότι, όταν κάνει μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της, κάνει ταυτόχρονα και μια περιστροφή γύρω από τη γη. Οι δύο αυτές περιστροφές συμπίπτουν χρονικά. Παράλληλα κάνει και μια τρίτη περιστροφή, μαζί με τη Γη, γύρω από τον Ήλιο. Όταν η Γη παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη και τα τρία σώματα βρίσκονται στην ίδια ευθεία, τότε η Σελήνη σκεπάζεται από τη σκιά της Γης και γίνεται αόρατη. Το φαινόμενο αυτό λέγεται «ολική έκλειψη της Σελήνης». Αν όμως τα σώματα αυτά δε βρίσκονται στην ίδια ευθεία, αλλά κάποιο ξεφεύγει, τότε έχουμε τη «μερική έκλειψη της Σελήνης».
Εξωτερικά η Σελήνη είναι γεμάτη όρη, πεδιάδες και κρατήρες. Μάλιστα, τις πεδιάδες οι επιστήμονες τις ονόμασαν θάλασσες, γιατί αρχικά πίστευαν ότι επρόκειτο για υδάτινες επιφάνειες.
Η Σελήνη γυρίζει γύρω από τη Γη από τα δυτικά προς τα ανατολικά σε χρόνο 27 ημερών, 43 λεπτών και 11 δευτερολέπτων. Το χρονικό αυτό διάστημα της περιφοράς της γύρω από τη Γη λέγεται «αστρικός μήνας».
Ολοένα και περισσότεροι αστροφυσικοί αποδέχονται την παρακάτω θεωρία περί δημιουργίας του δορυφόρου της Γης. Πριν από τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια, λίγο μετά τη δημιουργία του πλανήτη μας, ένα άγνωστο ουράνιο σώμα προσέκρουσε με μεγάλη ταχύτητα στη Γη με τρομακτικά αποτελέσματα. Η πρόσκρουση διέρρηξε το λεπτό γήινο φλοιό εκσφενδονίζοντας στο διάστημα τρισεκατομμύρια τόνους πύρινου υλικού. Η ενέργεια που απελευθερώθηκε από τη σύγκρουση οδήγησε στην ταχύτατη εξάτμιση του ξένου σώματος, ενώ η Γη υπέστη σημαντική συρρίκνωση από τα τόσα υλικά που διέφυγαν στο διάστημα. Η Γη μας έπαψε να είναι στρογγυλή και στο σώμα της έχασκε ένα τεράστιο ρήγμα, δίνοντας τη μορφή δαγκωμένου μήλου. Και σήμερα η Γη έχει σχήμα πατάτας. Έτσι δημιουργήθηκε ένα πύρινο νέφος από πετρώματα σε υγρή και αέρινη μορφή προερχόμενο από τη Γη και τον ξένο πλανήτη. Με την ψύξη των αερίων μαζών ξεκίνησε η διεργασία συμπύκνωσης και συνένωσης μεγάλων μορίων που οδήγησε στο σχηματισμό ενός δακτυλίου γύρω από τη Γη σαν αυτούς που έχουν εντοπιστεί γύρω από τον Κρόνο. Μερικά από τα βραχώδη τμήματα που αποτελούσαν τον δακτύλιο είχαν μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων και ολοκλήρωναν μια περιστροφή γύρω από τη Γη σε 10 ώρες. Τα τμήματα αυτά συγκρούστηκαν και συνενώθηκαν μεταξύ τους σ’ ένα ουράνιο σώμα που περιστρεφόταν γύρω από τον μητρικό πλανήτη σε συνεχώς διευρυνόμενη τροχιά. Η γέννηση της Σελήνης αποδείχτηκε σωτήρια για την εξέλιξη της Γης και της ζωής πάνω σ’ αυτήν. Κατά την άποψη Γάλλων ερευνητών η Γη χωρίς το μόνιμο διαστημικό συνοδό της θα συμπεριφερόταν σαν τη γειτονική Αφροδίτη που στριφογυρίζει γύρω από τον Ήλιο σε ρυθμούς ακανόνιστους, σαν παιδική σβούρα. Σοβαρές ενδείξεις για την προϊστορική αυτή σύγκρουση έδωσαν οι αναλύσεις των σεληνιακών πετρωμάτων που έφεραν τα διαστημόπλοια (Απόλλων). Η εξέταση των δειγμάτων αυτών από τη σεληνιακή επιφάνεια έδειξε πως τα στοιχεία που ανιχνεύτηκαν, όπως π. χ. το οξυγόνο, βρίσκονται και στον πλανήτη μας περίπου σε ίδιες αναλογίες. 
Ακόμη, είμαστε σε θέση να πούμε με βεβαιότητα ότι η Σελήνη απομακρύνεται από εμάς με ρυθμό τριών εκατοστών το χρόνο. Οι επιστήμονες υπολόγισαν πως σε πενήντα εκατομμύρια χρόνια θα βρίσκεται σε απόσταση 544.000 χμ. από τη Γη και τότε θα σταματήσει τη φυγή της στο άπειρο και θα πλησιάσει και πάλι τη Γη, για να απομακρυνθεί μετά για πάντα
Πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου, στην επιφάνεια της Σελήνης έγινε μια ισχυρή κοσμική σύγκρουση και δημιούργησε το μεγαλύτερο κρατήρα του ηλιακού συστήματος. Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από το διαστημόπλοιο Κλεμεντάιν που στην αρχή του 1994 τέθηκε σε τροχιά για δύο μήνες γύρω από τη Σελήνη. Με ακτίνες λέιζερ έκανε λεπτομερή χαρτογράφηση της επιφάνειας της Σελήνης και έχουμε τον πρώτο ολοκληρωμένο τοπογραφικό χάρτη της Σελήνης. Όλες οι γεωλογικές διαμορφώσεις που παρατηρούμε στην επιφάνειά της σχηματίστηκαν από κοσμικές προσκρούσεις τεράστιων μετεωριτών πριν από εκατομμύρια χρόνια. Το πιο εντυπωσιακό όμως στον τοπογραφικό χάρτη της Σελήνης είναι μια καταβύθιση τεραστίων διαστάσεων. Πρόκειται για τον κρατήρα Νότιο Πόλο Άιτκεν, τον μεγαλύτερο και βαθύτερο όλου του ηλιακού συστήματος. Το βύθισμα αυτό έχει διάμετρο 2.500 χμ. (όσο η απόσταση Παρίσι Μόσχα) και ο πυθμένας βρίσκεται σε βάθος 8 χμ. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι ο μετεωρίτης που δημιούργησε τον κρατήρα αυτόν προσέκρουσε πλαγίως στην επιφάνεια της Σελήνης, ανασκάπτοντας δισεκατομμύρια τόνους χώματος, δημιουργώντας ένα βουνό ύψους 8 χμ. Η κοσμική αυτή σύγκρουση δημιουργήθηκε πιθανότητα από μετεωρίτη τεραστίων διαστάσεων, διαμέτρου περίπου 200 χμ. Αν ένα τέτοιο ουράνιο σώμα προσέκρουε στην επιφάνεια της Γης, αυτό θα σήμαινε το τέλος του ανθρώπινου είδους.

Μαλβίνα Κάραλη ένα φοβερό μυαλό που χάθηκε νωρίς Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ απολαυστε την












παρακολουθήστε το ρομποτ που σκάλισε την προτομή του Δαρβίνου (να σκαλίζει μεχρι τέλους)

Πάνε  οι  γλύπτες
τώρα  με  CAD   και  το  πομπότ  αυτό  μπορείτε  να  σκαλίσετε  ακριβέστατα  σε  μαρμαρο  η  πέτρα  τα  πάντα  αρκει  ένας  υπολογιστής  η  γνώση  του  προγράμματος  CAD   και  το  ρομποτικό  χέρι   σκαλίσματος
Απολαυστε



Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Κρυπτογραφία από την αρχαία Ελλάδα μέχρι την κβαντομηχανική

Κρυπτογραφία από την αρχαία Ελλάδα μέχρι την κβαντομηχανική

Κρυπτογραφία και κβαντομηχανική
Γερμανική μηχανή κρυπτογραφίας Lorenz, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
Η αποστολή μηνυμάτων σε «φίλους», με τη φροντίδα να μην τα διαβάσουν οι «εχθροί», είναι γνωστό ότι απασχολεί τους ανθρώπους από τα ιστορικά χρόνια. Στη σύγχρονη όμως εποχή αποτελεί πια στοιχείο της καθημερινής ζωής, από τη λειτουργία των κινητών τηλεφώνων ως τη διενέργεια τραπεζικών πράξεων μέσω του Διαδικτύου. Πόσο άραγε έχει εξελιχθεί η επιστήμη της κρυπτογραφίας από τις πρώτες ιστορικές αναφορές και πόσο ασφαλή είναι τα συστήματα που χρησιμοποιούμε σήμερα για παρόμοιους σκοπούς;
Μια από τις παλαιότερες αναφορές στην αποστολή «κρυφών» μηνυμάτων είναι σίγουρα το περιστατικό που διηγείται ο Ηρόδοτος σχετικά με την κήρυξη της επανάστασης των ιωνικών πόλεων κατά των Περσών, η οποία απετέλεσε και την αφορμή για τους ελληνοπερσικούς πολέμους.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Ηρόδοτο, ο Ιστιαίος, πρώην τύραννος της Μιλήτου και «φιλοξενούμενος» στην αυλή του Δαρείου για λόγους προληπτικής επιτήρησης, ήθελε να ειδοποιήσει τον διάδοχό του στη διοίκηση της Μιλήτου, Αρισταγόρα, να κηρύξει επανάσταση κατά των Περσών. Την άνοιξη του 499 π.Χ. λοιπόν κούρεψε έναν έμπιστο δούλο του και έγραψε στο δέρμα του κεφαλιού του το μήνυμα «Ἱστιαῖος Ἀρισταγόρᾳ· Ἰωνίαν ἀπόστησον» (ο Ιστιαίος προς τον Αρισταγόρα: ξεσήκωσε σε αποστασία την Ιωνία). Στη συνέχεια περίμενε να μεγαλώσουν τα μαλλιά του δούλου και τον έστειλε στον Αρισταγόρα, με την προφορική οδηγία να ζητήσει από τον Αρισταγόρα να τον κουρέψει, για να φανεί το μήνυμα που μεταφέρει.
Από τη σκυτάλη στον Καίσαρα
Ωστόσο η μέθοδος του Ιστιαίου δεν  μπορεί να θεωρηθεί ως κρυπτογραφία με τη στενή έννοια, αφού ο αποστολέας είχε αποκρύψει το ίδιο το μήνυμα αντί να το έχει σε κοινή πρόσβαση και να έχει αποκρύψει το «κλειδί» της ανάγνωσής του.
Η πρώτη ιστορική καταγραφή κρυπτογραφικής μεθόδου, και μάλιστα με εφαρμογές σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, ήταν η σκυτάλη. Το μήνυμα γραφόταν σε οριζόντια διεύθυνση σε μια δερμάτινη λουρίδα, που ήταν τυλιγμένη γύρω από τη σκυτάλη, έναν στενό ξύλινο κύλινδρο γνωστό στη σημερινή εποχή από τη σκυταλοδρομία. Στη συνέχεια η λουρίδα ξετυλιγόταν και στελνόταν στον παραλήπτη του μηνύματος. Αν αυτός είχε μια πανομοιότυπη σκυτάλη, με την ίδια διάμετρο, τότε μπορούσε να διαβάσει το μήνυμα τυλίγοντας τη δερμάτινη λουρίδα γύρω της. Το τύλιγμα της λουρίδας σε σκυτάλη διαφορετικής διαμέτρου έδινε μια σειρά ανακατεμένων γραμμάτων σε, φαινομενικά, τυχαία σειρά. Φυσικά ένας υπομονετικός «εχθρός» μπορούσε να δοκιμάζει διαδοχικά σκυτάλες διαφορετικής διαμέτρου, ώσπου να πετύχει τη «σωστή».
Η επόμενη, ιστορικά, μέθοδος κρυπτογραφίας είχε επινοηθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα και στην αρχή της βασίζονται όλες οι σημερινές σχετικές μέθοδοι. Ο Καίσαρας αντικαθιστούσε κάθε γράμμα του μηνύματος με κάποιο επόμενο, συνήθως το τρίτο κατά σειρά. Ετσι, για παράδειγμα, το όνομά του θα γραφόταν ως «Μσψνμσφ Νδμφδυδφ». Η μέθοδος της αντικατάστασης είναι ευαίσθητη στη στατιστική ανάλυση του κρυπτογραφημένου μηνύματος, όπως πρώτος ανακάλυψε ο άραβας μαθηματικός Αλ Κιντί (ελληνικά Αλκιντος) τον 9ο αιώνα μ.Χ. Για παράδειγμα, από το κρυπτογραφημένο όνομα του Καίσαρα είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι το «φ» αντιστοιχεί στο τελικό «ς» και ότι το «δ» αντιστοιχεί στο «α», το γράμμα με τη μεγαλύτερη συχνότητα στις περισσότερες γλώσσες (και στα ελληνικά, όπως θα γνωρίζουν οι φανατικοί λύτες σταυρολέξων).
Για τον λόγο αυτόν από την εποχή του Καίσαρα η μεγάλη προσπάθεια των κρυπτογράφων ήταν να πετύχουν μεθόδους αντικατάστασης που να «καλύπτουν» τη συχνότητα εμφάνισης των γραμμάτων, έτσι ώστε ο μοναδικός τρόπος για να διαβαστεί ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα να είναι η γνώση του «κλειδιού» της αντικατάστασης.
Γερμανική τεχνογνωσία, Αίνιγμα και Λόρεντς
Ενας κανόνας αντικατάστασης που δεν είναι τόσο εύκολο να «σπάσει» είναι η τοποθέτηση γραμμάτων, συλλαβών ή και ολόκληρων λέξεων σε έναν πίνακα γραμμών και στηλών. Η επιλογή του γράμματος, συλλαβής ή λέξης που θέλουμε να αντικαταστήσουμε ορίζεται από τις «συντεταγμένες» του στον πίνακα, δηλαδή από ένα ζευγάρι αριθμών, ο ένας από τους οποίους ορίζει τη θέση της γραμμής και ο άλλος τη θέση της στήλης.
Στην περίπτωση αυτή «κλειδί» αποτελεί η γνώση του συγκεκριμένου πίνακα. Ως τέτοιου είδους πίνακας μπορεί να ληφθεί και ένα βιβλίο, οπότε για συντεταγμένες δίνουμε τον αριθμό της σελίδας και τον αύξοντα αριθμό του γράμματος ή της λέξης στη σελίδα αυτή. Εναν τέτοιον κώδικα χρησιμοποιούσε το δίκτυο του γερμανού κατασκόπου Ζόργκε στην Ιαπωνία, με κλειδί ένα γερμανικό βιβλίο στατιστικής. Οι Ιάπωνες δεν κατάφεραν να «σπάσουν» τον κώδικα, ακόμη και μετά τη σύλληψη του Ζόργκε και του ασυρματιστή του.
Μια βελτίωση της μεθόδου αντικατάστασης ήταν οι κρυπτογραφικές μηχανές των Γερμανών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μηχανές αυτές χρησιμοποιούσαν διαδοχικούς δίσκους για την αντικατάσταση των γραμμάτων. Ετσι, για παράδειγμα, το γράμμα «α» αντικαθίσταται από τον πρώτο δίσκο με το «ζ», το «ζ» με τον δεύτερο με το «π» κ.ο.κ. Η θέση των δίσκων άλλαζε με κάθε αντικατάσταση, έτσι ώστε η αποκρυπτογράφηση να γίνεται εξαιρετικά δύσκολη με στατιστική ανάλυση.
Ο κώδικας της μηχανής Αίνιγμα «έσπασε» ύστερα από επίμονες προσπάθειες πολωνών κρυπταναλυτών πριν από τον πόλεμο, ενώ ο κώδικας της μηχανής Λόρεντς έσπασε κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν ένας χειριστής έστειλε από την Αθήνα στη Βιέννη το ίδιο μήνυμα και δεύτερη φορά, επειδή η πρώτη δεν είχε ληφθεί καλά, με αποτέλεσμα να γίνει αντιληπτός ο κανόνας αντικατάστασης.
Εικονικοί πίνακες και κβαντομηχανική
Οι σύγχρονοι κώδικες αντικατάστασης βασίζονται σε «εικονικούς πίνακες» απίστευτα μεγάλου αριθμού γραμμών και στηλών. Ετσι, ενώ από το μήνυμα μπορεί να προκύψει ο αριθμός των στοιχείων που έχει ο πίνακας, δεν είναι εύκολο να βρεθεί ο αριθμός των γραμμών και των στηλών. Για παράδειγμα, αν ο αριθμός των στοιχείων του πίνακα είναι 1038 (δηλαδή η μονάδα ακολουθούμενη από 38 μηδενικά), τότε υπάρχουν 1036 διαφορετικά δυνατά ζευγάρια αριθμού γραμμών – στηλών.
Ακόμη και αν ένας υπολογιστής μπορούσε να ελέγξει ένα τρισεκατομμύριο συνδυασμούς το δευτερόλεπτο, θα χρειαζόταν περισσότερο χρόνο από την ηλικία του Σύμπαντος για να πετύχει το σωστό ζευγάρι αριθμών. Επομένως το μοναδικό ασθενές σημείο αυτού του είδους της κρυπτογραφίας είναι η ενημέρωση του λήπτη του μηνύματος για το ζευγάρι των αριθμών, που είναι το «κλειδί» της αποκρυπτογράφησης. Εδώ έρχεται να βοηθήσει η Κβαντομηχανική, η οποία υπόσχεται την ασφαλέστερη δυνατή μετάδοση του «κλειδιού».
Σύμφωνα με τους νόμους της Κβαντομηχανικής, αν κάποιος προσπαθήσει να υποκλέψει το μήνυμα που μεταφέρει το «κλειδί», τότε το μήνυμα αλλοιώνεται και ο λήπτης αντιλαμβάνεται ότι η μετάδοση δεν είναι πια ασφαλής. Η μέθοδος αυτή δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί σε πρακτικό επίπεδο, αλλά και χωρίς αυτήν σήμερα τα κρυπτογραφημένα μηνύματα θεωρούνται άκρως ασφαλή.
Πηγή : tovima.gr

Τα αυγά της αυστραλιανής γαλοπούλας Alectura lathami είναι σούπερ-υδροφοβικά χάρη στην επικάλυψή τους από φυσικά νανοσωματίδια φωσφορικού ασβεστίου

Τα αβγά της αυστραλιανής γαλοπούλας Alectura lathami είναι σούπερ-υδροφοβικά χάρη στην επικάλυψή τους από φυσικά νανοσωματίδια φωσφορικού ασβεστίου
Τα αβγά της αυστραλιανής γαλοπούλας Alectura lathami είναι σούπερ-υδροφοβικά χάρη στην επικάλυψή τους από φυσικά νανοσωματίδια φωσφορικού ασβεστίου
Νανοσωματίδια φωοσφορικού ασβεστίου καλύπτουν το τσόφλι των αβγών μιας γαλοπούλας της Αυστραλίας κάνοντάς τα πιο ανθεκτικά και αδιαπέραστα από τα μικρόβια. Η ανακάλυψη, η οποία έγινε από αμερικανούς επιστήμονες, αναμένεται να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων αντιβακτηριακών υλικών με πολλές εφαρμογές στον βιομηχανικό αλλά και στον ιατρικό τομέα.
Αβγά στα σαπισμένα φύλλα
Οι αυστραλιανές γαλοπούλες του είδους Alectura lathami γεννούν τα αβγά τους μέσα σε σωρούς από βλάστηση που βρίσκεται σε κατάσταση σήψης – μια «φωλιά» επώασης η οποία είναι ομολογουμένως ασυνήθιστη στον κόσμο των πτηνών. Με τον τρόπο αυτόν τα αβγά διατηρούνται ζεστά από τη θερμότητα που παράγουν τα μικρόβια που «εργάζονται» στη διαδικασία της αποσύνθεσης διασπώντας τις οργανικές ύλες. Η ζεστασιά έρχεται όμως με κόστος έναν κίνδυνο: τα ίδια αυτά μικρόβια που την προσφέρουν μπορούν να διαπεράσουν το κέλυφος των αβγών και να μολύνουν το έμβρυο ή ακόμη και να το σκοτώσουν.
Παρά το γεγονός ότι τα αβγά της εν λόγω γαλοπούλας επωάζονται μέσα σε τόσο έντονη παρουσία μικροβίων μόνο το 9% εξ αυτών μολύνεται από αυτά, κάτι το οποίο προβλημάτιζε τους επιστήμονες. Τώρα μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Ακρον στο Οχάιο βρήκε μια εξήγηση στο αίνιγμα. Όπως διαπίστωσαν οι ειδικοί, το κέλυφος των αβγών της Alectura lathamiείναι καλυμμένο από μικροσκοπικά σφαιρίδια φωσφορικού ασβεστίου με διάμετρο στην κλίμακα του νανομέτρου. Αυτή η νανοδομή κάνει το κέλυφος πιο ανθεκτικό στο νερό εμποδίζοντας τα μικρόβια να εισχωρήσουν στα αβγά.
Αμυντικοί μηχανισμοί
Όλα τα αβγά των πτηνών αντιμετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο από τα μικρόβια και τα άλλα παθογόνα και για τον λόγο αυτόν υπάρχουν μηχανισμοί προστασίας, κατ’ αρχάς στο κέλυφος αλλά και – στη συνέχεια – στο εσωτερικό τους καθώς οι μικροοργανισμοί που κατορθώνουν να φθάσουν ως εκεί δέχονται επίθεση από ένα αντιμικροβιακό ένζυμο, τη λυσοζύμη, η οποία βρίσκεται στο ασπράδι τους. Ωστόσο τα αβγά της αυστραλιανής γαλοπούλας έχουν στο ασπράδι τους όση λυσοζύμη έχουν τα αβγά της κότας ενώ το κέλυφός τους είναι 1,5 φορές λεπτότερο από αυτά – γεγονός το οποίο θα έπρεπε να τα καθιστά περισσότερο ευάλωτα.
Το «κλειδί», όπως περιγράφεται στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Journal of Experimental Biology», βρίσκεται στα φυσικά νανοσφαιρίδια από φωσφορικό ασβέστιο που καλύπτουν την επιφάνειά του κελύφους τους. Αυτή τα καθιστά πιο ανθεκτικά στα χτυπήματα ενώ παράλληλα τους χαρίζει μοναδικές αδιάβροχες και αντιβακτηριακές ιδιότητες. Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν οι ερευνητές, δυο ιδιαίτερα διαδεδομένα βακτήρια, τα Pseudomonas aeruginosa και Escherichia coli, εισχωρούν στο κέλυφος των αβγών της κότας μέσα σε 2-6 ημέρες από τη στιγμή που θα έλθουν σε επαφή με την επιφάνειά του αλλά χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να κατορθώσουν να εισχωρήσουν στα αβγά τηςAlectura lathami.
Από τα πιο αδιάβροχα υλικά στη φύση
Η ανθεκτικότητα στο νερό είναι καθοριστική για την προστασία των αβγών, καθώς τα μικρόβια συνήθως μεταδίδονται σε αυτά μέσω της υγρασίας. Τα φυσικά νανοσφαιρίδια φωσφορικού ασβεστίου των αβγών της αυστραλιανής γαλοπούλας την εξασφαλίζουν, όπως αποδεικνύεται, σε εντυπωσιακό βαθμό. «Το φύλλο του λωτού θεωρείται το πιο υδροφοβικό υλικό στη φύση» δήλωσε η πρώτη συγγραφέας της μελέτης Λιλιάνα ντ’ Αλμπα στο ειδησεογραφικό τμήμα της επιθεώρησης «Nature». «Τα κελύφη αυτών των αβγών το πλησιάζουν πάρα πολύ, όντας επίσης υπερ-υδροφοβικά».
Μελετώντας περαιτέρω αυτή τη νανοδομή και τη λειτουργία της οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα ανοίξουν τον δρόμο για την ανάπτυξη αντιμικροβιακών επιστρώσεων οι οποίες θα προσδίδουν παράλληλα υδροφοβικές ιδιότητες σε πλαστικά ή άλλα υλικά ενώ δεν αποκλείεται η χρήση τους και για καινοτόμες εφαρμογές στον τομέα της βιοϊατρικής.
Πηγή : in.gr

Orson Bean: Η μαύρη λίστα του μακαρθισμού δεν είναι τίποτα μπροστά στο κυνήγι μαγισσών που έχει εξαπολύσει η αριστερά σήμερα

Ο θρυλικός Αμερικάνος κωμικός ηθοποιός  Orson   Bean  - πεθερός του αείμνηστου  Andrew   Breitbart  - περιέγραψε τις σύγχρονες εκστρατε...